Suikerklontje

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken

Een suikerklontje is een kubus-vormig blokje met een zoetige smaak.

Meer een brok marsepein.

Inhoud

[bewerken] Toepassingen

Populaire toepassingen van het suikerklontje zijn:

  • Dobbelsteen. Wanneer men markeringen aanbrengt op de vlakken van het suikerklontje kan het klontje gebruikt worden als dobbelsteen.
  • Iglobouw. Naast sneeuw gebruiken Eskimo's ook vaak suikerklontjes om hun iglo's mee te vervaardigen. Dit laatste is steeds populairder geworden, omdat de traditionele sneeuwiglo's smelten met de huidige klimaatveranderingen ten gevolge van het broeikaseffect.
  • Smaakstof. In sommige delen van Azië gebruikt men suikerklontjes om de soep op smaak te brengen. Vroeger werden suikerklontjes ook vaak als zoetstof gebruikt voor koffie en thee. De laatste jaren is echter het gebruik van alternatieve smaakstoffen als zout en aardolie steeds populairder geworden en is het suikerklontje grotendeels weggedreven uit de koffie- en theehuizen.

In de jaren '70 is geopperd om het suikerklontje te gebruiken als opvolger van de toen in gebruik zijnde Jeu-de-Boules-ballen. Er zijn hier toendertijd verschillende onderzoeken naar gedaan. Helaas waren de resultaten van deze onderzoeken nogal teleurstellend, het suikerklontje bleek voor deze doeleinden niet geschikt te zijn. Een veel gehoord bezwaar was dat men de smaak van het suikerklontje niet thuis vond het horen in de Jeu-de-Boules-wereld.

Winniedepoe1a.jpg Dit artikel gaat helemaal nergens over.
Leuk he?


[bewerken] Bereiding

Het suikerklontje wordt vervaardigd uit de zogenaamde suikerbiet. Deze suikerbieten groeien aan de suikerbietenboom, ook wel eik genaamd. Deze bomen worden gekweekt in speciale boomgaarden die vooral in Groningen te vinden zijn.

Nadat de suikerbieten geoogst zijn worden deze in een suikerfabriek verwerkt tot suikerklontjes. Dit proces gaat als volgt:

  • De suikerbieten worden gewassen en geschild.
  • De suikerbieten worden horizontaal doorsneden in reepjes van gelijke grootte.
  • Deze reepjes worden op hun beurt weer verticaal doorgesneden, zodat de suikerklontjes ontstaan. Soms wordt er nog extra suiker van de suikerboom toegevoegd, maar dat enkel als de bieten uit een slecht jaar komen (zoals 2001 bijvoorbeeld).

[bewerken] De ontdekking van het suikerklontje

Het suikerklontje is ontdekt in 1942 in de Tweede Wereldoorlog. Doordat alle arbeiders te werk gesteld werden in de wapenfabrieken, ontstond er een groot tekort aan werknemers in de dobbelstenenindustrie. Hierdoor waren enkele grote dobbelsteenproducenten gedwongen hun deuren te sluiten, hetgeen leidde tot grote dobbelsteentekorten in de oorlog. De bevolking van de bezette landen gingen gebukt onder deze tekorten. Onder de mens-erger-je-niet-ers waren de gevolgen van de dobbelsteencrisis het ernstigst. Het is ook niet verwonderlijk dat de uitvinder uit deze hoek kwam. De uitvinder van het suikerklontje was niemand anders dan de toenmalig Friese kampioen mens-erger-je-niet-en. Het suikerklontje is voor het eerst beschreven in de literatuur in het dagboek van Anne Frank. Later is hij ook teruggevonden in de kamillethee van Rita Verdonk, die probeerde te kalmeren toen haar auto niet wilde starten.

[bewerken] Zie ook

Gebruiker
Naamruimtes

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Projecten
Hulpmiddelen
Delen
In andere talen