OnNieuws:Bekkerzeels beste billijk beloond
Uit Oncyclopedia
|
De OnColumn: gezeik over gezever en andersom. Alleen in de kwalteitskrant OnNieuws! |
14 augustus 2008
In uw dagelijks blad zult gij er anders over lezen, maar onze beste zwemmers zitten hier, in Bekkerzeel, in plaats van in Peking. Mijn kleinzoontje Berthold III zegt wel dat ik nu "Bejing" moet zeggen, maar daar ben ik al te oud voor. In ieder geval heb ik hier al zo'n kleine week een schitterend kampioenschap onder ogen.
In een vorige column schreef ik dat het Bekkerzeels bad een lengte heeft van 25 meter, maar eigenlijk is dat niet zo. De aannemer die het bad in 1955 aanlegde had zich vergist in de grootte van de tegels die de binnenkant moesten bedekken, en om niet te blijven zitten met een stapel ongebruikte tegels, besloot hij dan maar om het bad anderhalve meter langer te maken, zonder meerkost. Toen de 25-meterstandaard, en de 50-meterstandaard ingevoerd werden, werd het bad genoteerd als behorende bij de 25-meterbaden, en dat was dat. Die 25 meter werd als een minimumlengte geïnterpreteerd, dus niemand lag er wakker van.
Deze extra 6% heeft één nadeel: onze lokale zwemmers voelen zich benauwd in een "echt" 25-meterbad. Zij stoten zich daar het hoofd na elke lengte, omdat zij onbewust nog anderhalve meter vérder willen zwemmen. In een 50-meterbad is het nog erger, want daar komen zij drie meter te kort. Geen wonder dat er uit Bekkerzeel nooit zwemkampioenen zijn opgestaan. Let wel: "officiële" zwemkampioenen! Want qua snelheid en uithoudingsvermogen zijn de vaste gasten van dit bad niet te kloppen! Deze week zijn een aantal van onze beste zwemmers, die net terug zijn uit vakantie, en nog een week of twee over hebben, aan hun paralympics begonnen. Zij zwemmen parallel aan de zwemmers in Bejing, halen ongeveer dezelfde tijden als de kampioenen aldaar (soms zelfs beter), maar over 6% langere afstanden. En dat alles in een 25-meterbad, waar ze, afhankelijk van de discipline, twee, vier, acht of zestien keer zo vaak moeten draaien!
Al heeft er officiëel nog nooit een Bekkerzeelse zwemmer deelgenomen aan enige Olympische Spelen, tóch is er vandaag een uitslag behaald waar ik, als Bekkerzeels badmeester, fier mag op zijn. Al meer dan 20 jaar komt de Franse familie Bernard hier de zomervakantie doorbrengen, ver van de zomerdrukte van hun dorpje tegen Marseille. En hun jongste zoon, Alain, bracht altijd heel die vakantie door in ons 26,5-meterbad, waar hij bijzonder veel talent toonde (al zwom hij wel alle stijlen ondereen). En wát lees ik deze morgen, op het scherm van de computer van mijn kleinzoontje, in de "Tsjing Tsjing Boem", China's grootste dagblad:
"Bejing beloont bliljante Belnald". Ik zei meteen tegen Berthold III: "Da's Alain! Alain Bernard!". En inderdaad, goud op de 100 meter vrije slag. Zelfs op 106 meter zou hij nog de beste geweest zijn.
De paprika's die ik achter het raam van het bad kweek hebben deze morgen een éxtra scheut regenwater gekregen, zó monter was ik. Ik gebruik de ruimte vlak achter de grote, op het zuiden uitkijkende zwembadramen als serre, en met de stijgende brandstofprijzen ben ik binnenkort de énige glasteler van België!
Berthold B. Badmuts,
Bekkerzeels Badmeester.
