Snorrisme
Uit Oncyclopedia
| Snorrisme | ||
|---|---|---|
| ||
| Politieke stroming | ||
| Alternatieve benaming: | Taschisme | |
| Gesticht door: | Snorri Sturluson | |
| Snorristische staat: | Bordurië | |
| Snorristische heersers: | Generaal Plesky-Gladz | |
| Botst met: | Kapitalisme, Islam | |
| Andere (semi)-snorristische staten: | San Theodoros, Snorristisch Mofrika | |
| Gangbare regeringsvorm | Dictatuur | |
"SNORRE-DE-SNORRE-DE-SNOR"
- ~ Generaal Plesky-Gladz over Snorrisme
"Hrm. Geen gek idee."
- ~ Jozef Stalin over Snorrisme
"Ja. Niet slecht gevonden."
- ~ Keizer Wilhelm II over Snorrisme
"Als ik de president was..."
- ~ Charlie Chaplin over Snorrisme
"Daar is ie dus niet groot genoeg voor..."
- ~ Hitler over Snorrisme
Snorrisme (ook wel Taschisme) is een politieke stroming die (officieel) rond het einde van de 19de eeuw bedacht werd door Snorri Sturluson. Deze man stond bekend om zijn snor en was in staat er een heel regime omheen te bouwen. Bordurië is het enige land dat ooit een totaal succesvolle Snorrocratie is geweest. Voor de rest hebben er enkele semi-snorrocratieën bestaan.
Inhoud |
[bewerken] Ideëen van het Snorrisme
Het allereerste oeridee van het snorrisme is dat alleen mensen met een snor een regeringspositie mogen bekleden en deze snorren alle, voor snorren mogelijke, beslissingen nemen. Verder worden snordragenden over het algemeen in hoog aanzien gehouden door andere bevolkingslagen. Iedereen was gelijk, met snor. Snorlozen werden als minderwaardig gezien. Ook enkele machtswellustigen vrouwen lieten hun snor staan en schopten het v erder dan ze ooit hadden kunnen dromen.
[bewerken] Sociaal
Sociale vangnetten waren volop aanwezig in het snorrisme. Voor snordragenden waren er volop uitkeringen en snortransplantaties beschikbaar. Ook werden dingen zoals hypotheken, leninggen en premies lager als je een grotere snor had, soms wel 10 SNOR per centimeter. Ook racisme was erg strafbaar: Iedereen met een snor was gelijk, zwart, wit of Turk. Dit was een erg populair idee en trok indertijd altijd veel buitenlanders naar Snorristische staten aan.
[bewerken] Defensie
Een snorristische leger is altijd makkelijk te herkennen aan de zekere rangen: Hoe groter de snor, hoe hoger de rang. Als een man in het leger komt, wordt ook altijd eerst zijn snor gekortwiekt tot een klein Hitlersnorretje. Voor de rest waren er geen superioriteitstekenen in een Snorristisch leger: iedere rang was puur herkenbaar door de snor. Dit leverde vaak verwarring op als een Snorristisch leger gevangengenomen werd: Officieren waren onherkenbaar
[bewerken] Rechtsysteem
Het Snorristische rechtsysteem was een van de dingen die het snorrisme toch wel van andere regeringsvormen en levensopvattingen scheidden.Rechters kregen in plaats van een witte pruik een witte snor op, die het ultimatum zou hebben in het rechtsysteem. Rechtszaken waren kort, er werd vertelt wat er gebeurt was, en de beslissingen werden gemaakt. Deze beslissingen werden op een unieke manier gemaakt. Beide partijen kiezen één kant van de snor, links of rechts. Degene die een week later het meest is gegroeid, heeft gewonnen. Ondanks buitenlandse kritiek functioneerde dit rechtsysteem bijna altijd goed, en meestal ook rechtvaardig. Zo werd in 1934 eindelijk de zware crimineel Kale Jantje opgepakt. Hij werd toen veroordeeld tot levenslang, zo groot was het snorreverschil.
[bewerken] Buitenlands
Tegen het buitenland zijn Snorristen erg gesloten: alleen degene met mooie snorren mogen binnenkomen en verdienen respect. Snorristen zien niet-Snorristen, met of zonder snor, dan ook als minderwaardig. Daarom is hun buitenlandse politiek erg bekrompen: buitenlanders verdienen het respect niet. Alleen als Snorristen iets van buitenlanders nodig hebben, zullen ze met hun in gesprek gaan. Door hun afkeer tegen de meeste buitenlanders zijn Snorristische naties ook vaak erg militant.
[bewerken] Media
Op kranten, radio en TV mochten alleen nog maar goed besnorde mensen verschijnen. Ook op de radio draaide er dus alleen maar muziek van besnorde artiesten, gepresenteerd door een besnorde DJ. Dit werd door de meeste critici propaganda voor het Snorrisme genoemd, maar dat werd en wordt door Snorristen nog steeds stellig ontkent. Zij vinden dat alleen besnorden het recht hebben om op tv te verschijnen Bij buitenlandse series met snorlozen erin werden soms snorren bijgetekend, meestal alleen bij de mannen.
[bewerken] Regering
Regeringen van Snorristische landen zijn meestal Dictatoriaal, maar er zijn ook gevallen bekend dat het een soort Parlementaire Democratie kon zijn. In de Snorristische ideëen zelf wordt nergens duidelijk gezegd welke regeringsvorm meegaat met het Snorrisme, maar meestal is dat dus een dictatoriaat.
[bewerken] Nationalisme
Volgens Snorristische manuscripten zoals De snor is onder ons, van Generaal Plesky-Gladz en Gezichsthaar voor den Triomf van Snorri Sturluson is een heel belangrijk deel van het Snorrisme. Trots voor de snor van het vaderland is erg belangrijk, anders zul je nooit een goed Snorrist worden, volgens Plesky-Gladz. Ook Snorri is het hier mee eens:
"Ein snor is ein snor, maer den snor vaen ein egte Snorrist is altijd meer dan den snor van ein vreemdeling. Men salt altijd onthouden dat den snor van ein vrind meer waerd is dan den snor vaen dein veiand. Ein echte Snorrist weet waer hij sein vrinden solt vinden."
- ~ Snorri Sturluson over Snorrisme in zijn Gezichsthaar voor den Triomf
[bewerken] Religie
Over het algemeen is het Snorrisme niet neutraal tegenover religies, maar willen ze wel Staat en Kerk gescheiden houden. Er is ook nog een sub-stroming, het Snorro-Christendom, waarvan de aanhangers zeker weten dat Jezus Christus een magische, pratende snor had.
[bewerken] Geschiedenis van Snorrisme
De eerste Snorristische ideëen werden in 1234 opgeschreven door de IJslandse geleerde en dichter Snorri Sturluson. Hij was een rijke IJslander die erg trots was op zijn snor. Hij vond dat mensen met snorren boven snorreloze mensen stonden, en maakte een klein Manisfest: Gezichtshaar voor den Triomf. Boven alle verwachtingen sloeg het enrom aan bij de massa van IJslandse besnorden, die al eeuwenlang verbitterd waren door de anti-snorren regering die zegevierde in het IJslandse eiland. Een kleine Snorristische revolutie hing in de lucht, maar na het Congres van Raykjavik kwam er een einde aan de vroeg-snorristische beweging in IJsland.
