Napoleon Bonaparte

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
NapoleonMunt.GIF
Een klein ventje.
~ De George over Napoleon.
Een klein breintje.
~ Kapitein Overduidelijk over de George.

Hendrick Roeland Napoleon Ghevalapart (Brussel (België), 15 juli 1769 — Sint-Helena, 1 mei 1821) heeft méér dan eender welke andere Europeaan het gezicht van het moderne Europa bepaald. Dat was was echter niet wat voor deze Brusselaar van Antwerpse vader en Corsicaanse moeder door zijn ouders voorzien was.

Inhoud

[bewerken] 't Misverstand

Napoleon, zoals Hendrick R.N. Ghevalapart doorgaans genoemd wordt, wordt door de meeste geschiedschrijvers voorgesteld als een tirannieke machtswellusteling, die liever met échte dan met tinnen soldaatjes speelde. Maar Napoleon wás helemaal niet zo. Hij wou dat allemaal niet. Maar hij wou zijn mama geen verdriet doen. Napoleon was een ingoede en gehoorzame jongen. Eindelijk levert Oncyclopedia de eerste betrouwbare biografie.

[bewerken] Geboorte en oriëntering

Het zat al fout bij zijn geboorte. Moeder Ghevalapart wou absoluut dat er iets Corsicaans in de naam van de baby zat, en riep daarom, tijdens het dopen van de kleine, met stevige, bijna mannelijke stem "Napoleon!" vlak vóór het vermelden van de achternaam. De enigszins suffe priester zei het haar na, en de voornaam bleef. Als derde in de rij weliswaar, maar toch...

[bewerken] Opvoeding en opleiding

De jonge Napoleon (midden) met twee vriendjes tijdens het speelkwartiertje van de Lagere School in de Hoogstraat (rond 1777).

Al vroeg werd Napoleon gefascineerd door kleren, en vooral lange jurken en gewaden hadden zijn aandacht. Hij kon uren zitten turen naar afbeeldingen van Romeinse hoogwaardigheidsbekleders, en vaak drapeerde hij zich in een wit laken. Dit ging niet vanzelf, maar spoedig had hij de techniek goed beet, en kon hij met een onmiskenbare zwier zich voortbewegen tussen het gewone volk. Ook hoofddeksels konden hem bekoren: kronen en lauwerkransen genoten zijn voorkeur. Al vroeg wist hij wat hij later wou worden: mode-ontwerper voor koningen en keizers. Hij tekende eindeloze reeksen toga's en pronkgewaden, en ontwierp kronen, diademen en kransen. Zijn uitieme droom: hofkleermaker van het Heilige Roomse Rijk, en liever nog van de Franse koning worden. Op school werd hij hierom door zijn klasgenootjes natuurlijk uitgelachen en beschimpt, want het waren harde tijden in de Lage Landen van toen. Hij ging stiekem in de leer bij een Brusselse kleermaker en bij een dito hoedenmaakster, terwijl zijn moeder hem eigenlijk in een schermschool had ingeschreven, opdat hij zich zou kunnen voorbereiden op het toelatingsexamen van de Keizerlijke Militaire School. Telkens wanneer hij daarover ondervraagd werd, demonstreerde hij een paar fantasierijke schermbewegingen bovenop een aantal elegante danspassen, en was zijn mama weer tevreden. Napoleon was een lief kereltje.

[bewerken] Parijs

De eerste ontwerpen uit de Parijse periode (omstreeks 1788): de jonge maar energieke modist zoekt zijn stijl.

Op zijn achttiende trok hij naar Parijs, zogezegd om een stage te volgen aan de Militaire School. Zijn échte doel lag elders: hij moest en zou kennis maken met de grootste Franse couturiers, en hen enige knepen van het vak afhandig maken. Zijn eerste ontwerpen werden nu eens te exotisch, dan te futuristisch, nog eens te religieus gevonden, maar begin 1789 scheen hij de kuiste richting gevonden te hebben. Uit die periode is een ontwerp bewaard gebleven van een interessante rode zijden mantel met gouden borduursel. Maar op 14 juli van dat jaar, toen hij op de jaarlijkse Modeshow voor debutanten vermoedelijk dit laatste ontwerp wou showen, viel de Bastille. Ze viel niet op hém, maar zijn carrière kreeg een andere wending. De mode verdween naar de achtergrond. Voorlopig toch.

[bewerken] Inlijving

Napoleons identificatieplaatje heeft nu een ereplaats in het naar hem genoemde museum in de naar zijn geboortestraat genoemde Rue Blaes te Parijs, op een kasseiworp van de Champs Elysées.

Toen de Bastille gevallen was, liep Napoleon net zoals alle anderen naar de plaats des onheils, om tussen het puin mee te zoeken naar slachtoffers. Tijdens die nobele activiteit werd hij opgemerkt door zijn uit Brussel overgekomen mama, die er spoedig achterkwam dat haar zoon in twee jaar geen voet in de Militaire School had gezet. Ze uitte enige Corsicaanse krachttermen[1], en trok haar zoontje (des anderendaags 20 jaar, maar toch nog altijd haar ventje) aan één oor mee naar het tafeltje waar rekruten voor het kersverse Armée Républicaine Française (ARF) ingeschreven werden. Hij werd als allereerste republikeinse soldaat genoteerd (matricule 000001) en mocht meteen aardappelen beginnen schillen[2]. Een schitterende militaire carrière lag in het verschiet. Ook nu weer speelde mama's Corsicaanse afkomst haar parten: ze liet de jonge snaak inschrijven onder de familienaam Bonaparte, wat toch iets Franser klonk dan "Ghevalapart".

[bewerken] Militaire carrière

Om zijn mama niet wéér teleur te stellen, deed de jongen goed zijn best in het nieuwe Franse leger, en troostte zich met de gedachte dat, wanneer hij eenmaal de militaire top bereikt zou hebben, hij zich uiteindelijk tóch zou kunnen wijden aan zijn passie. Dit einddoel verklaart ook zijn indrukwekkende militaire carrière:

  • 1789: soldaat derde klasse
  • 1790: tweede luitenant van de artillerie (eerste superpromotie)
  • 1791: eerste luitenant van de artillerie
  • 1792: luitenant-kolonel van de Corsicaanse Nationale Garde
  • 1793: kapitein van de revolutionnaire artillerie
  • 1794: brigadegeneraal
  • 1795: divisiegeneraal
  • 1796: commandant van het binnenlands leger
  • 1797: Ere-Prins Carnaval van Aalst (tweede superpromotie)
  • 1798: commandant van het oostelijk leger
  • 1799: eerste consul
  • 1802: consul voor het leven
  • 1804: keizer (derde superpromotie)

[bewerken] Keizer Napoleon

Zijn moment van ultieme glorie: keizer en topontwerper!

Pas toen hij, op aandringen van het Franse volk, tot keizer gepromoveerd werd, kon zij zich weer toeleggen op zijn oorspronkelijke bezigheid. Hij leefde zich helemaal uit bij het tekenen van de kroningsmantel, en het resultaat was majestueus. In één moeite door ontwierp hij ook een bijpassende troon, en lanceerde meteen een nieuwe stijl, de Empire-stijl.

[bewerken] Navolging

De door hem gelanceerde stijl, een soort van kitscherige verwijzing naar het Romeinse Rijk, volgde de weg van elke voorgaande Franse nationale stijl: eerst namen de hovelingen de stijl over, dan de burgerij, en de stijl bereikte het platteland ongeveer op het ogenblik dat er in Parijs alweer een nieuwe stijl in de plaats kwam. De invloed van de Empire-stijl ging veel dieper dan de voorgaande "royale" stijlen, en was zelfs zichtbaar bij de anders nogal stugge zeelui. Veel visserssloepen werden versierd op nooit eerder geziene manieren, en ook de ruwe zeebonken begonnen zich verfijnder te kleden.

Een garnaalvisserssloep uit de Empire-periode.

[bewerken] Het einde: uit de mode

Ik kom terug
~ Napoleon over zijn afgang

Zoals meestal met mode het geval is, bleef ook Napoleons trend niet duren. Europa had nood aan nieuw design, en liet hem dat merken. Een eerste keer werd hij verbannen naar het eiland Elba, in 1814, vanwaar hij binnen het jaar een comeback maakte. Na zijn finale modeshow in Waterloo in 1815 werd hij een eind verder verbannen, en kon hij zich op Sint-Helena de rest van zijn leven bezighouden met een mode die uit was. In 1821 ging een groot ontwerper heen.

[bewerken] Het spook

De geest van Napoleon in Waterloo, London en Moskou.

De geest van Napoleon bezoekt nog regelmatig emblematische plaatsen in Europa. Het valt op dat hij uitsluitend plaatsen bezoekt die op geallieerd terrein liggen: in Frankrijk is het spook nooit gesignaleerd. In Amerika werd hij tot nu toe nog niet gezien, maar het is niet uitgesloten dat het ooit zover komt. De verschijning verplaatst zich altijd te paard, maar is verder behoorlijk discreet. Hij zal nooit tevoorschijn komen te midden van een massatoeristen, maar eerder kalme momenten uitzoeken. Hij verplaatst zich zeer kalm, en is al een paar keer door een toevallig aanwezig fotograaf vastgelegd.

[bewerken] Notenbalk

  1. "Pesta porcinu!" is de enige publiceerbare, en betekent zoveel als "Stout jongetje!". De andere krachttermen laten het papier verschrompelen waarop ze geschreven worden. De uitwerking op een computerscherm is nog niet getest.
  2. Of "Piepers jassen", zoals dat in het ARF heet.
Superlogo.JPG
Superhelden en handelsreizigers

Ab Klinkman · Alvaman · Antic Cafe · Badman · Balkenendeman · Clovis · Columbus · De Cock · El Cid ·
Frans Bauer · Groene Baron · Hoe: word je een superheld? · Jan · Kapitein · Kapitein Brazil · Kapitein Iglo
Kapitein Onduidelijk · Kapitein Onzinnig · Kapitein Overduidelijk · Kapitein Oxymoron · Kapitein Paradox
Kapitein Zeppos · Koksmutsman · Montignac · Napoleon Bonaparte · Nederlands · Piet Huysentruyt · Sherlock Holmes
Sonic X · Spider-Woman · Superman · Tijd



VlaleeuwL.JPG
Vlaamsche figuren

Bart De Wever · Flip Kowlier · Herman Brusselmans · Herman Van Rompuy · Hugo Claus · Jan van Eyck · Kapitein Zeppos
Kimberley Vlaeminck · Louis Paul Boon · Napoleon Bonaparte · Peter Paul Rubens · Pieter Bruegel de Oude · Tijl Uilenspiegel
Tom Boonen · Urbanus van Anus · Yves Leterme



Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
25 augustus 2008
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.
Gebruiker
Naamruimtes

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Projecten
Hulpmiddelen
Delen
In andere talen