Mohammed

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Halal-logo.gif هذا مادة هلل

Deesje artikel isj Halal
Een beeltenis van Mohemmed, met censurering van het gezicht, maar openbaar gehouden titel van het boek onder zijn arm.
Een bijzonder inspirerende man.
~ Obama over Mohammed.
Allahu Akbar!
~ Een moslim over Allah.
Zeg, over wie gaat dit artikel nu?
~ Een nieuwschierige Oncyclopedist over de moslim hierboven.

Mohammed ??? (Mekka, vermoedelijk in 570 - † Medina, 632), of Bumbah voor de vrienden, is de profeet van het broertje van God en Jehovah (Afgekort: JHVH, JWZ), Allah, en de traditionele "stichter" van de islam. Mohammed staat naast de religieus leider van de islam ook bekend als handelaar, koopman, filosoof, redenaar, wetgever, militair leider, bakker van broodjes döner kebab en mens (niet te verwarren met Jezus die werd verheven tot God in Menskleding).

Veel moslims zeggen op basis van Ahadith (de aan Mohammed opgedragen stukken tekst) vaak na het horen van de naam Mohammed sallallahu alaihi wa sallam ("vrede zij met hem"), in geschreven tekst vaak afgekort als R.I.P.

Inhoud

[bewerken] Aperitief: Mohammeds overtuiging van de schepping van de aarde

Mohabom.GIF

[bewerken] Voorgeschiedenis (570 - 595)

Spoiler waarschuwing!
Dit artikel bevat spoilers als
Mohammed sticht de islam, gaat rijden op een heilig paard, wordt naar de hemel getransporteerd, en zijn islam heeft uiteindelijk in 2030 de gehele wereld veroverd.


Veel over Mohammed is niet bekend, zelfs niet een eventuele gelaatsuitdrukking, omdat het gezicht van Mohammed altijd werd gecensureerd door zijn volgelingen, uit angst voor provocaties en sarcasme op Mohammed. Wel zou de stam van de stam van de stam van de boom van de stamboom waar Mohammed bij hoorde in den beginne, afbomen afstambomen afstammen van een profeet genaamd Kedar, niet te verwarren met Kadaffi, een verheiligd kadaver (tot 2011). Dit deed allicht al lichtelijk voorspellen dat hij iets met de heiligheid te maken zou hebben. Toch wist niemand het tijdens de eerste twintig jaren van zijn (Mohammed dus) bestaan als een mogelijke heiligheid.

[bewerken] Döner kebab

Mohammed ging, toen hij volwassen werd, werken als schapenscheerder en -herder op een boerderijtje net buiten Mekka. Dit was echter een vrij uitzichtloze baan waar weinig mee te verdienen viel, op een nieuwe bontjas na, dus besloot Mohammed om bij een goede vriend van hem genaamd Aboe Bakr die slager was in Mekka zelf, een paar schapen mee te nemen om deze te kunnen slachten in ruil voor een vaste baan, zolang hij schapen mee had. Hij kwam op het idee om in combinatie met een oud rooster-apparaat en groenten, het schapenvlees te verkopen in broodjes, verwarmd en wel. De döner kebab was een feit, en omdat het naar mate de tijd vorderde steeds populairder werd, werden Mohammed en zijn vriend rijk. Toch sloeg op een gegeven moment het noodlot toe. De schapen waren na een paar maanden business allemaal opgeslacht, en geen enkele boer wilde zijn schapen afstaan voor het laten maken van broodjes schapenvlees. Dit was het einde van de döner kebab, en Mohammed besloot ook dat het genoeg was. Hij nam de helft van het kapitaal van zijn vriend mee, om daarmee wat studies te doen, om later koopman te worden. Zo geschiedde, Mohammed leerde lezen en schrijven en Mohammed leerde handelen bij een plaatselijke handelsman.

Mohammed ging met het geld dat nog over was allerlei spullen kopen om deze weer te verkopen, de typische taak voor een koopman dus. Dit duurde zo een tijdje, maar was niet geheel onverdienstelijk. Tijdens het uitvoeren van zijn werk leerde hij als koopman meer koopmannen en enkele bedoeïenen kennen, om meer van hun geloof te weten te komen. Ook verdiende hij gewoon geld, en daarmee ging hij regelmatig op bezoek bij familie, met name zijn oom, die hem elk jaar meenam naar Syrië. Ook ging hij naar de Ka'aba, een zwarte steen die uit de ruimte scheen te komen, hoewel men later beweerde dat deze gebouwd zou zijn. Bij deze steen werden meer dan 360 goden aanbeden, en om het vertrouwen in Mohammed niet kwijt te raken ging hij daar zo nu en dan heen om per dag zo'n vijf goden te aanbidden, zodat hij minstens een half jaar niks hoefde te aanbidden.

Toen Mohammed 25 jaar was, trouwde hij met een weduwe die tien jaar ouder was dan hem. Deze weduwe, die luisterde naar de naam Chadidja, had hem kort daarvoor in dienst genomen als leider van één van haar karavanen. Reizend als Chadidja's handelsvertegenwoordiger leerde hij joden en christenen kennen, van wie hij de kennis over het jodendom en christendom opdeed.

[bewerken] Periode van afbraak (609 - 614)

Mohammed, zichzelf in brand stekend, toegekeken door een paar hoofden in de wolken.

Deze tijd duurde zo voorts, alles ging zo zijn gangetje, maar op een gegeven moment, toen Mohammed 34 jaar was, begon hij een bepaalde obsessie te krijgen van vuur. Hij werd een pyromaan, en stak van alles in de brand. Chadidja vond dit echter maar niks, en dwong hem om te vertrekken, na een jaar van spanningen, toen Mohammed op een veelbewogen dag zelfs een tapijt van twee meter bij anderhalve meter van Turkse (hedendaagse naam) afkomst in de brand begon te steken. Het kwam niet aan op scheiden, ze bleven voor de wet man en vrouw. Mohammed werd rond deze periode depressief, omdat het vuur als een soort van drugs op hem begon te werken, met afkickingsverschijnselen, blauwe kalkoenen en blauwe smurfen. Mohammed wist niet wat hij had, maar alles leek minder te worden wanneer hij vuur zag. Dit kon hij echter niet altijd doen, omdat er op de handelsmarkt geen plaats, tijd of voorwerp was dat in de brand gestoken kon worden, zonder dat er wel iemand pisnijdig over werd omdat zijn eigendom in as getoverd werd. Mohammed werd paranoia en wanhopig van de wanen en ellende die kwam van het ontbreken van vuur. Hij moest iets verzinnen om deze waanzin te laten stoppen. Hij ging in eerste instantie naar een wijsgeer, maar zelfs die kon geen "medicatie" voorschrijven om de waanzin te laten stoppen. Toch kwam Mohammed op zijn 39e met een oplossing: hij stak zichzelf in de brand.

[bewerken] Intussen, ver bovenin de hemel...

In de hemel, was alles peis en vree, maar toch was er iets dat dreigde mis te gaan. Welbekend is dat God twee broertjes had: Jahweh (koosnaam, heet eigenlijk Jehova) en Allah. God had als volgelingen de christenen, Jahweh (Jehova dus) had de joden, maar Allah had niks. Eigenlijk wist niemand "daar beneden" wie Allah was. Allah werd daarom ook, ook al was hij zelf een god, gepest door de andere goden die wel aanbeden werden "daar beneden". In de tijd voor de islam was Allah uitzichtloos en meed hij elk contact met alle andere goden en zijn broers. Echter, Allah was niet helemaal alleen. Hij had als vriendje de engel Gabriël, waar hij soms mee praatte. Gabriël sprak Allah toe dat hij wel eens wilde proberen om het Woord van Allah te verspreiden over een gebied in de wereld, om te beginnen bij één persoon, nl. ene Mohammed. Allah zag er weinig hoop in, en bleef in alle rust in een hoekje te leven.

[bewerken] De Openbaring (610)

Mohammeds leven was uitzichtloos geworden, zijn lichaam was vol met tweede- en derdegraads brandwonden, hij zag helemaal niks meer in de toekomst, en hoop was er ook niet meer. Mohammed, suïcidaal en wel, ging in de maand ramadan in 610 in een grot genaamd Hira zijn leven maar uitzitten, om op een goede dag van de berg af te springen waar de grot bij gelegen was.

Dan, het wonder geschiedde plotsbaar: terwijl Mohammed daar in de grot eenzaam en ten zeerste vermagerd, zijn tijd zat af te wachten, kwam daar een engel genaamd Gabriël. Gabriël vertelde Mohammed dat hij profeet was van Allah. Mohammed vroeg eerstens wat een profeet was, waarna Gabriël antwoordde: "Woordvoerder van God". Mohammed lachte er een keer om, maar dacht dat het weer een psychose was, die hij al een tijdje overigens niet meer had sinds dat hij in de grot zat. Mohammed vond het allemaal leuk en aardig, maar weigerde uit desinteresse, en draaide zich weer om.

Echter, Gabriël ging niet weg. Mohammed draaide zich terug om en zag dat Gabriël nog steeds niet weg was. "Gij zijt de uitverkorane." zei Gabriël Mohammed weer toe. Mohammed begon lichtelijk in paniek te raken en in angst, en vroeg tweedens: "Wie is die Allah?" waarop Gabriël antwoordde dat het een god was. Derdens vroeg Mohammed direct: "Waarom ga je niet weg? Laat me met rust!". Gabriël antwoordde opnieuw met "Gij zijt de uitverkorene." terwijl Mohammed weer probeerde om de engel te vergeten door zich weer om te draaien. Gabriël antwoordde daarop: "Je kan je wegdraaien, maar ontkomen aan mij en de Wil van Allah doe je niet!". Mohammed draaide zich weer terug om, en vroeg toch maar vierdens wat die engel van hem wilde. Gabriël vroeg aan Mohammed of hij de "islam" wilde verspreiden, het geloof in Allah, om Allah een stukje minder zielig te maken. Mohammed ging uiteindelijk, zonder een andere keuze te hebbend mokkend akkoord, omdat hij dan de zielige Allah zou helpen, en zijn leven dan alsnog een nut te geven. Gabriël bedankte, en gaf het signaal aan Allah dat hij kon beginnen met indoctrineren. Mohammed kreeg spontaan een epileptische aanval in de grot, het was één en al chaos in zijn hoofd. Het zichtsbeeld was een totale ruis aan regenboogkleuren (vandaar dat de islam vrede is volgens alle moslims) en verzen die opgedrongen worden door Allah, in het Arabisch. Dit duurde vier en een half uur lang, om de gehele Koran (zoals het heilige boek waarin al deze verzen beschreven staan) in zijn hoofd gepropt te krijgen. Mohammed was na afloop helemaal wak, schuimend en buiten adem, maar de engel was weg, inclusief alle brandwonden. Mohammed wist niet wat hem allemaal was overkomen, maar hij had een ontzettende dorst gekregen. Hij zat echter op een berg, en omdat er op de berg geen water te bekennen was, stond hij droog voor de hele nacht, maar kon hij in ieder geval weer in vrede gaan slapen, hoewel de verzen in zijn hoofd nog rond bleven suizen - de islam was nu zo goed als geboren.

[bewerken] Intermezzo: hoe Mohammed de maan liet splijten

Mohabom.GIF

[bewerken] Het begin der islam (612 - 622)

Sahieh Boechari, Volume 4, Boek 56, Nummer 831: Mohammed laat de maan splijten.

Nadat Mohammed twee jaar was bijgekomen van die bewuste nacht en nog regelmatig nachtmerries over dat moment heeft gehad, en hij die tijd toch nuttig gebruikt had om de Koran te schrijven, vond hij de tijd van impasse welletjes. Hij besloot de islam te verspreiden, die hij de jihad noemde.

Hij ging terug naar Mekka, en riep zijn soortgenoten op om geen afgoden meer te aanbidden. Dit was echter tevergeefs, want de heersers hadden juist de macht van nu te danken aan de vele goden die er waren. Mohammed snapte hier niets van, en wist dat hij de pineut was. Hij schreeuwde naar Allah: "Ze willen Uw wil niet nakomen! Laat de maan splijten!" De opdracht om de maan te laten splijten kwam in een split-second, zonder dat hij er echt over nadacht, maar zo geschiedde: de maan spleet in twee stukken, een wassend stuk en de rest die in feite geen tweede kwartier genoemd mag worden. Net in het gat tussen de wassende maan en de rest scheen de zon door, dat tot resultaat had dat het symbool voor de islam een wassende maan met een ster zou worden. De mensen waren sprakeloos, men dacht dat het wonder aldaar was, maar van dit wonder werd men niet vrolijk. De maan was heilig, en nu de maan kapot is is er niets heiligs meer aan. Men wilde massaal Mohammed ombrengen, maar toen Mohammed uit paniek en zelfverweer maar water door zijn vingers liet stromen (split-second), kwam daar een tijdelijk einde aan de droogte en de tumult van dat moment. Iedereen wist niet wat er te zien was, zelfs Mohammed niet, want die begon gefrustreerd te raken omdat hij zichzelf nu verweet niet eerder voor water te zorgen na de vier een een half uur aan carnaval in de hersenzone. Toch gaf hij daar niets om, en besloot hij maar om het water een uur of vijf te laten stromen om de gemoederen te sussen over de maan.

[bewerken] Eerste volgelingen

Mohammed kon moeilijk in zijn eentje de islam verspreiden zonder een groep volgelingen, dus besloot Mohammed om volgelingen te zoeken - net als Jezus. Nu hij wist dat hij de maan kon laten splijten en water uit zijn vingers kon laten stromen, was hij er heilig van overtuigd dat hij dan ook een heel wereldleger aan volgelingen en mede-moslims kon krijgen. Allah zweeg echter, en er gebeurde niets. Mohammed werd pissig, maar besefte tegelijkertijd dat hij niet voor niets de Boodschapper Allahs genoemd werd, in de onbetaalde baan van Profeet. Zodoende deed hij Duizendmaal Excuses aan De Genadige, om vervolgens te zoeken naar volgelingen.

In zijn periode van levensmoeheid was hij echter een groot deel van zijn vrienden en kennissen kwijt geraakt. Hij besloot om na een periode van 801 dagen zonder iets aangestoken te hebben weer terug te keren naar zijn vrouw Chadidja. Het gesprek dat Mohammed voerde, werd in de Koran uitvoerig beschreven. Mohammed in vetgedrukt, Chadidja niet.

Schat, ik ben thuis!
Mo! Schatje, ben je eindelijk geen pyromaan meer?
Nee, ik sta niet meer in vlam, de vlam zit nu in mij!
Hoe bedoel je?
Ik ben door Allah aangewezen als zijn boodschapper.
Wat bazel je allemaal, wie is Allah?
De god van de islam!
Nooit van gehoord, maar gaat alles verder goed?
Jazeker, ik heb de maan doen splijten en er stroomt water uit mijn vingers, ik voel me goddelijk!
Jij hebt de maan gesloopt, en water uit je vingers? Volgens mij ben je helemaal kierewiet geraakt toen je weg was!
Het is geen grapje, kijk:
Mohammed laat nu water door zijn vinger lopen
Mo, niet op het tapijt!!
O godv... eh, in Allahsnaam...

Dit gesprek duurde nog een geruimte tijd voort, maar uiteindelijk had hij de zegeningen (sowieso als man zijnde ten opzichte van de vrouw) van zijn Chadidja, maar hij wist: één is niet genoeg. Hij moest meer volgelingen hebben. Hij ging terug naar zijn vriend Aboe Bakr waarmee hij de slagerij runde in zijn jongere jaren, die hem nauwelijks meer herkende. Mohammed zag dat hij zijn zaak kwijt was geraakt en hij in armoede leefde. Aboe kon niet veel anders dan volgen, Mohammed had weer een volgeling erbij. Na een tijdje ontdekte hij ook dat hij een neef had, genaamd Ali. Dit vond hij leuk, dus likete hij hem op Facebook dus besloot hij zelf een zoon te adopteren, die hij Zayd noemde. Met dit kleine groepje wist hij ook nog een rijke koopman Oethman ibn Affan tot zijn lijst van volgelingen toe te voegen. Mohammed ging daarna vooral langs arme kansloze mensen en slaven, om hen ook te bekeren, totdat hij uiteindelijk 70 families bij elkaar gesprokkeld had.

[bewerken] Machtsstrijd

Toen Mohammed met zijn clan aankwam in hartje Mekka, en hij zijn islam begon te verkondigen, werd men er op een gegeven moment zo gek van, dat de heersende klasse aldaar hem (Mohammed dus) het leiderschap aanboden van Mekka, op voorwaarde dat hij eindelijk een keer zou ophouden met zijn bloedvervelende verkondigingen en predikingen. Dat was niet de bedoeling natuurlijk, en Mohammed weigerde uiteraard. Niemand begreep er nog wat van, maar de leidende figuren in Mekka wisten één ding: boycotten die handel. Deze boycot duurde twee jaar, waarin Mohammed's clan gedurende die tijd in een economisch en sociaal opzicht volledig geïsoleerd werden. Het kon echter erger, want in die tijd overleed Chadidja ook nog eens, en vlak na de opheffing van de boycot speculeerden zijn oom en beschermer Abu Talib ibn Abdul Muttalib (niet te verwarren met Abutaleb) met zijn tegenstanders openlijk over mogelijkheden om Mohammed uit de weg te ruimen.

[bewerken] Vertrek naar Yathrib

Omdat Mohammed Mekka zat begon te vinden, besloot hij elders zijn geluk te zoeken. Op weg naar een onbekende bestemming, kwam Mohammed in 620 en 621 delegaties tegen van een stel woestijnbevolkingen uit Yathrib (heden ten dage Medina genoemd) die vrijwillig tot de islam wilden bekeren. Dit gaf Mohammed een zet in de rug, dat tot gevolg had dat hij een plek had om naartoe te gaan. Toch gebeurde deze reis niet geheel vreedzaam, omdat men omstreeks Mekka nog steeds op zoek was naar Mohammed. Hij kon niets anders dan tijdelijk in een grot te schuilen, waarin een spin en een rotsduif de grot een indruk deed geven alsof deze al jaren lang verlaten was.

[bewerken] Medina

Mohammed, afgebeeld op een tekening, na aankomst in Medina. Deze tekening werd echter als controversieel bevonden omdat Mohammed hier mét een gezicht werd afgebeeld.

Eenmaal in Yathrib aangekomen, liet Mohammed zijn dromedaris los, om zo de plaats van Mohammeds huis te bepalen, omdat heilige heren nu eenmaal een huis nodig hebben om optimaal te kunnen prediken. Hij beval echter om alle huizen die vanaf nu gebouwd zouden worden, om die van Meccano te laten bouwen. Dit zou een zeer betrouwbaar skelet zijn voor de huizen, en gezegend door Allah, om deze daarna te versieren met beton, porselein, marmer en andere decoraties om er muren mee te vormen.

De periode waarin zijn huis gebouwd werd, gaf hem tijd en voldoening om na te denken over bepaalde dingen. De plaatsnaam Yathrib zat hem eerstens niet lekker. Omdat hij de vrijwillig gekozen leider was (en zelf vrijwillig verkozen opperbevelhebber van het moslimse leger) van de groep, besloot hij de naam te veranderen in Medinat-un-Nabawi, later afgekort tot het huidige Medina.

[bewerken] Vijf zuilen

Het huis was half af, maar die tussentijd deed Mohammed niet doen stoppen met denken. Hij had weliswaar een god (Allah), een geloof (de islam) en een groep volgelingen, echt veel was het niet. Mohammed bedacht daarom een paar richtlijnen waar zijn volgelingen zich aan moesten houden (in de naam van Allah natuurlijk):

  • Shahadahahahahahahadah (soms afgekort als Shahadah) - Mohammed was een lachgraag persoon, Allah volgens Mohammed ook (ookal is Allah geen persoon), dus verplichtte hij iedereen om minstens éénmaal in zijn/haar leven te schaterlachen richting Allah (inshallahahahah), om Hem eerbied te tonen, en te erkennen als Enige God.
  • Salat - Mohammed was een vegetariër, maar draagde deze Overdraagbare Aandoening niet over op zijn volgelingen. Wel liet hij iedere moslim om te voorkomen dat zij ook vegetariër worden, vijfmaal bidden op een dag, vragend aan Allah om hen bescherming te bieden. Deze momenten zijn:
    • 's Ochtends vroeg, vlak na het ochtendgloren, het kraaien van de kraai haan, en heden ten dage tijdens het gallen van de luidsprekers van de moskeeën (Fair). Moslims die zich verslapen moeten echter zevenmaal bidden richting Allah, waarbij de twee tijdstippen vrijblijvend kunnen mogen worden ingevuld.
    • Tussen de middag, na het hoogste punt van de zon (Door);
    • Midden tussen het tweede gebed en zonsondergang in, wat neerkomt op ergens tussen drie uur en vijf uur 's middags (wintertijd) en tussen drie uur en zes uur (zomertijd), hoewel schrikkelsecondes mee worden gewogen (As);
    • In de vroege avond, tussen schemer en donker in, net na zonsondergang. Beter samengevat is dit vlak vóór het avondeten (Mag-Rib);
    • Sowieso na de zonsondergang, ongeveer anderhalf tot twee uur nadat men gegeten heeft (dus na de Mag-Rib) en het eten alweer een beetje gezakt is (Is)
  • Swam - Mohammed was in zijn periode van het leven in de god aan diverse hallucinerende planten en andere schimmels geraakt. Eén zo'n hallucinerend organisme die Mohammed maar al te graag benuttigde om zijns inziens dichter bij Allah te komen, was de champignon (heden ten dage paddo genoemd). Deze paddestoelen hadden op een gegeven moment zo'n impact op Mohammeds manier van denken, dat zijn vegetarisme begon te versterken, en uiteindelijk tot gevolg had dat hij besloot uit gekte om zijn volgelingen de opdracht te geven één hele maand niks te eten uit zelfdiscipline en eer aan Allah. Dit werd als idioot ervaren maar ondanks dat men van Mohammed mocht geloven wat men wilde, heerste er bij Mohammed één ding: Allah's Wil Is Wet (inshallahlahlahlahlah, niet te verwarren met inshallahahahah), en daar werd NIET aan getwist of getwijfeld, dus probeerde men zich daar maar aan te houden. Toen op een gegeven moment iedereen stierf, en Mohammed alweer wat bij "bewustzijn" was gekomen, besloot hij dat hij fout bezig was, en dat hij enkel en alleen maar een fattoe aan het houden was. Om zichzelf te straffen, dat resulteerde uit de frustratie van zijn volgelingen, riep hij de legendarische woorden die het woord "Swam" regelmatig deed vervangen sindsdien:
RAM ME DAN!
Mohammed met een groep volgelingen, tijdens een dagje zaklopen. Merk op dat iedereen bidt voor een voortijdig einde, en dat Mohammeds gezicht ditmaal niet gecensureerd was. De schilder was zo dom om de verkeerde door te krassen. Eén voordeel had Mohammed wel, niemand weet heden ten dage wie nu Mohammed moet voorstellen.
Na het geven van een andere betekenis aan de Swam, die nu de Ramadan-style kreeg, mocht men nog steeds niet eten, dan wel, wanneer de dag aan de gang was. Hiermee wilde Mohammed iedereen aanmoedigen om heel vroeg op te staan om ook maar eens als win-winsituatie te bidden richting Allah voor de Fair. Enkele deeldoelen van Mohammed met deze Ramadan was ook om de moslims geduld, abrikozenjam (vandaar de naam Siyam) en zelfdiscipline bij te brengen. Na de maand van Swam/Ramadan vonden Mohammed en zijn volgelingen het welletjes en ging men zich volvreten omdat men de abrikozenjam zat begon te vinden, en men wel zin had in iets lekkerders, namelijk een mals, vers, smeuïg stukje warm Vleesch, op Mohammed na, die dit maar zielig bleef vinden.
  • Zakkah - Mohammed vond dat iedereen na de Ramadan veel te dik werd, en moedigde hij elkander aan om te gaan sporten. Het woord "sport" zei niemand wat, dus introduceerde Mohammed het uit Nederland geïmporteerde zaklopen. Mohammed liet iedereen een vast parcours huppelen in de zak, om beter en sneller van het overtollige vet af te komen dan hardlopen. Een doel die Mohammed naast het afvallen ook met het zaklopen wilde meedelen was de persoonlijke ontwikkeling van sportiviteit (in de koran aalmoezen genoemd), die buitengewoon belangrijk was voor het houden van een Goed Potje Abrikozenjam Tomatensoep Zaklopen.
  • Hasj - Mohammed vond naast het consumeren van de champignons ook wiet roken lekker. Hij geraakte hiervan in hogere sferen. Toen Mohammed op een gegeven moment in een hogere sfeer bevond, kwam hij Allah tegen, die opeens tegen Mohammed begon te schreeuwen dat hij idioot bezig was en weer terug op aarde moest komen, zijn bewustzijn weer moest terugvinden, en in zijn achterhoofd moest houden dat hij nog een keer zijn bedevaart moest houden. Dit deed Mohammed choqueren en hij zwoor de drugs voorgoed af.

[bewerken] Intussen...

...naar mate Mohammed deze vijf zuilen had geperfectioneerd, en hij opeens een concept kreeg van een zesde zuil, namelijk de Jihad, was hij al stervende. Zo snel was dit verhaal echter nog niet.

[bewerken] Slag van Badr Hari en Oehoed

Terug naar Medina: omdat het geld niet zomaar uit de hemel kwam vallen (zo goddelijk was Allah nu ook weer niet, evenmin als God en Jehovah), nam Mohammed meer burgers naar Medina die hij helpers noemde. Die waren geëmigreerd uit Mekka, maar hadden - stom genoeg - alles achtergelaten. Ook hadden zij zich bekeerd tot de islam en zouden zij helpen de boel overeind te houden. Een heersend volk uit Mekka, genaamd de Qoeraisj o.l.v. besloot hier slag uit te slaan en de achtergelaten bezittingen van de moslims te gaan verhandelen. Mohammed pikte dit niet, en hij stuurde in 624 een leger van moslims naar het vier keer zo grote leger die de karavaan zou beschermen waarin alle spullen van de moslims zaten (zij gingen deze natuurlijk verhandelen). De handel bleef in handen van de Mekkanen, maar Mohammed heeft volgens de overlevering toch gewonnen door tussenkomst van engelen die het aantal moslims schijnbaar in een fata morgana deed toenemen. De Mekkanen waren echter niet dom (iets anders dan slim), en zij hadden dit door, maar toch waren zij danig in de war dat zij ook niet meer wisten wie nu echt was en wie niet.

Toch na "verslagen" te zijn, komen de Qoeraisj terug om in 626 zelf Medina maar binnen te vallen. Dit ging gemakkelijk - zonder engelen ditmaal - en een jaar later besloten de Mekkanen maar om alle moslims te vernietigen. Dit ging echter niet volgens plan, want de Mekkanen waren niet slim (iets anders dan dom). Zij kwamen opeens Badr Hari tegen, een bedeganger die beweerde van de Jordaan te komen. Hij had een tijdje met de groep rondgehangen en goed huisgehouden door alles en iedereen om zich heen te slaan. Hij had een plan bedacht ter verdediging bedacht, namelijk: gebruik maken van een gracht die de moslims hadden gegraven. De Qoeraisj konden hier helemaal niks mee, vervloekten deze gracht duizendmaal, en gingen na twee weken maar weg omdat er toch niks binnen te vallen was.

Mohammed kreeg tijdens deze periode weer een periode van terugval op de champignons, en hij geraakte weer in zijn Hogen Zijn. Echter, uit het niets, kwamen daar joden! Geheel, uit het niets: joden. Mohammed schrok zich een hoedje, en vond hen echter al helemaal niets. De joden, die de stam Banoe Koraiza vormden, aangesteld door de engel Djibril (dezelfde engel die Mohammed de openbaring gaf), wisten niet wat hun overkwam, en probeerden Mohammed over te halen dat hij gek bezig was en zij niet de vijand waren. Mohammed kreeg twijfel na het horen van de naam Djibril, omdat hij wist dat dat zijn engel was. Hij kon dit niet geloven dat Djibril een onderonsje had met de joden, en liet een strijder beslissen dat alle mannen dood moesten en vrouwen en kinderen slaven moesten worden, omdat die nu eenmaal nuttig zijn. Mohammed werd bloedlustiger (geen vlees, maar tofu), en de overige andere joden namen aan om Mohammed te vermoorden. Dit lukte echter niet, en Mohammed joeg de joden weg.

Na een periode van rust, was Mohammed weer Hemzelve, en hij besloot toch maar om vrede met de Qoeraisj te sluiten, tot groot verbazing van eenieder. Hij zag namelijk gevaar vanuit het noorden, namelijk de Khaybar, welke óók al joden waren. Mohammed begon deze mensen spuugzat te vinden en besloot uit paranoïditeit maar alles en iedereen op de Khaybar af te sturen, ookal waren zij driemaal in de minderheid. Toch won Mohammed, door het bureaucratisch falen zonder bureaus van de joden en onderlinge verdeeldheid. De joden gaven op, en besloten uit wanhoop de halve dadeloogst aan Mohammed te geven, in ruil voor bescherming. Mohammed kreeg intussen zijn zoveelste vrouw te trouwen.

[bewerken] Terugkeer naar Mekka

Mohammed in zijn bedevaartskostuum in de eerste poging om weer terug naar Mekka te gaan.

In 628 wist Mohammed het zeker - hij moest terug naar Mekka. Hij was het zat. Hij ging zonder wapens naar Mekka met de hele groep. Hij nam voor de zekerheid toch wel een aantal offerdieren mee, en deed hij speciale pelgrimskledij aan, in de felste kleuren. Hij vroeg de rest dit ook te doen, waarna ongeveer hieruit de term carnavallah ontstond. Hij ging namelijk de Bedevaartstocht verrichten. Tijdens deze gebeurtenis werd er volop hasj gerookt en was iedereen in een blijde sfeer. Toen Mohammed de stad probeerde binnen te komen hielden de Qoeraisj hem tegen. Hij kon niet begrijpen waarom, nog half onder invloed van het maffe goedje, maar hij wist uiteindelijk wel een tienjarig verdrag te tekenen met de Qoeraisj, dat de moslims in staat stelde om het jaar daarop een kleine bedevaart te verrichten. Voor de zekerheid trokken de Mekkanen zich terug op de omringende heuvels. Na vijf dagen in Mekka verbleven te hebben vond Mohammed het welletjes, er was geen drol aan, dus gingen zij maar weer teleurgesteld naar "huis".

In januari 630 schonden de Mekkanen het verdrag van de Qoeraish, doordat enkele Qoeraishjieten zich schuldig maakte aan omkoperij en het helpen van de clan Bakr met het vermoorden van een aantal leden van een zijclan van Mohammed. Mohammed werd hier pisnijdig van en besloot met alles wat hij kon krijgen - tienduizend soldaten, Mekka binnen te vallen. Mohammed bleek echter genadevol, want hij verleende aan iedereen amnestie zolang zij zich niet tegen zijn macht zouden verzetten. Nu Mohammed toch in Mekka terug was, besloot hij naar de Ka'aba te gaan en speciale snoepjes die hij had laten maken, keitjes, tegen de Ka'aba aan te gooien om deze te zuiveren van de in totaal 360 afgoden in en rondom de Ka'aba.

Na deze overwinning van Mekka, kreeg Mohammed een schrijfdrift van Allah, om aan zo veel mogelijk leiders die hij kende, een uitnodiging tot het accepteren van de islam te schrijven. Mohammed was tevreden. Toch zat hem één ding dwars. Hij had nog stééds geen bedevaartstocht gedaan, die hij de Hadj noemde. Deze deed hij alsnog in maart 632. Hij deed dit in een melancholische stemming, maar in het maagdenwit (hij was echter geen maagd, aangezien hij twaalf vrouwen had). Tijdens deze reis hield hij een preek aan zijn volgers op sociaal gebied, wat dat ook moge betekenen omtrent die tijd.

Mohammed vond het welletjes. Alles wat 'ie wilde was gedaan, maar wereldheerschappij was niet gelukt. Mohammed baalde daar een beetje van, maat misschien zou het over een anderhalfduizend jaar wel lukken. Hij deed een roep tot Allah, en Allah deed niets, behalve een lichtgevend paard sturen. Mohammed kon hier niets mee, maar omdat hij toch eventueel wel plezier wilde hebben, ging hij paardrijden. Dit vond hij echter tot zijn eigen grote verbazing leuker dan een kameel, dus wilde hij een heuse paardenmanege beginnen. Dit mocht echter niet zo zijn, want toen Mohammed dit idee wilde gaan vertellen aan zijn volgelingen, ging Mohammed net met het lichtgevende paard de lucht in, richting de hemel. Mohammed schreeuwde tijdens deze hemelvaart nog:

NEE!! LAAT ME HIERAF!!


Maar hij wist, dat als hij van het paard af ging, dat hij naar beneden zou gaan vallen en sowieso dood zou gaan.

Mohammed was niet meer.

[bewerken] Trivia

  • Als de berg niet naar Mohammed toekomt, zal Mohammed zelf naar de berg toe moeten.

[bewerken] Zie ook

Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
22 januari 2012
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.


Gezichtshaar voor den Triomf.jpg "Hoezee, dit is een Middeleeuw!"

Altria Pendragon - Astrologie - Augustijnen - Jheronimus Bosch - Carnaval - Clovis - Complot - Draken - Jan van Eyck - El Cid - Filips de Schurk - Filips de Viezerik - Kaas - Karel de Grote - Lennart Lammers I - Mohammed - Monarchen uit de Monarchenfamilie der Hamburgers die niet belangrijk genoeg zijn om een eigen artikel te hebben - Sir Lancelot - Snorri Sturluson - Tempeliers - Tijl Uilenspiegel

Gebruiker
Naamruimtes

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Projecten
Hulpmiddelen
Delen
In andere talen