Telefoonpaal

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
UNIQ109226df1ef0f5b6-choose-00000000-QINU
Hit the pole Jack...
~ Zanger over telefoonpalen
Hit the Pole Jack...
~ Geert Wilders over Polen.

Telefoonpalen zijn lange rechtopstaande stukken hout die zijn neergezet door de overheid om slechte automobilisten een lesje te leren. Ze verschenen voor het eerst in 1844 toen Samuel Morse het makkelijker wilde maken om met de andere kant van de Verenigde Staten (oost-west) te kunnen communiceren, Toen na 1945 het gebruik van kabels onder de zee, en veel later daarna satellieten en andere zenders en ontvangers bekend werd, werden de palen nutteloos verklaard als communicatiemiddel, maar de Amerikaanse overheid liet er meer plaatsen om de inmiddels ontstane weggebruikers op te laten letten op de weg en om ze wakker te houden.

Inhoud

[bewerken] Geschiedenis

Een andere telefoonpaal die een andere onoplettende automobilist een les leert die hij nooit meer zal vergeten.

De telefoonpaal werd oorspronkelijk uitgevonden door Samuel Morse die een goed communicatienetwerk in de Verenigde Staten wilde aanleggen. Hij gebruikte hiervoor de morse-code voor telegrafen. Een zeer modern iets, dacht men toen, maar toen de telefoon uitgevonden werd, bekwam dit steeds meer ouderwetser. In plaats van daar maar te staan, dacht men alvast na over hoe men deze palen nog meer kon gebruiken. Men besloot om ze vanwege de plaatsen waar de telefoonpalen stonden, namelijk aan de rand van de "wegen", om de mensen met hun paard en wagen op de weg te houden en niet ernaast.

In 1922 kwam de auto op de markt en hierdoor kende de Verenigde Staten een economische bom, die explodeerde. Alles ging goed, en steeds meer gelukzoekers verhuisden massaal naar de Verenigde Staten om daar te gaan leven. Dit waren voornamelijk Engelsen, en die waren gewend om aan de linkerkant van de weg te rijden. Tegen deze tijd besloot men om hoofdwegen (snelwegen) te maken, vol met deze palen om naast de Amerikaanse bestuurder kennis met de rand van de weg te laten maken, ook de Engelse bestuurder een keiharde klap in het gezicht te geven en ze in te prenten dat ze "verdomme aan de verkeerde kant van de weg rijden!!". Het was voor hen al moeilijk genoeg om ervan bewust te worden dat men niet in Engeland is, maar in Amerika, waar men niet links maar rechts rijdt, ookal is het een Engelse kolonie geweest.

[bewerken] De Hitler-tijd

Hitler had in 1933 de macht gegrepen in Mofrika, en wilde een zeer belangrijk iets doorvoeren in zijn rijk. Hij wilde naast zijn verkiezingsbelofte om elke Mof werk te geven, ook elke Mof een auto geven. Dit werd de Volkswagen Kever. Dit "onuitstaanbare ding" [1] was een pittige bak vanwege zijn motorblok. Men moest ook verplicht een certificaat hebben om zo'n auto te kunnen rijden [2]. Hiervoor moest men (overigens nu nog steeds) het theoriedeel succesvol afronden, dus alle verkeersborden in het hoofd stampen [3] om deze blindelings te kennen [4], en een praktijkdeel zonder al te veel foutjes doen. Dit praktijkexamen leek op zich niet moeilijk, gewoon rijden over de wegen en je aan alle verkeersregels houden, maar Hitler besloot om iets wat al in Mofrika stond, op een geheel andere manier toe te passen op de manier zoals oorspronkelijk hun bedoeling was. Dit was het dicht neerzetten van telefoonpalen aan de rand van de wegen. Omdat deze telefoonpalen zo angstvallig dicht bij de weg staan, wekt dit angst op bij de automobilist. Het halen van een rijbewijs mocht namelijk niet al te makkelijk zijn.

[bewerken] Wereldwijde toepassing

Dank u, telefoonpaal, dank u.

Nadat de Tweede Wereldoorlog net over was en de Koude Oorlog nog maar net begonnen, steeg de autoindustrie als een bom [5]. Het aantal auto's begon naarmate de jaren volgden extreem te stijgen.

In 1963 was er intussen de eerste hotline, en men wilde meer contact met elkaar hebben, al was het aan de andere kant van de wereld. Hierdoor kwamen er meer kabels, en zo ook meer telefoonkabels. Naast de VS en Mofrika begonnen deze zich ook op andere plekken te vestigen. De telefoonpalen dienden in dat tijdperk met name voor communicatie, en het nut voor automobilisten begon te verzwakken. Toch bleef men om de één of andere onduidelijke reden de telefoonpalen dicht aan de randen van de wegen te zetten. Hierdoor werd het halen van rijbewijzen alsmaar bemoeilijkt. Men was nog steeds in angst voor deze "doempalen".

Toen het draadloze contact bekend begon te worden, werden de telefoonkabels in hoog-ontwikkelde landen onnodig, en wilde men deze dan ook weggooien. Toch deed men dit niet: men verplaatste deze dingen slechts. De telefoonpalen leken er dan wel op dat ze voor communicatie bedoeld waren, maar in feite waren ze onrustzaaiers voor automobilisten, en een signaal van de overheid om altijd op te blijven letten in het verkeer.

[bewerken] Gebruik

Telefoonpalen zijn qua ontwerp oncomfortabel dicht bij de weg geplaatst, en vooral gebruikt om onbehoedzame automobilisten te attenderen op het feit dat ze binnen de lijnen van de weg moeten blijven. Het is namelijk zo dat de gemiddelde automobilist nooit echt rekening houdt op eventuele gevolgen of ongelukken, wat het type bestuurder ook is. Ookal mag de auto in een sportuitvoering zijn (al zijn deze meestal het arrogantst), ook doodgewone Opel-rijders kunnen hier enorm lap aan hebben.

Als de autobestuurder een ongeluk krijgt, is dat vaak in combinatie met een muur, waarna de telefoonpaal volgt. Telefoonpalen zijn in principe niet neergezet om automobilisten met opzet te laten verongelukken, hoewel het anders lijkt.

[bewerken] Variaties

De standaard telefoonpaal is een houten ding met een stel hoogspanningskabels, maar er zijn in de loop der jaren een aantal variaties op dit standaard ontwerp geweest.

De standaard telefoonpaal is speciaal ontworpen om dicht bij de weg te zetten, want een reeks telefoonpalen in één straat neemt al een hoop ruimte in. Soms gaan een aantal telefoonpalen via de muren, maar dit gebeurd alleen wanneer er een gebrek aan ruimte is en men te lui is om zulke hoge dingen de stoep in te planten.

Vanwege de modernisering komen er steeds meer ijzeren telefoonpalen, of van andere materialen behalve hout. Het zou wel zijn dat ijzer sterker is dan hout, maar de ijzeren palen richten ook meer schade aan, en uiteindelijk zou dit niet echt de bedoeling zijn.

Hieronder een aantal voorbeelden van verschillende telefoonpalen:

[bewerken] Zie ook

Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
19 juli 2011
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.


[bewerken] Voetnoten

  1. Aldus de Franse premier toentertijd.
  2. Ook wel bekend als het huidige rijbewijs.
  3. "In der Kopf stampfen!!"
  4. Soms kwamen er docenten bij willekeurige Moffen langs in de nacht, terwijl ze sliepen, die ze wekten en vroegen wat het rode bord is met zes hoeken en een witte rand.
  5. Niet te verwarren met Tsaar Bumba.
Gebruiker
Naamruimtes

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Projecten
Hulpmiddelen
Delen
In andere talen