OnNieuws:Overpeinzen

Uit Oncyclopedia

De OnColumn: gezeik over gezever en andersom. Alleen in de kwalteitskrant OnNieuws!

19 mei 2008

Problemen in Oost-Azië, zo lijkt het. De focus is even af van alle militaire dictaturen en op de natuurrampen. Aardbevingen en tyfonen (cyclonen? tornados? snelle windjes?). De standaardbeelden van duizenden verminkte lijken dringen via kranten en televisies mijn huiskamer binnen. Koud als ik ben, doet het me niks. Om de week is het weer hetzelfde liedje: aardbeving in Frisco, natuurramp in Australie, hongersnood in Afrika. En, hoe vreselijk de beelden en geluiden van huilende, zwaargewonde mensen ook zijn, het doet me niks.

Ik kan me herinneren dat, toen ik een heel klein Daantje was, nog erg onder de indruk van deze dingen was. Ondanks dat de nieuwslezer zei "Deze beelden kunt u als schokkend ervaren", zette mijn lieve vader gewoon door met het nieuws kijken. Zo zag ik, zonder dat ik ooit enig vuigheid had gezien, een ramp in Iran. Als jong jochie liep mijn wereld af aan het einde van de oprit: ik was geschokt door de beelden van huilende Iraanse vrouwen, die kweelden om hun dode zonen en overige familie. Ik kan me herinneren dat ik een week lang slecht sliep, en contstant bang was dat wij ook een aardbeving zouden krijgen, hier in Apeldoorn.

Nu ben ik al weer wat ouder, en wat wijzer. Ik heb wel door dat de kans dat hier een grote aardbeving toeslaat, niet al te groot is. En dan, het is onvermijdelijk, begin ik er toch over na te denken. Waarom slaat hier, in het welvarende Europa, niet eens een keer een lekkere grote, allesverslindende ramp toe? Dan kunnen wij met onze dikke pensen eens rennen voor ons leven, verdrinken onder het puin van de gigantische huizen die wij hier hebben.

De grap is juist, dat dat nooit zal gebeuren. Jaja, the joke's on us. De reden dat wij hier überhaupt zo rijk en zo dik zijn en kunnen zijn. Wij hoeven ons geen zorgen te maken dat de grond onder ons opeens begint te schudden als een hyperactieve labrat. En dat weten we allen goed. We schamen ons er zelfs voor dat we zo rijk zijn: waarom denk je anders dat we met miljoenen tegelijk ons zuurverdiende geld naar dat godvergeten China en Afrika sturen!? Het maakt niet uit ook. Zolang wij rijk zijn, en zij arm, zullen we onze centjes daar wel heen sturen, om ons schuldgevoel weg te werken. Lang leve de aarbeving.