Smurfentaal
Uit Oncyclopedia
Smurfentaal
Smurfentaal werd uitgevonden door Mark Retero in 1958 toen hij na het floppen van Esperanto, Ido en andere kunsttalen besloot dat er iets nieuws gesmurft (ik bedoel gedaan) moest worden aan de verzuring van de maatschappij. Omdat het dat jaar toch juist World-Expo was in Plops land (ook wel eens Begië genoemd), vond hij dat de ideale gelegenheid daar was.
Hij haalde gauw met een rakket (rood met witte vierkanten, later geript door de misdadige verslaggever Kuifje (aka Tintin)) enkele blauwe figuurtjes van de planeet Zork en plaatste ze in een hutje op de expo.
Al snel stonden de mensen in lange rijen om de smurfentaal te leren, aangezien deze zo eenvoudig was dat zelfs vrouwen het konden leren.
[bewerken] Oud Smurfs
Oorspronkelijk bestond de taal slechts uit verbuigingen en vervoegingen van de woorden smurf en smurfen. Toen dit verwarring bleek te stichten, werd er voor gekozen om de zelfstandige naamwoorden te vervangen door het algemeen beschaafd Nederlands. De werkwoorden bleven vasthouden aan het stramien:
Voorbeeld:
Smurfen
- ik smurfe
- gij smurfet
- hij/zij smurfet
- wijlieden smurfen
- jelui smurfen
- zijlieden smurfen
[bewerken] Middelsmurfs
In de middeleeuwen ging ook de hogere stand over op het smurfs. Dit was de oorzaak van de Babylonische spraakverwarring zoals beschreven in het oude tentament van de Bijbel. Een typische zin uit, pakweg, 1273 zou er zo hebben uitgezien:
- "Smurf smurf smurfelsmurfen smurf smurf smurf smurfere smurf smurfer smurf smurf Smurfs" (zie 1e zin van deze paragraaf).
Deze spraakverwarring was de oorzaak van de Gouden Eeuw. Want hoewel niemand elkaar nog begreep, kreeg daardoor ook niemand ooit nog ruzie met elkaar.
[bewerken] Modern Smurfs
Deze taal wordt door de smurfen gesproken.
