Omtrent den cryptoghrafye ofte de konste der onleesbaar omknutselen aleene ghescrevene tekste

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Ongelofelijk! Zo'n leuk artikel en dan geen bezoekers die het kunnen vinden! Voeg snel wat links toe op andere artikelen die verwijzen naar deze pagina.

Inleiding[bewerken]

Omtrent den cryptoghrafye ofte de konste der onleesbaar omknutselen ende omvormen aleene ghescreevene tekste is zonder twijfel het meest uitgebreide en ondergewaardeerde werk van de volslagen onbekende 19de-eeuwse Middel-Nederlandskenner en geheimschrijver Hyppolite van Swammerdam-Leesteeken. Naast het beroemde Voynichmanuscript, is dit het tweede meest onbegrepen boek aller tijden. Het is een miskend canon voor cryptografienerds die een volslagen onbekende manier van cryptografie willen doorgronden en toepassen, om zo de autoriteiten en begerige blikken van medestudenten te omzeilen. Doch gaat dit schrijven slechts deels hierover. Het vat een geheimelijke liefde voor cryptografische en ander moeilijk te verstane talen en systemen samen, net zoals het genoemde boek.

Ontstaansgeschiedenis[bewerken]

In het gezegende jaar, waarschijnlijk ergens voor, maar om zeker te zijn kan erna ook, de 19de eeuw werd Hyppolite van Swammerdam-Leesteken begiftigd met een gezegende leeftijd/midlifecrisis/miraculeuze ingeving, die hem deed nadenken over hoe hij zijn oeuvre kon kenbaar maken zonder dat zijn hond, of misschien toch alleen die, zijn (pruts)werken kon lezen. Hij kondigde enige tijd later een schrijven aan van een nieuw manuscript "Over den Cryptoghraphie en alsmede daarin verwerkt een tractaet omtrend de reegling mijner erfenisse."

Wist hij veel dat hij een voor zijn tijd volstrekt onbekend stuk denken had geïntroduceerd: het idee dat je naast de,pas uitgevonden, telegraaf en het Chinees of Oud-Egyptisch ook nog een volstrekt geheim en onleesbaar schrijven kan plegen dat enkel ingewijden en grote knobbels konden waarmaken/ontcijferen. Steno en doktershandschrift waren nog nergens gesignaleerd. Geheime documenten werden tot dan toe enkel in onderrokken en pruiken verborgen, maar nooit in teksten zelf. Hoewel dit enigszins de bedoeling was, schoot zijn inzicht/organisatietalent (schrap wat niet past) te kort en werden er hoogstens enkele kladjes voorzien van een eventuele mogelijke omsleuteling. Niets mocht baten, want deze werden door de grote brand van de universiteitsbibliotheek van Leuven als onherroepelijk verloren gewaand, net als de stichtingsacte van de universiteit, wat een meevaller, toch?

Hyppolytes schrijfschoenen, goed verweerd na zijn magnum opus

De grote teleurstelling van zijn leven en tevens inspiratiebron voor zijn tractaat, was het Voynichmanuscript, dat hij heel zijn leven had bestudeerd, maar desondanks nooit had begrepen, net als de bijbel niet. Daarnaast had hij voor zijn werk als Middel-Nederlandsdeskundige aan de universiteit van Gent, een atheïstisch bastion, een aantal middeleeuwse romans bestudeerd.

Beroemd is hiervoor zijn bewerking van van den vos Reynaerde tot Van den vos Zwynaerde, met ene Karel Robbreght Daerwin als Tibeert en Hypolyte Zwynaerde als den vos Reynaert.

Het Boek en andere onleesbare spreeksels[bewerken]

Omtrent den cryptoghrafye ofte de konste der onleesbaar omknutselen ende omvormen aleene ghescreevene tekste, kortweg het boek, is tot en met de inleiding leesbaar, waarin een onderverdeling wordt overgezet over de zaken die de auteur bezig hielden: Middel-Nederlands als schrijftaal, tesamen met een uiteenzetting van de vele manieren om aan geheimschrift te doen en zelfs een toekomstige uiteenzetting door de mogelijkheden van de mechanische rekenmachines (hier in de geest van het boek calculateurkens ofte automatons ter berekeninghe genoemd) van Charles Babbage, waarmee wel eens een aantal onduidelijke teksten zouden kunnen worden gelezen. Dit alles door het ontdekken van lang verloren voorbeelden van het vergaren van geheime boodschappen, die onze Hyppolyte kon inkijken.

Enige bekende afbeelding van Hyppolyte van Swammerdam-Leesteken van na het schrijven van zijn boek, door Mme Tussaud.

de inleiding[bewerken]

Onze gekke professor bespreekt hier een aantal beroemde cryptografische methodes en hun geschiedenis. Hier begon hij met de Skytale, maar deze is moeilijk toe te passen op papier, een stok met de tekst omgewikkeld, waardoor het lezen enkel kon als de tekst rond die stok was gewikkeld. Nogal ingewikkeld voor een hele turf, zoals het Boek. Nog een nadeel: Oude grieken hadden zulke stokken, nieuwe Grieken niet meer.

Verder kwamen deze interessante: Rotatie van letters (Favoriet van De Juul zo blijkt).

Zum Beispiel:

  • Bqcnu fg Tqvcvkg xcp Ecguct
  • Qh jgv igdtwkm xcp ggp cpfgtg vccn
  • Lg uejwkhv ggp rnccvu qr kp jgv cnhcdgv

Je schuift een plaats op in het alfabet.

Nog interessanter was het uitvinden van een nieuw alfabet, zoals het Chinees of Devanagari zoals hij deed in zijn manuscript. Nóg interessanter was dan ook een bewerking, zoals hierboven op dat alfabet uit te voeren.

Een minder interessante mogelijkheid is de creatie van een geheimtaal, die nogal moeilijk is voor een boek als ze moeilijk te vatten is. Zo bleken er al te bestaan, die in hele wijken werden gesproken. Hij begon alvast een conversatie met zijn hond Lorre en zocht grammatica en articulatie bij zijn papegaai Kwispel. Een traktaat hiervan kan je lezen in het boek, mocht je zijn werk kunnen ontcijferen.

Achterdochtig als hij was verzond hij zijn hoofdstukken versleuteld via allerlei methodes, zoals een raster in een boek of punten in een tekening of kaart die je kan verbinden of verzamelen. Ook verborgen teksten werden zo meegegeven. Zo kon zijn spionerende echtgenoot niets aanvangen met zijn werk, wat dan ook voor misverstanden zorgde en het meermaals in de vuilbak deed belanden, eerder dan bij zijn uitgever.

een stuk tekst uit het laatste hoofdstuk
een verluchting uit het laatste hoofdstuk; de handen van de schrijver

Nog veel meer besproken is zijn idee om hele matrices te gaan opstellen ter versleuteling van woorden, later toegepast door spionnen van grote mogendheden. Via een codewoord kon men versleutelen en omsleutelen. Dit werd iets te moeilijk en te abstract, waardoor de uitgever er niets van had begrepen, waardoor heel zijn idee lange tijd onderbelicht bleef. Dit kwam niet enkel door de waskaarsen die hij verstokt bleef gebruiken ten nadele van de veel modernere olielamp, waardoor wasvlekken en onregelmatigheden makkelijker opdoken.

het laatste hoofdstuk [(MiimQRZ-Mviiiméé)(0#3407Q#Z0][bewerken]

Het laatste "hoofdstuk" ofwel de laatste 600 pagina's gaan over de naamverwijzing, bibliografie en daarvoor een onleesbare cryptisch gevormde tekst van 580 pagina's, die niet met enige van de voorgenoemde technieken op te lossen viel. Het manuscript heeft iets van eerdere onleesbare teksten, daar het verlucht is met miniaturen en handgesneden is.

gemiddelde reactie van cryptografen bij het proberen lezen van het boek.

breinbrekers voor cryptografen en enigmatici[bewerken]

De tekst van het laatste hoofdstuk, kortweg in de conversaties gerefereerd als "Miim etc." heeft al vele oplossingszoekers mogen ondergaan, maar geen enkele kende enige redelijke vertaling, dit tot groot ongenoegen van de erven Swammerdam-Leesteeken, die het als een testament meenden te hoeven lezen, aangezien de hints van Hyppoliet hem zelve. Een kleine greep uit de notabelen:

  • Alan Turing, vond de enige overgebleven kopie en bouwde er de Enigmamachine voor, die evenwel niet werkte en in plaats, naar zijn aanvoelen, gedegradeerd werd tot het ontcijferen van berichten van de Duitse vijand in WO II, waar het wonderwel werkte en de oorlog vroegtijdig deed eindigen.
  • Lambik, die er zijn broer Arthur voor inschakelde.
  • Eddy Wally, zag er een tekst in het 15de-eeuwse Ertvelds in of in het hedendaagse Eddy Wally, door hem kort samengevat: Gewèèldig.
  • Hoe Swammerdam-Leesteeken wel aan deze kennis kwam en de rest van zijn tijd deze vergeten is lijkt een raadsel, het kan ook zijn dat hij aan dementie leed en zich voordeed alsof hij het warm water had uitgevonden, net zoals zovele wetenschappers voor hem.
Illuminati Seal.png WAARHEID!
Dit artikel behandelt De Waarheid. Dezelfde Waarheid die de regering geheim houdt! Geloof niet langer in leugens en ontdek De Waarheid !

Zie ook[bewerken]