Een lang artikel, met een te lange titel (ook al is het geen echte titel; dit is namelijk maar een titel-sjabloontje dat ooit een keer is ingevoegd in de site-software om flauwe grappen als deze mogelijk te maken zonder de pagina zelf een hele lange titel te geven, dat zou namelijk betekenen dat er een doorverwijzing aangemaakt moest worden en daarbij zou de hele Recente Wijzigingen pagina volgespamt worden met deze gigantisch lange titel bij iedere bewerking die een gevestigd Oncyclopedist of een bezoekende anon uit zou voeren op deze pagina) dat ook bij een lang artikel hoort met al zijn of haar aspecten die hieronder allemaal te aanschouwen zijn in dit 83 kilobytes lange artikel dat nog lang niet af is omdat het een beginnetje is (kijk maar onder aan het artikel, er staat toch duidelijk een Beginnetje-sjabloon, al zullen oplettende Oncyclopedisten opmerken dat het geen echt sjabloon is; deze pagina valt namelijk niet in de categorie Beginnetje, daaruit kan de conclusie worden getrokken dat het sjabloon op de bodem van deze pagina niets anders is dan een nep ofwel nagemaakt sjabloontje dat in de praktijk geen enkele waarde heeft). Dit artikel is echter een beginnetje vanwege de aard van zijn verhaal: een zeer lang artikel. Men weet ook niet hoe lang een artikel is, maar men weet wel dat een lang artikel in ieder geval lang is.

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken




Haardlezen.JPG
WAARSCHUWING VOOR ONERVAREN LEZERS
Deze pagina is onmenselijk laaaaaaaaaaaang, en wordt dus bij voorkeur gelezen
tijdens de lange winteravonden, wat de houdbaarheid ervan beperkt tot de periode
21 december - 21 maart
ATTENTIE!
AANZIEND ARTIKEL AANSCHOUWT ALLITERATIE!

Gij gaat genoeg gewaarschuwd genietend giechelen.
Onder overduidelijke, overmoedige Oncyclopedische ondersteuning.
Dit is een uitgelicht beginnetje.
~ Kapitein Oxymoron over deze pagina.
Dit artikel is lang kort.
~ Kapitein Paradox over deze pagina.
Een verkeerde waarschuwing die hier eigenlijk niet thuis hoort...
Dit artikel is lang.
~ Kapitein Overduidelijk over deze pagina.
Ik heb er bijna geen woorden voor...zo lang...maar mijn lijst met wat ik geschapen heb is langer!
~ God over lange artikelen.

Dit artikel is een overduidelijk voorbeeld van een lang artikel (articula omgwatveela). Lange artikelen zijn lang en veel te lange artikelen zijn slecht voor de geestelijke gezondheid en het is officieel aangekaart als een mishandelingsmethode door de politie en jou. Dit artikel is echter een zeer lang artikel en als je nu begint met lezen duurt het tot het eind van het jaar 2024 tot je uitgelezen bent. Dit artikel is daarom ook zeer geschikt om voor te lezen aan kinderen als het welbekende verhaaltje voor het slapen gaan. De kinderen zullen dan ademloos zitten te luisteren naar hun vader of moeder of iemand anders die de moed bij elkaar heeft geschraapt om dit verhaal voor te lezen aan hun kind (of kinderen) en zo ook hun tijd te verdoen. Let wel op dat het lezen van deze pagina de tijd kan doden en dat er straks geen tijd meer overblijft van het lezen van dit lange artikel. Lange artikelen lezen is een ideale oefening om van die ellendige nekpijn af te komen. Voor dyslecten is dit ook een zeer goede oefening om zo langzamerhand steeds beter te kunnen leren lezen. Voor mensen met een Writers block is dit ook handig om dit artikel af te maken omdat het nogal kort is.

Inhoud

[bewerken] Een typisch geval van een lang artikel

Een lange lijst die natuurlijk altijd nog wat langer kan, nietwaar?
Na lang kijken ziet men hier een konijn.

Een lang artikel zoals deze moet altijd aan wat eisen voldoen. Zoals (hoe kan het eigenlijk ook anders) de lengte. Als het niet lang is, is het kort en is het ook geen lang artikel. Nogal logisch. Lange artikelen op sites zoals deze zijn meestal kort omdat lange artikelen pas lang zijn als ze ook daadwerkelijk lang zijn, nietwaar? Dit artikel mag dan wel een lang artikel zijn, lange artikelen kunnen zeer saai zijn omdat ze zo lang zijn. Mensen die pas op de Oncyclopedia zijn en de hele boel nog een beetje moeten ontdekken, zullen erachter komen dat niet elke pagina lang is. Er zijn ook korte pagina's, zoals de hoofdpagina. Deze is slechts 32 bytes groot en groot kun je ook lang noemen als je bijvoorbeeld een groot gebouw in een dun lijntje moet uitvouwen op welke manier dan ook. Bulldozers zijn een optie voor dit soort lengtes, maar je bent er dan ook zeer waarschijnlijk ook heel lang mee bezig. Jazeker, alles kun je lang noemen, als het maar lang is. Een seconde kan ook een eeuwigheid duren voor sommigen, maar weet wel dat een seconde een seconde is en een seconde vergeleken met een uur zeer kort is en dat is een een uur wel zesendertighonderd secondes in passen. En om lengtes ook in maten zoals meters te veranderen, zou je ook heel veel millimeters in deze pagina kunnen stoppen! Hoeveel is onduidelijk. Als je je geroepen voelt om dit te onderzoeken of je je gewoon helemaal kapot verveeld, ga je gang, wij hebben er toch weinig aan. Wel voor dit artikel is het nuttig, maar het artikel is nog lang niet af. Er kan steeds een stukje bijgevoegd worden. De bewerkingenknop staat bovenin, voel je vrij om iets bij te dragen zolang het geen vandalisme is. Een heel lang artikel vol met vandalistische bewerkingen van allerlei vandalen is nou ook niet echt Oncyclopedisch. De Oncyclopedia strijd nu al heel lang tegen vandalen zoals jij en anderen die van alles willen schreeuwen en blèren om dit artikel nog een stukje langer te maken. Uiteindelijk zal het artikel dan dezelfde lengte behouden omdat die bewerkingen dan meestal worden teruggedraaid.

[bewerken] Hoe een lang artikel langer te maken

Een lang artikel wordt pas lang als er informatie en tekst bij komt. Plaatjes en citaten mogen ook niet ontbreken. Hier in deze paragraaf is ook het eerste plaatje te vinden. Een lijst, en een lijst met lijsten wordt ook een lange lijst, en een hele waslijst vol met plaatjes en tekst wordt een lange pagina. Maar onthoud dat als iets lang is, dat het altijd nog wat langer kan. Maar hoe zo'n lange pagina dan uit te breiden? Het is heel simpel. Klik op bewerken en typ je kapot. Laat je miezerige vingertjes maar eens zweten en je vierkante ogen branden. Net zolang dat je erbij neervalt. Maar dat mag pas nadat je het langer hebt gemaakt en op pagina opslaan hebt gedrukt. Zo simpel is het. Hier kun je je Writers block lekker het land uit sturen of schoppen om het wat langer te maken, maar je kan die Writers block niet wegjagen door nog zo'n artikel als deze te maken. Dat wordt een grote parkiet en onthoud dat parkieten maar hele kleine vogeltjes zijn, niks vergeleken dus met een struisvogel die een lange nek heeft, maar die nek is ook weer niet te vergelijken met die van een giraf.

[bewerken] Voeg allerlei informatie toe

Om een kort verhaal lang te maken gaan we het uitgebreid uitleggen. Een lang artikel mag niet zoals bij de Uncyclopedia een hele rotzooi worden vol met geram op het toetsenbord zoals dit onderstaande voorbeeld:

HJtiyygughreyjernyjbgryjhresnjy rgrukjhrcgbyucbgfyjugs ejg hjysregjhbghyebgyjurehjg tyge yujeryugjb ug tjerygyegb 
yugbcfyugtn yugeyjugbry rycyjegjeyerjgfteuybr guyrgrukhgceyu bgyjucesgb hejcgkyjehrkyegyuc43gkbhjbc 
jhneruydhvnkcie vsnhjmh eiucrh4eoiu5  4tgrykwuershgowuithj5h4wtuk rnitnukjqoiuupq ioqh43q8i4uiptioyht
riutnheriuheiuehnrngyuh ncukerhkknt eruhbnkunhnktrjh gdr ggfggf yu eryuyhsruyrehte nh hryhitrvhrt5hu 
tw5nhc itn54tnt5e4 g 4e yno45 o87t45y 7t5 4yrgt f g5t4t yknurygnr stgtrrgtfd. IKhrewyjugfjhfbjfbfnsiofnsd
weiuhryfgfehiureg buyreytueguyeryhjfeytgcyueb gyfrygyugcygn begcryjr egyug rbyujgryujhghu sreygryu gfrhj 
7bugwryugyu errihguygtrhug kotbhjerkt gbeyjrhegejrg frhjffd d yugfyjufbguy rgbhyjb gfhjgbj gg kyku fgjnbgf
rehb thyhb4tcyuerhgeugyehnmheugrher yuth457uyh 5yuhyh5tjuj g5ugtr gt rhj bhjtrgj yhjg trnujkerhghj ebgjher
n7it nyuijkt gyju thntrju thru thrrhtkhtj t rb thrjkh gliktluhtb hjnmrtg hygbrgjh bkuht y u trhyughjbdgh bgf
gyjtgrhjkhg jhg tkj,g tguj hnkjrg tkugthk ujhrjukrthn iutjhg ujtrh tj htbgnjukhnjhs rlkg,hjbxd,jgh,n bnludkfgh
uwkrbgkeyuke4ygt 5rjku5tkhnui t5hu kjhgkj hvrkhvg uknrhg un hiu grhtuihrgn 8mrc iujkghn ukj trhm triurjghgtrfj
4ruikiyhnyuvghngjrjehgrtkyugr tyugrbgrfjahahahhahahj rgtryurgtbkuegten yuj hbr rjbhrhjbrheheehehr ug t5u4h erker.

Dat wordt één groot saai artikel en dat proberen wij te voorkomen. Wij gooien ons artikel liever vol met goede ideeën en leuke dingen, maarja, een lang artikel lang leuk proberen te houden is al moeilijk genoeg! Daarom sporen wij graag beginners aan om te beginnen met kleine, net lang genoeg maar vooral ook leuke artikelen en niet meteen te starten met artikelen zoals deze waar schrijver dezes zijn leven al lang genoeg voor waagt. Hij heeft speciaal voor jou, ja jou ja! Zijn leven gewaagt door over rivieren vol krokodillen te springen, door woestijnen te lopen, door te slingeren aan die lianen zoals Tarzan en om de Mount Everest te beklimmen zoals dat ooit iemand is gelukt...tja, iemand. En nog iemand. Die later nog iemand aanspoorde om het ook te gaan doen, enzovoort. Een lang artikel gaat over van alles. Van lange artikelen tot lange pagina's, alles is mogelijk met lange pagina's. Dat is logisch. Wat onlogisch is aan een lang artikel is dat het altijd nog langer kan en er zo geen enkel einde aan kan komen. Maar ja, als je een lang artikel nog langer wilt maken, maak je dat lange artikel nog langer en kun je zo de lezer langer zoet houden en zo ook aansporen om zo verder te lezen. Omwille dat ze naar de WC moeten of dat ze honger of dorst krijgen. Jij, als schrijver zijnde en trouw lezer van lange artikelen...of niet kan daar voor zorgen om zoveel mogelijk informatie in to vullen op deze lange pagina. Dit artikel kan zo gevuld zijn met een boeiend en spannend verhaal over de vijandschap met Wikipedia en de rest erom heen. Hieronder zo'n verhaal:

[bewerken] Het dagboek van een persoon

Het dagboek van een persoon. Hier is gewoon een willekeurige pagina uit gescheurd.

Het was zaterdagochtend, rond een uur of 10 en de zon komt in mijn zicht. Mijn ogen branden door die rotzon...oeps, sorry zon. Maar goed. Het was diezelfde zaterdagochtend rond een uur of 10 en ik ging mijn tanden poetsen en even snel onder de douche. Na die douchebeurt zet ik de computer alvast aan en ga ik naar beneden om eten voor mijzelf klaar te maken. Het opstarten van Windows 98 gaat altijd zo langzaam. Maar op diezelfde zaterdagochtend rond een uur of 11 ontdekte ik dat de pindakaas op was! Ik raakte in paniek en ik ging de gehele voorraadkast overhoop halen, om wanhopig op zoek te gaan naar nog een pot pindakaas. Maar ik vond alleen nog een pot chocoladepasta en dat gebruikte ik toen maar. Toen ik ook nog het melkpak leeg had gezopen nam ik het broodje mee naar boven en ik zag dat de computer nog steeds bezig was met opstarten. Inmiddels is het zaterdagochtend, net voor 12 uur en ik ging maar even tv kijken. Er was voetbal, maar aangezien voetbal mij geen bal interesseert zapte ik maar naar wat andere kanalen. En opeens zag ik het journaal. Dat ging ik maar zitten kijken en ik zag dat die voorleesmoeder van het journaal een verspreking maakte. Ik lachen natuurlijk omdat het mirakel van Jan nu alweer zijn vruchten deed afwerpen. Nadat het journaal afgelopen was ging ik weer naar boven. Het was inmiddels zaterdag ochtend rond een uur of 1. En...o wacht, foutje. Het was inmiddels zaterdagmiddag rond een uur of 2 1 en ik zag dat de computer opgestart was in die donkere ruimte. De gordijnen even aan de kant schuiven en het raam maar even open gooien. Dan ga ik zitten en maar eens kijken of er nog wat veranderd was. Even Windows Live Messenger opstarten...de computer gaat weer eens traag. Weer een error dat er geen internetverbinding kan worden gemaakt. Dan maar even het kastje een ram verkopen. Ah, nu doet 'ie het. Stekker zat los. Ram bleek dus onnodig. Domme ik. Maar ja, ik ging dus aanmelden wat ook weer een eeuwigheid duurt. In de tussentijd ga ik even naar Paint en maak weer eens een heel mooi Jackson Pollock kunstwerk. En net toen ik het wou opslaan meldt 'ie aan (de chat dus)! Ik mijn kunstwerk kwijt...bah. Maar goed, het was toch kansloos. Er is iemand online. Mijn goede vriend Hans. Ik klik zijn naam aan en vraag hoe het met hem gaat etc. Hij zegt dat alles prima gaat maar zo typisch als ik ben geloof er geen hol van. En opeens vraagt hij mij: "Heb je ooit van de Uncyclopedia gehoord???". Ik heb geen flauw benul waar hij het nou weer over heeft en ik zeg "nee.". Hij zegt dan weer: "oooo da's echt lollige site weet je, humor, kapot lachen enzo". En zo kwam er een klein gesprekje over die site waar ik nog nooit van gehoord had en opeens vraagt hij naar de pagina "Long article". Ik zie dat artikel en ik denk: "Wow...welke levenloze persoon heeft deze troep geschreven???" en Hans wil met mij een weddenschap sluiten: "Als jij op de Nederlandse Uncyclopedia, Oncyclopedia, zo'n zelfde artikel kan schrijven (in het Nederlands dus), maar dan langer en leuker, krijg jij van mij 500 euro!". Ik zit nogal krap bij kas en aan ideeën heb ik geen gebrek. Ik kan ook nog makkelijk een grapje maken. Het was nog steeds diezelfde zaterdagmiddag maar inmiddels rond 3 uur. Ik zeg uit volle moed: "Ja!" en zo heb ik mij weer eens in de nesten gewerkt. Ik begon mijn toetsenbord erbij te pakken en begon te schrijven... "Lange artikelen zijn lang en veel te lange artikelen zijn slecht voor de geestelijke gezondheid en het is officieel aangekaart als een mishandelingsmethode door de politie en jou. Dit artikel is echter een zeer lang artikel en als je nu begint met lezen duurt het tot het eind van het jaar 2012 tot je uitgelezen bent. Dit artikel is daarom ook zeer geschikt om voor te lezen aan kinderen als het welbekende verhaaltje voor het slapen gaan. De kinderen zullen dan ademloos zitten te luisteren naar hun vader of moeder of iemand anders die de moed bij elkaar heeft geschraapt om hun kind dit verhaal voor te lezen aan hun kind (of kinderen) en zo ook hun tijd te verdoen. Let wel op dat het lezen van deze pagina de tijd kan doden en dat er straks geen tijd meer overblijft van het lezen van dit lange artikel. Lange artikelen lezen is een ideale oefening om van die ellendige nekpijn af te komen. Voor dyslecten is dit ook een zeer goede oefening om zo langzamerhand steeds beter te kunnen leren lezen. Voor mensen met een Writers block is dit ook handig om dit artikel af te maken omdat het nogal kort is. ". Hm, redelijk. Ik maak alvast een tussensave op "Lang artikel". Ok, nu even pauze want ik begin nu zweterige handen te krijgen. Als ik terugkom en terwijl ik weer wil gaan zitten en weer verder wil gaan op diezelfde zaterdagmiddag, inmiddels rond een uur of 5, merk ik dat "Lange pagina" opeens niet meer bestaat! Ik had toch op de "pagina opslaan" knop gedrukt? Ik kijk op de recente wijzigingen pagina en ik zie dat iemand de pagina had verwijderd. "Troep." stond erbij. Toen werd ik zo agressief dat ik op zijn overlegpagina ging dreigen en ik werd zó boos zelfs, dat ik mijn computer uit het raam gooide. Inmiddels is het donderdagavond rond een uur of 9 en ik zit hier op een krukje met laptopje op schoot en ik zit nu nog steeds met die weddenschap en ik ben voor levenslang geblokkeerd op die site. Nog 2 dagen en ik ben Hans 500 euro schuldig. Zucht...

Dit soort verhalen zijn goede manieren om een lang artikel ook daadwerkelijk lang te maken. Er viel op wat punten om te lachen en om een lange pagina ook lang leuk te houden, is er wel geduld en humor vereist. Maar goed. Er zijn nog veel meer manieren om een lange pagina langer te maken. Hieronder nog een aantal manieren.


[bewerken] Citaten toevoegen

Een van de leukste manieren om een verhaal een beetje op te vullen is om de welbekende citaten toe te voegen. Af en toe hier een daar een citaatje is wel leuk, maar onthoud wel dat de meeste citaten gewoon niet leuk zijn en teveel citaten is ook weer niet goed, want daar hebben ze nou OnZinnen voor.

Dit is een citaat.
~ Kapitein Overduidelijk over citaten.

Dat is nou een citaat. Of ook wel een quote genoemd om die letter voor het eerst in dit artikel te moeten gebruiken. Knap hè? O wacht, ik had die q al eerder gebruikt...in dat geram op het toetsenbord ding... stom. Dit is overigens ook een manier om een artikel langer te maken.

[bewerken] Van fouten leer je en vul je lange artikelen op

Op de een of andere manier toch van alles fout te doen en zo ook te verbeteren om ook nog meer plek in te namen met lettertjes en fouten wordt op een gegeven moment leuk saai. Af en toe een klein goed foutje is wel lollig maar in lange artikelen valt dat eigenlijk meestal niet op. Wel moeten deze fouten ook wel leuk zijn nietwaar? En het is ook zo dat er hier en daar ook een lijk kan liggen er hier en daar een klein foutje gemaakt wordt qua doorstreperij. Hee, weer een q. En weer een, zozo. Doorstrepen is een klassieke manier om dingen op te vullen en om fouten een beetje openbaar te maken. Hieronder de doorstreepmanier:

Dit is fout Dit is goed.
~ Jij over fouten.
Een lange lijst die natuurlijk altijd nog wat langer kan, nietwaar?

Dit bovenstaande citaat heeft nog een voorbeeld van doorstreperij. Doorstrepen kun je eigenlijk als vandalisme in een lang artikel als dit beschouwen beschouwen, maar meestal kan het dus goed een artikeltje opvullen. De letter ø is ook een goed voorbeeld van doorstrepen. Simpelweg een foutieve o die schuin doorgestreept is. Deze letter wordt ook volop gebruikt in het Walrussenalfabet. Fouten zijn fout, maar fouten kunnen ook goed fout zijn, heeft Kapitein Oxymoron bewezen. Hij is de held van de Oxymoronen en zo is er al een redelijk lang lijstje ontstaan vol met uitspraken van hem - en van Kapitein Paradox. Die lijst is hier overigens te vinden. Die lijst is lang kort omdat er op deze planeet natuurlijk nog veel meer paradoxen en oxymoronen zijn. Die nieuwe oldtimer van jou bijvoorbeeld is ook knap lelijk! Dat ding mag je wel eens oppimpen. Maar goed. Oldtimers zijn meestal ook knap lelijk, dus eigenlijk zijn daar ook niet zo veel misverstanden over. Af en toe komt er wel eens een boos autoliefhebbertje langs die beweerd dat oldtimers wel mooi zijn, maar het tegendeel is bewezen. Een Ferrari Enzo is ook veel mooier dan een Ford T-ringbak. Oeps, foutje!

Hoe dan ook, een Ferrari Enzo is sneller!
~ Dat ene autoliefhebbertje over de Ferrari Enzo.

[bewerken] Herhalen

Volstrekt willekeurige maar toch leuke plaatjes helpen altijd goed als je plaatjes wilt gebruiken in een artikel om het zo nog wat leuker te maken.

Ook een leuke en goede manier is om dingen te herhalen. Het klinkt stom maar het werkt! Voorbeeldje nodig? Komt 'ie dan: Het leven van Gordon bestaat uit een aantal belangrijke aspecten: seks met Gerard Joling, stemverhogingsmiddel, krachtpillen, seks met Gerard Joling, over de vloer komen, barhangen in Café de Wereld en seks met Gerard Joling. Maar let wel op. Het kan grappig zijn, maar soms wordt een grap of een lang artikel er niet beter op. Dus kijk heel goed uit, wees voorzichtig en let op als je deze techniek gaat toepassen. En let natuurlijk goed op. Dat mag niet ontbreken uiteraard. Maar natuurlijk zijn er nog veel meer manieren om een lang artikel nog langer te maken. Door het neerkwakken van plaatjes kun je de tekst een beetje 'verkorten'. Want als je een plaatje ergens links of rechts neerzet, lijkt het net of je meer tekst neerzet dan dat je een lang artikel schrijft zonder plaatjes. Plaatjes moeten er ook sowieso komen, want anders wordt zo'n artikel weer saai en wordt het artikel meestal, hoe lang 'ie ook is, afgekeurd. Dus hiernaast maar weer even een plaatje, naast de lijst die ook als plaatje dient en die hier al stond vanaf de tweede paragraaf, of was het de eerste...hoe dan ook, het is een plaatje en hiernaast komt nog een plaatje om de tekst ietwat langer te doen overkomen. Dit is overigens een zeer goede techniek om net alsof te doen of je veel meer geschreven hebt dan dan je in werkelijkheid hebt gedaan...wacht eens, volgens mij had ik dit al eerder opgeschreven...nou ja, het is altijd nuttige informatie en je kan ervan leren. En van herhaling leer je het beste. Over herhaling gesproken, herhaling is een leuke en goede manier om een lang artikel nog wat leuker en langer te maken. Het klinkt nogal stom, maar het werkt! Voorbeeldje nodig? Komt 'ie dan: De extra service van NS bestaat uit: Het veroorzaken van vertragingen, het jaarlijks verhogen van het tarief, het aanbieden van te weinig zitplaatsen, het veroorzaken van vertragingen en ontsporingen. Maar let wel op. Het kan grappig zijn, maar soms wordt een grap er niet beter op. Dus kijk goed uit, wees voorzichtig en let op als je deze techniek gaat toepassen. En let natuurlijk goed op.

Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhlaing is luek! <error> Herh... o wacht, dat was niet hetzelfde! <error>
~ Harry de robot over herhaling.

Zie hierboven een wat minder geslaagde manier om dingen te herhalen. Deze manier wordt daarom ook streng afgeraden door de gebruikers op de Oncyclopedia zelf omdat het gewoon minder/niet grappig is. Lange pagina's zijn overigens meestal vaak niet grappig. Toch heeft schrijver dezes toch zijn best gedaan om er enigszins wat grappigs van te maken. Daar mag je best een applausje voor geven hoor! Kan schrijver dezes ook even pauze nemen terwijl jullie zitten te applaudisseren.

[bewerken] Herhalen

Volstrekt willekeurige maar toch leuke plaatjes helpen altijd goed als je plaatjes wilt gebruiken in een artikel om het zo nog wat leuker te maken.

Ook een leuke en goede manier is om dingen te herhalen. Het klinkt stom maar het werkt! Voorbeeldje nodig? Komt 'ie dan: Het leven van Gordon bestaat uit een aantal belangrijke aspecten: seks met Gerard Joling, stemverhogingsmiddel, krachtpillen, seks met Gerard Joling, over de vloer komen, barhangen in Café de Wereld en seks met Gerard Joling. Maar let wel op. Het kan grappig zijn, maar soms wordt een grap of een lang artikel er niet beter op. Dus kijk heel goed uit, wees voorzichtig en let op als je deze techniek gaat toepassen. En let natuurlijk goed op. Dat mag niet ontbreken uiteraard. Maar natuurlijk zijn er nog veel meer manieren om een lang artikel nog langer te maken. Door het neerkwakken van plaatjes kun je de tekst een beetje 'verkorten'. Want als je een plaatje ergens links of rechts neerzet, lijkt het net of je meer tekst neerzet dan dat je een lang artikel schrijft zonder plaatjes. Plaatjes moeten er ook sowieso komen, want anders wordt zo'n artikel weer saai en wordt het artikel meestal, hoe lang 'ie ook is, afgekeurd. Dus hiernaast maar weer even een plaatje, naast de lijst die ook als plaatje dient en die hier al stond vanaf de tweede paragraaf, of was het de eerste...hoe dan ook, het is een plaatje en hiernaast komt nog een plaatje om de tekst ietwat langer te doen overkomen. Dit is overigens een zeer goede techniek om net alsof te doen of je veel meer geschreven hebt dan dan je in werkelijkheid hebt gedaan...wacht eens, volgens mij had ik dit al eerder opgeschreven...nou ja, het is altijd nuttige informatie en je kan ervan leren. En van herhaling leer je het beste. Over herhaling gesproken, herhaling is een leuke en goede manier om een lang artikel nog wat leuker en langer te maken. Het klinkt nogal stom, maar het werkt! Voorbeeldje nodig? Komt 'ie dan: De extra service van NS bestaat uit: Het veroorzaken van vertragingen, het jaarlijks verhogen van het tarief, het aanbieden van te weinig zitplaatsen, het veroorzaken van vertragingen en ontsporingen. Maar let wel op. Het kan grappig zijn, maar soms wordt een grap er niet beter op. Dus kijk goed uit, wees voorzichtig en let op als je deze techniek gaat toepassen. En let natuurlijk goed op.

Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhlaing is luek! <error> Herh... o wacht, dat was niet hetzelfde! <error>
~ Harry de robot over herhaling.

Zie hierboven een wat minder geslaagde manier om dingen te herhalen. Deze manier wordt daarom ook streng afgeraden door de gebruikers op de Oncyclopedia zelf omdat het gewoon minder/niet grappig is. Lange pagina's zijn overigens meestal vaak niet grappig. Toch heeft schrijver dezes toch zijn best gedaan om er enigszins wat grappigs van te maken. Daar mag je best een applausje voor geven hoor! Kan schrijver dezes ook even pauze nemen terwijl jullie zitten te applaudisseren.

[bewerken] Herhalen

Volstrekt willekeurige maar toch leuke plaatjes helpen altijd goed als je plaatjes wilt gebruiken in een artikel om het zo nog wat leuker te maken.

Ook een leuke en goede manier is om dingen te herhalen. Het klinkt stom maar het werkt! Voorbeeldje nodig? Komt 'ie dan: Het leven van Gordon bestaat uit een aantal belangrijke aspecten: seks met Gerard Joling, stemverhogingsmiddel, krachtpillen, seks met Gerard Joling, over de vloer komen, barhangen in Café de Wereld en seks met Gerard Joling. Maar let wel op. Het kan grappig zijn, maar soms wordt een grap of een lang artikel er niet beter op. Dus kijk heel goed uit, wees voorzichtig en let op als je deze techniek gaat toepassen. En let natuurlijk goed op. Dat mag niet ontbreken uiteraard. Maar natuurlijk zijn er nog veel meer manieren om een lang artikel nog langer te maken. Door het neerkwakken van plaatjes kun je de tekst een beetje 'verkorten'. Want als je een plaatje ergens links of rechts neerzet, lijkt het net of je meer tekst neerzet dan dat je een lang artikel schrijft zonder plaatjes. Plaatjes moeten er ook sowieso komen, want anders wordt zo'n artikel weer saai en wordt het artikel meestal, hoe lang 'ie ook is, afgekeurd. Dus hiernaast maar weer even een plaatje, naast de lijst die ook als plaatje dient en die hier al stond vanaf de tweede paragraaf, of was het de eerste...hoe dan ook, het is een plaatje en hiernaast komt nog een plaatje om de tekst ietwat langer te doen overkomen. Dit is overigens een zeer goede techniek om net alsof te doen of je veel meer geschreven hebt dan dan je in werkelijkheid hebt gedaan...wacht eens, volgens mij had ik dit al eerder opgeschreven...nou ja, het is altijd nuttige informatie en je kan ervan leren. En van herhaling leer je het beste. Over herhaling gesproken, herhaling is een leuke en goede manier om een lang artikel nog wat leuker en langer te maken. Het klinkt nogal stom, maar het werkt! Voorbeeldje nodig? Komt 'ie dan: De extra service van NS bestaat uit: Het veroorzaken van vertragingen, het jaarlijks verhogen van het tarief, het aanbieden van te weinig zitplaatsen, het veroorzaken van vertragingen en ontsporingen. Maar let wel op. Het kan grappig zijn, maar soms wordt een grap er niet beter op. Dus kijk goed uit, wees voorzichtig en let op als je deze techniek gaat toepassen. En let natuurlijk goed op.

Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhlaing is luek! <error> Herh... o wacht, dat was niet hetzelfde! <error>
~ Harry de robot over herhaling.

Zie hierboven een wat minder geslaagde manier om dingen te herhalen. Deze manier wordt daarom ook streng afgeraden door de gebruikers op de Oncyclopedia zelf omdat het gewoon minder/niet grappig is. Lange pagina's zijn overigens meestal vaak niet grappig. Toch heeft schrijver dezes toch zijn best gedaan om er enigszins wat grappigs van te maken. Daar mag je best een applausje voor geven hoor! Kan schrijver dezes ook even pauze nemen terwijl jullie zitten te applaudisseren.

[bewerken] Dobbelsteen

Een van de afgeraden manieren om een artikel mee op de vullen is met zogenaamde dobbelelementen. Neem nou UNIQ66dc20cd239420a1-choose-00000000-QINU UNIQ66dc20cd239420a1-choose-00000001-QINU UNIQ66dc20cd239420a1-choose-00000002-QINU. Deze dingetjes die volstrekt toevallig en ook willekeurig UNIQ66dc20cd239420a1-choose-00000003-QINU zijn, om zo de meest vreemde zinnen te maken. Of je moet heel toevallig de juiste zinnen 'dobbelen'. Deze manier is zo onvoorspelbaar, dat het aan de ene kant leuk kan zijn, maar aan de andere kant weer niet, dus het kan je lange artikelen zwaar verpesten, dus we raden het af voor lange artikelen. Er is namelijk al zo'n artikel. Kijk maar bij plaats 10 bij de top 10 van lange pagina's. Dit soort dingen zijn wel geschikt voor korte pagina's. Je kan zo extreem veel dingen neerkwakkenn als mogelijkheid, maar toch tegelijkertijd een UNIQ66dc20cd239420a1-choose-00000004-QINU UNIQ66dc20cd239420a1-choose-00000005-QINU.

[bewerken] Herhalen

Volstrekt willekeurige maar toch leuke plaatjes helpen altijd goed als je plaatjes wilt gebruiken in een artikel om het zo nog wat leuker te maken.

Ook een leuke en goede manier is om dingen te herhalen. Het klinkt stom maar het werkt! Voorbeeldje nodig? Komt 'ie dan: Het leven van Gordon bestaat uit een aantal belangrijke aspecten: seks met Gerard Joling, stemverhogingsmiddel, krachtpillen, seks met Gerard Joling, over de vloer komen, barhangen in Café de Wereld en seks met Gerard Joling. Maar let wel op. Het kan grappig zijn, maar soms wordt een grap of een lang artikel er niet beter op. Dus kijk heel goed uit, wees voorzichtig en let op als je deze techniek gaat toepassen. En let natuurlijk goed op. Dat mag niet ontbreken uiteraard. Maar natuurlijk zijn er nog veel meer manieren om een lang artikel nog langer te maken. Door het neerkwakken van plaatjes kun je de tekst een beetje 'verkorten'. Want als je een plaatje ergens links of rechts neerzet, lijkt het net of je meer tekst neerzet dan dat je een lang artikel schrijft zonder plaatjes. Plaatjes moeten er ook sowieso komen, want anders wordt zo'n artikel weer saai en wordt het artikel meestal, hoe lang 'ie ook is, afgekeurd. Dus hiernaast maar weer even een plaatje, naast de lijst die ook als plaatje dient en die hier al stond vanaf de tweede paragraaf, of was het de eerste...hoe dan ook, het is een plaatje en hiernaast komt nog een plaatje om de tekst ietwat langer te doen overkomen. Dit is overigens een zeer goede techniek om net alsof te doen of je veel meer geschreven hebt dan dan je in werkelijkheid hebt gedaan...wacht eens, volgens mij had ik dit al eerder opgeschreven...nou ja, het is altijd nuttige informatie en je kan ervan leren. En van herhaling leer je het beste. Over herhaling gesproken, herhaling is een leuke en goede manier om een lang artikel nog wat leuker en langer te maken. Het klinkt nogal stom, maar het werkt! Voorbeeldje nodig? Komt 'ie dan: De extra service van NS bestaat uit: Het veroorzaken van vertragingen, het jaarlijks verhogen van het tarief, het aanbieden van te weinig zitplaatsen, het veroorzaken van vertragingen en ontsporingen. Maar let wel op. Het kan grappig zijn, maar soms wordt een grap er niet beter op. Dus kijk goed uit, wees voorzichtig en let op als je deze techniek gaat toepassen. En let natuurlijk goed op.

Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhlaing is luek! <error> Herh... o wacht, dat was niet hetzelfde! <error>
~ Harry de robot over herhaling.

Zie hierboven een wat minder geslaagde manier om dingen te herhalen. Deze manier wordt daarom ook streng afgeraden door de gebruikers op de Oncyclopedia zelf omdat het gewoon minder/niet grappig is. Lange pagina's zijn overigens meestal vaak niet grappig. Toch heeft schrijver dezes toch zijn best gedaan om er enigszins wat grappigs van te maken. Daar mag je best een applausje voor geven hoor! Kan schrijver dezes ook even pauze nemen terwijl jullie zitten te applaudisseren.

[bewerken] Voeg

[bewerken] Allemaal

[bewerken] Verschillende

[bewerken] Koppen

[bewerken] Toe

[bewerken] Zodat

[bewerken] De

[bewerken] TOC

[bewerken] Ook

[bewerken] Lang

[bewerken] Wordt!

[bewerken] Maak een zin zo lang, dat het verder naar de zijkant moet

Bijvoorbeeld_deze_zin_wordt_zo_lang_dat_deze_verder_naar_de_zijkant_moet._Dat_wil_zeggen_dat_er_een_nieuwe_scrollbalk_ontstaat_onderin_het_scherm._Als_deze_verschijnt_is_het_duidelijk_en_zeker_dat_er_een_woord_of_zin_of_ander_nutteloos_geram_op_het_toetsenbord_breder_is_dan_het_beeldscherm_zelf._Dit_komt_echter_maar_weinig_voor_omdat_men_meestal_de_boel_overzichtelijk_wil_houden._Het_is_bovendien_volgens_sommigen_ook_irritant_om_steeds_maar_weer_naar_de_zijkant_te_scrollen_omdat_de_"scrollroller"_op_de_muis_dit_niet_kan,_namelijk_alleen_maar_naar_boven_en_naar_beneden_.

Zo, pauze is over, lijstje is aan zijn einde[1]. Dit is een teken dat dit artikel al een lange pagina begint te worden! Lange artikelen worden meestal ook wel zogenaamde kilometerartikelen genoemd. Kilometerartikelen zijn tijdens wedstrijden een ware plaag voor juryleden. En meestal zijn ze ook ellendig voor de andere mededingers voor de wedstrijd die dan op dat moment bezig is. Uit complete wanhoop stemmen dan de juryleden ook meestal op de gene met zo'n kilometerartikel omdat het al een mishandeling op zich is om zo'n pagina te lezen (stond helemaal bovenin dit lange artikel ook al). Lange artikelen kun je op extreem veel manieren uitbreiden. Zo kun je dit en dat doen, maar de schrijver heeft geen zin om ze allemaal op te noemen omdat schrijver dezes dan bang is om zijn verdere ideeën kwijt te raken uit de stress en verveling.

[bewerken] Geschiedenis van lange artikelen

Hmm, toch heb ik een gevoel dat ik die herhalen paragraaf al eens eerder had opgeschreven...nou ja. Dan gaan we nu even terug naar heel erg veel jaar geleden. Lorem Ipsum werd uitgevonden door de Romeinen en zij hielden wedstrijden wie de langste Lorem Ipsum tekst kon maken. Je weet wel wat Lorem Ipsum is. Die neppe Latijnse tekst die meestal dit bevat:

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Aenean commodo ligula eget dolor. Aenean massa. 
Cum sociis natoque penatibus et magnis dis parturient montes, nascetur ridiculus mus. Donec quam felis, 
ultricies nec, pellentesque eu, pretium quis,  sem. Nulla consequat massa quis enim. Donec pede justo, 
fringilla vel, aliquet nec, vulputate eget, arcu. In enim justo, rhoncus ut, imperdiet a, venenatis vitae, 
justo. Nullam dictum felis eu pede mollis pretium. Integer tincidunt. Cras dapibus. Vivamus elementum semper 
nisi. Aenean vulputate eleifend tellus. Aenean leo ligula, porttitor eu, consequat vitae, eleifend ac, enim. 
Aliquam lorem ante, dapibus in, viverra quis, feugiat a, tellus. Phasellus viverra nulla ut metus varius 
laoreet. Quisque rutrum. Aenean imperdiet. Etiam ultricies nisi vel augue. Curabitur ullamcorper ultricies 
nisi. Nam eget dui. 
Een plaatje van een kilometerartikel, Goethe genaamd, dat voor een wedstrijd op de Oncyclopedia gemaakt werd.

Deze tekst slaat natuurlijk nergens op, omdat het simpelweg fout Latijn is. Dus kon iedereen maar gewoon wat toevoegen, heel leuk dus allemaal (maar niet heus) voor de Romeinen en de winnaar was niet bekend omdat het een nek aan nek race was met een andere Romein. Vele Lorem Ipsum teksten en vele vrachtwagens vol met inktpotjes en veren later kwam er een einde aan de wedstijd van Lorem Ipsum schrijven en werden de blaadjes met al deze teksten verbrand omdat later Udo von der Welt de kopieermachine had uitgevonden en al het geschrijf overbodig bleek. De mededingers pleegden allemaal verslagen en al zelfmoord. Alleen was er geen uitslag. Deze bleef voor altijd onbekend. Vele jaren later had er een wonder plaats gevonden: de Oncyclopedia werd uitgevonden! En niet veel later kwamen er op de Oncyclopedia al wedstrijden waar men een goed en grappig artikel moest schrijven. Een gebruiker die meedeed hoorde van het kilometerartikel verhaal van Lorem Ipsum nog aan toe en hij maakte hiervan gebruik om de wedstrijden te winnen. Hij won ook, en de jury was verslagen. Later won diezelfde persoon nog eens, en nog eens. En later na een tweede plaats won nog eens het langste artikel, maar dit keer van een andere gebruiker. Niet alleen op de Oncyclopedia worden lange artikelen geschreven, maar ook op andere sites. Blogs kunnen behoorlijk lang worden en gehele verhalen ook. Boeken in de vorm van dikke pillen (dingen dus) zijn altijd lang. Maar ook dik en hoog. Anders zouden ze ook geen dikke pillen genoemd worden. Bij dit soort boeken is het ook onmogelijk om ze binnen een dag uit te lezen. Bij sommigen is het wel eens gelukt, maar die hebben het verhaal in een ruk uitgelezen en geheel onopvallend hebben ze ook woorden overgeslagen, net als de saaie stukjes in een verhaal. Lange artikelen en dikke pillen zijn echt een hel voor mensen die niet van lezen houden. Het is dan ook niet voor niets mishandeling geworden om dit soort lange artikelen te lezen. Lange artikelen zijn lang, maar nooit lang genoeg dus eigenlijk moeten de mensen die nu op dit moment mishandeld worden (zoals schrijver dezes) nu eigenlijk blij zijn dat ze niet met een nog langere pagina zitten opgescheept.

[bewerken] Lange artikelen terwijl ze geschreven worden

ZIJN ZE NOU NOG STEEDS NIET KLAAR??
~ Een ongeduldig iemand die niet weet dat dit artikel nooit af komt.

Lange artikelen zijn extreem populair onder de die-hards van de literatuur. Zij vinden het noodzakelijk om in een lang verhaal op brok tekst een verhaal te zien in plaats van stom ge-Lorem Ipsum of geram op de typemachine of toetsenbord. Ook gekras en onleesbaar handschrift is niet aantrekkelijk. Daarom is het toetsenbord met de typemachine uitgevonden om het lelijke en onleesbare handschrift te ontwijken. Maar op typemachines kunnen ook fouten worden gemaakt en die kunnen niet worden veranderd. Hiervoor moet de schrijver weer overnieuw beginnen met de tekst. Om steeds maar weer opnieuw te moeten schrijven terwijl je bezig bent met een lang artikel is een ware hel. Daarom is er het toetsenbord uitgevonden...en ook de backspace toets met de delete toets. Met de backspace toets was eerst een probleem dat alle backspace toetsen met spaceshuttle "Challenger" meegingen en waarvan geen enkele backspace toets het overleefde. De NASA moest voor de schade opdraaien terwijl het de schuld was van een monteur die een tegeltje in de cabine niet goed had vastgemaakt. Hoe dan ook: men moest het doen met de delete toets. Deze toets was eigenlijk vervloekt door de 'Crapcom' die zelf liever de ctrl-alt-del gebruikt. Maar toen de backspace toetsen weer veilig terug waren op hun plekjes van het toetsenbord, ging alles weer rustig zijn gangetje. De artikelen werden weer lang en er kwam steeds meer ellende en agressie doordat er op een dag de stroom uitviel en men de lange artikelen niet konden opslaan. Deze gelukkig wel. Halleluja.

[bewerken] Lange artikelen in de media

Nee, ze mogen niet stinken.

Lange artikelen zijn extreem populair onder de die-hards van de literatuur. Zij vinden het noodzakelijk om in een lang verhaal op brok tekst een verhaal te zien in plaats van stom ge-Lorem Ipsum of geram op de typemachine of toetsenbord. Lange artikelen moeten voor de liefhebbers een aantal punten hebben waar ze sowieso aan moeten voldoen:

  • Ze moeten lang zijn (geen enkel artikel kan lang genoeg zijn)
  • Ze moeten een verhaal hebben (niet alle lange artikelen hebben een verhaal)
  • Ze moeten leuk zijn (saaie lange verhalen zijn ook geen aanrader)
  • Ze moeten niet te kort zijn (daarom heet het ook "lang artikel")
  • Ze moeten niet stinken (deodorant en andere vieze luchtjes doders zijn er volop)

De nieuwe lange verhalen (zoals bijvoorbeeld deze) zijn voor deze mensen werkelijk een hemel omdat ze dan weer eens wat anders te lezen hebben dan die oersaaie lange en kansloze verhalen, want ze hebben immers al de meeste lange verhalen al gelezen - de snakken naar wat nieuws! Want het is inderdaad zeer saai als je steeds het zelfde moet gaan lezen en steeds erachter komt dat het verhaal steeds even lang is en je eigenlijk denkt dat dit boek uit steeds meert delen bestaat. Dit kan leiden tot totale zelfhypnose en verwarring onder de lezer zelf. Hier moeten echte professionals aan te pas komen, want anders loopt het niet goed af met je!

[bewerken] De verschillen tussen lange artikelen en korte artikelen

Het grote verschil tussen die twee is dat de ene lang is en de andere kort. Da's logisch!
~ Johan Cruijff over het verschil tussen een lang en een kort artikel.

De verschillen in lange en korte artikelen zijn meestal nogal moeilijk te spotten omdat niet elk lange en korte artikel hetzelfde is. Een beginnetje van een lang artikel dat nog niet eens over de helft is kun je kort noemen. Een kort artikel dat uit meer dan 10 regels bestaat kun je lang noemen ten opzichte van een kort artikel met niks erop behalve een titel. Lege en volle artikel zijn er ook, hoevel het lege artikel lang is en het volle artikel weer kort is. Hier zitten overduidelijk wel degelijk verschillen in. Een lang artikel heeft altijd een balkje rechts in het beeld waardoor je omhoog en omlaag kan scrollen. Bij korte artikelen kun je meestal zonder die scrollbalk te gebruiken (of hij is er niet eens) de onderste rand al zien. Lange en korte artikelen beweren allebei dat ze lang zijn of kort, hoewel iets altijd wat langer of korter kan. Hoewel, bij korte artikelen is er een uitzondering. Als men bij een kort artikel inmiddels is aangekomen bij het niets, kan het gewoon niet meer korter. Dat is onmogelijk. Of je moet alles negatief doen en zo ook nog de wortel van -3847 erbij zetten, maar dan ben je waarschijnlijk bezopen. Aan een lang artikel zit geen grens, of er moet een grens aangegeven zijn, wil je een lang artikel het langste maken. Maar eigenlijk kun je een lang artikel nog veel langer maken. Eigenlijk is het allerlangste artikel oneindig en dat is er maar 1: Het nooit eindigende liedje. Hier zijn nou al zo veel mensen mee aan het zingen, zo lang al, oneindig. Alleen komt er dan een eind aan als zij sterven. Dan moeten de mensen zo oud mogelijk worden en ervoor zorgen dat ze blijven zingen. Er was zo eens een man, die zong al vanaf zijn 10e dit lied, en nu is hij 112, maar hij heeft op zijn 22e zijn stem verloren! Dat is natuurlijk een zeer zware misser. Maar liederen hebben weinig met artikelen te maken, hoewel het langste liedje op een artikel staat geschreven en het lang is, net als dit artikel. Maar toch is ook een zeer groot verschil dat men bij lange artikelen er langer over doet om het uit te lezen, dit is vaak zeer gewoon omdat men lange artikelen als een hel aanzien en zo ook wat langzamer gaan lezen dan bij korte artikelen. Mensen hebben bij korte artikelen de gedachte dat je er zo doorheen kan lezen omdat het kort is en daarom ook de gedachte is dat het maar kort is en dat het geen hel is zoals de andere lange artikelen.

[bewerken] Een kort artikel in een lang artikel


Maar krachtig!
Dit lemma is erg kort.

[bewerken] Een lang artikel in een lang artikel

N.B.: als uw vermoeden na het lezen van het onderstaande wilt zeggen dat u opeens op een ander artikel bevindt, houdt uw vermoeden u niet voor de gek en is een bezoek aan een psychiater geen noodzaak. U leest namelijk een lang artikel in een lang artikel, terwijl u zich echter nog steeds op "Lang artikel" bevindt. Wel stellen wij ons vrij van enige fysieke schade aan de vingers vanwege het scrollen, omdat wij u nu niet gewaarschuwd hebben om een huisarts te bezoeken in verband met scrollvingerverkramping (gebruik dit woord vandaag! Kennis is macht!), hoewel u ook uw scrollwiel in kunt drukken (indien uw muis niet hiervoor fysiek gehandicapt is) en u uw muis dan naar beneden kunt schuiven zodat de pagina dan ook scrollt.

Dit is de
Grote Rode Kool.png

Grote Rode Kool 2008

Haardlezen.JPG
WAARSCHUWING VOOR ONERVAREN LEZERS
Deze pagina is onmenselijk laaaaaaaaaaaang, en wordt dus bij voorkeur gelezen
tijdens de lange winteravonden, wat de houdbaarheid ervan beperkt tot de periode
21 december - 21 maart
GeutjePortret.GIF
Een veelbelovende jonge kunstenaar trachtte Goethe's kleurentheorie in de praktijk te brengen, en bood hem deze reeks portretten aan. De artiest kreeg nooit antwoord.
Portret van de honderdjarige Goethe, vermoedelijk door dezelfde artiest. Hoewel dit schilderij een zekere rijpheid verraadt, lijkt het nog altijd nergens naar. De schilder kreeg dan ook nooit een regeltje in een naslagwerk.
Goethe schwingt! Goethe über alles!
~ Goethe over Goethe.
Goethe was een Duitser.
~ Kapitein Overduidelijk over Goethe.
Dieser verrückter Matrose nochmal!
~ Goethe over Kapitein Overduidelijk.

Wolfgang Amadeus "Geutje" Ritter von Goethe (Wein am Rhein, 11 mei 1731 – Dreimar am Ruhr, 11 november 1832), oudste en tevens jongste zoon van Carl Philip "Derrick" Schildknappe von Goethe en Amalia Wilhelmina "Strudelchen" Hofdame von Solms, door de doorsnee burger "Geute", en door zijn mamaa "Geutje" genoemd, is Duitsland zwaarste schrijver. In tegenstelling tot zijn boksende klasgenoot Christoph Willibald "Knockemout" Ritter von Schwung, had dat minder met zijn lichaamsgewicht, dan met zijn literaire productie te maken.

[bewerken] Jongens en wetenschap (1731-1743)

Goethe's kleurpotloden, en zijn ontwerp voor de nieuwe Duitse vlag.

Ondanks de degelijke, traditionele en enigszins conservatieve scholing die de kleine Goethe als telg van een laag-adellijk geslacht[2] genoten had, was de jongeling al vroeg in de weer met kleurtjes, en diste daarover de wildste theorieën op aan iedereen die het horen wilde, en aan de anderen ook. De anderen waren veruit in de meerderheid. Ter gelegenheid van zijn twaalfde verjaardagsfeest presenteerde hij zijn definitieve kleurentheorie, in de vorm van een in eigen beheer[3] op 500 exemplaren uitgegeven boek.

[bewerken] Kleuren binnen de lijntjes voor dummies

Onder deze provocerende titel, die het superioriteitsgevoel van de jonge Goethe treffend weergeeft, schuilt een wondere theorie, waarin aangetoond wordt dat alle kleuren in de ons omringende wereld zijn samengesteld uit diverse combinaties van slechts vier kleuren: Cyaan, Magenta, Geel en Zwart. Het boek bevat ook een indrukwekkende lijst van stoffen (mineralen, planten, kleurkrijtjes) die van nature uitsluitend één dezer kleuren hebben, en wiens combinaties al de andere voorwerpen en wezens hun ons zo vertrouwde kleuren schenken.

[bewerken] Plannen

De schoenen waarin Goethe zijn puberteit doorbracht.

In de hoop deze vier elementaire kleuren wat meer aanzien en autoriteit te geven, had hij ook een ontwerp gemaakt voor een nieuwe Duitse vlag met vier horizontale banden in deze kleuren, en de keizerlijke adelaar eveneens in deze kleuren. Hij had zelfs bijzonder exotisch schoeisel laten maken (één paar schoenen maar, alsof hij een voorgevoel had) waarvan het kleurenschema een eerbetoon aan zijn ontdekking was. Goethe beweerde zelfs dat met deze vondst het binnenkort mogelijk zou zijn om op relatief eenvoudige wijze weelderige kleurenreproducties af te drukken, uitsluitend door het gebruik van vier verschillende inkten, elk in één der elementaire kleuren.

[bewerken] Teleurstelling

De XVIIIde eeuw mocht dan nog zo hoopvol de "Eeuw der Verlichting" genoemd worden, een dergelijk werk van een aankomende puber kon en zou niet geapprecieerd worden. Het werd honend weggelachen en de jongen raakte zijn vijfhonderd exemplaren aan de straatstenen niet kwijt, één exemplaar uitgezonderd[4]. Dat werd gekocht geleend door een beginnende schilder van ongeveer dezelfde leeftijd. Na deze transactie stookte de jonge Goethe een groot vuur met de 499 overige exemplaren, en sloot zich op in zijn kamer, waar hij eerst speelde met de aanlokkelijke gedachte om zich in een deugddoende depressie te laten wegglijden, maar dan besloot om op wraak te zinnen. De eerste wraakneming zou niet lang op zich laten wachten.

[bewerken] Zoete wraak (1743-1749)

De door Goethe voor het nageslacht bewaarde Baumkuchen heeft de tand des tijds minder goed doorstaan dan verwacht.

Een puberbrein kan gekke sprongen maken. Zo ook dat van de twaalfjarige Goethe. Zijn theorie over elementaire kleuren werd weggelachen? Zijn wraak op miskennend Duitsland zou zich situeren op alimentair vlak. Hij zou die verwaande Duitsers eens een poepje laten ruiken lesje leren!

[bewerken] O Tannenbaum!

In Goethes kindertijd stonden Duitsers interplanetair bekend als een volk van slanke, rijzige figuren, een beetje aan de magere kant zelfs. De eerste strofe van de toenmalige nationale hymne verwees zelfs naar hun legendarische slankheid, en werd met die van de den[5] vergeleken:

"O Tannenbaum, o Tannenbaum,
Wie schlank sind nur die Deutschen!
Die Eleganz und Vornehmheit
Gibt Hauf' und Trost zu jeder Zeit.
O Tannenbaum, o Tannenbaum,
Wie schlank sind nur die Deutschen!"

Hij begon wild te experimenteren met allerlei suiker- en vethoudende producten, en binnen de maand was zijn geheim wapen klaar. De fatale combinatie van bloem, suiker, eieren, boter, zout, vanillesuiker, rum, honing, noten, marsepein, noga, en chocolade[6] noemde hij

Baumkuchen


Duitsland was gedoemd, God had opgehouden met hen te zijn.

[bewerken] Van den naar zeppelin?

Het immens grote en loodzware gebak kende een enorm doch tijdelijk succes: zijn landgenoten smulden zich te pletter, maar enkel in de kerstperiode. De komende jaren zag men de Duitse bevolking gedurende die periode vervaarlijk opzwellen, om dan vanaf februari weer grotendeels tot de oorspronkelijke breedte af te slanken. Na dit verschijnsel een paar jaar aangezien (en een aantal vergeefse buitenseizoense promotiecampagnes gevoerd) te hebben, besloot Goethe, op de vooravond van zijn 18de verjaardag, dat hij met iets sterkers, en vooral zwaarders voor de dag moest komen. En zo geschiedde, nadat hij zich ervan verzekerd had dat een indrukwekkend exemplaar van zijn Baumkuchen[7] een veilige plaats achter glas gekregen had, met het oog op eventuele postume erkenning. De XIXde-eeuwse Romantiek naderde met rasse schreden, zoveel was duidelijk.

[bewerken] Hartige wraak (1749-1759)

De wijze waarop de vleeslievende Franse schilder, die niet zomaar "Boucher" heette, de historische Wurstscène weergaf.

Met een groot mes in de hand, en een moordlustige blik in de ogen, stapte hij des anderendaags resoluut op het familiale waakvarken af. In die tijd lieten de Duitsers hun huizen nog door varkens bewaken: het was zelfs het enige waarvoor zij deze dieren goed achtten. Na een aantal gewelddadige handelingen, waarvan wij de lezer de details zullen sparen, trok hij, de diverse onderdelen van het dier in een wasmand gestapeld, weer naar zijn kamertje.

[bewerken] Vlees in zakken

Daar hakte hij het hele boeltje fijn, en kookte het samen met een mengsel van zout, suiker, zetmeel en vet. Dat laatste had hij zorgvuldig van tussen de brokken gepeuterd. Alleen de maag, de blaas en de darmen werden niet fijngehakt: deze maakte hij schoon[8], hakte ze in stukken van gelijke grootte, maakte er weinig aantrekkelijk uitziende ballonnetjes van, en vulde deze met het intussen goed doorkookte mengsel. Eerst voegde hij wel enige kleurstoffen toe, omdat door het koken alles grijs geworden was, en hij nog niet volledig afstand had genomen van zijn geflopte kleurenleer. In latere tijden werd het aantal kleurstoffen, in ruil voor allerhande verdachte toevoegingen, gevoelig verminderd, maar hij hield het bij Cyaan, Magenta, Geel en Zwart. Na de gevulde stukken ingewand met een mooi laagje vernis afgewerkt te hebben, dacht hij na over een poëtische naam (de XIXde-eeuwse Romantiek stond voor de deur, aankloppensklaar). Toen hij, in gepeinzen verzonken vóór de spiegel staande, er maar niet in slaagde om voor zijn toch weinig verfijnde creatie een passende naam te bedenken, besloot hij: "Es wird mir Wurst wesen!". Op dat ogenblik ging hem een licht op, dat hij, dankzij de spiegel, als een ... lichtgevend object een kort moment boven zijn hoofd zag hangen schijnen. Toevallig was van dit historisch moment een jonge Franse schilder getuige, die het moment meteen op een bierviltje vereeuwigde, doch het zich niet kon laten om aan de scène nog een extra portie vlees, in de gedaante van een weelderige wulpse jongedame, toe te voegen. In latere, op grote doeken geschilderde versies van de afbeelding liet de Fransman Goethe en zijn Wurst gewoon weg, omdat de jongedame populairder bleek bij zijn publiek. De oorspronkelijke versie kwam een eeuw of zo later later in handen van ene Thomas "Dukdalf" Edison, die zich erdoor zou laten inspireren bij de vormgeving van één zijner uitvindingen. Goethe noemde zijn tweede fatale uitvinding gewoon

Wurst


Duitsland was (weer eens) verdoemd, en deze keer zou't raak zijn!

[bewerken] Obesitas obesitatum

Mager Duitsland stortte zich als één Duitser op de nieuwigheid, en deze keer niet alleen rond Kerstmis! Alle varkens gingen eraan, dan de koeien, dan de schapen, dan de paarden... Alleen de honden, die tot dan toe enkel gebruikt werden bij het hoeden van schapen, ontsnapten aan dit lot: zij vervingen de waakvarkens, en het begrip "waakhond" werd ingevoerd. Vanuit heel Europa begon men varkens en ander vee in te voeren, en men begon de eigen kweek op te voeren, om aan de exponentieel gestegen vraag naar worstvlees te voldoen. De omvang van de gemiddelde Duitser verdrievoudigde op minder dan tien jaar tijd, om nooit meer tot de oorspronkelijke dimensies terug te keren. Noodgedwongen verving men het nationaal volkslied door iets dat niet meer verwees naar de slanke den van weleer, en het liedje werd verwezen ... naar de kerstperiode. De cirkel was rond. Of toch niet?

[bewerken] Zware wraak (1759-1800)

In tegenstelling tot wat de wraakzuchtige Goethe gehoopt had, waren zijn landgenoten niet in het minst beschaamd om hun nieuwe uiterlijk. Ze schenen er zelfs trots op te zijn. Nu restte er de jongeman, die na een observatieperiode van tien jaar geen voldoening kreeg, maar één middel meer, en dat middel zou uiteindelijk zijn naam in het marmer van de wereldgeschiedenis beitelen en van een laagje bladgoud voorzien. Hij begon ... te schrijven!

[bewerken] "Het afzien des jongen Werthers" (1759)

Vermoedelijk het zwaarste boek van de door de wetenschap genegeerde Goethe, de postume uitgave van het "Faust"-libretto niet meegerekend: 450 kg. in de hier getoonde octavo-editie!

Vanaf zijn eerste poging was het meteen raak: in 1759, op 28-jarige leeftijd, voltooide Goethe in minder dan een half jaar tijds (vijf maanden en drie weken om precies te zijn, van het kopen van papier, pennen en inkt tot presentatie van het fraai ingebonden boek aan de Duitse pers) zijn eerste roman, "Die Leiden des jungen Werthers", in het Nederlands taalgebied op de markt gebracht als "Het afzien des jongen Werthers". De Romantiek was gearriveerd, maar het zou nog tot ongeveer 1800 duren eer de beschaafde wereld de stroming erkend had. Daar lag de kersverse schrijver niet wakker van: hij was maar wát trots op de 450 kg. (per exemplaar, in octavo-editie!) literatuur die hij in één klap op de lees- (en intussen ook vreet-) grage Duitsers liet neerkomen. Aanvoelend dat deze loodzware lectuur perfect bij hun dieet paste, voelden zij zich allen verplicht om dit boek te kopen. Het boek ook daadwerkelijk lezen, was een optie. De enkelingen die hiervoor opteerden, en hun experiment konden navertellen, slaagden er alleen maar in iets fluisteren in de zin van

"Dit moet je gelezen hebben"

om dan vredig de geest te geven. De indrukwekkende verkoopcijfers dwongen zowat alle buitenlandse uitgeverijen om naar de vertaalrechten te dingen, en een Chinese vrijwilliger aan te duiden om de mastodont te vertalen. Met uitzondering van de Litouwse vertaler, die halverwege de krachtmeting overleed[9], brachten alle vertalers hun taak tot een goed einde, en de taaiste van allemaal leefde nog lang genoeg om de overhandiging van zijn vergoeding mee te maken. Het feit dat de inhoud van een boek, dat in zijn meest bescheiden editie nog altijd een kleine halve ton weegt, in één zin kan samengevat worden, pleit voor de ingeniositeit van de wraakzuchtige Goethe, die aldus de roekeloze lezer nodeloos, vruchteloos en eindeloos laat zwoegen. Hier is de zin, zoals de Nederlandse vertaler hem op zijn doodsbed nog net, zij het nauwelijks verstaanbaar, kon formuleren:

"De jonge en welstellende Werther, verloofd met een schat van een meisje, verveelt zich te pletter en schiet zich een kogel door het hoofd."

[bewerken] "Egmont en Hoorn" (1764)

Het succes van de "Werther" was niet voldoende voor de ijverige Goethe, die blijkbaar al voorzag dat hij minstens honderd zou worden en dus nog heel wat tijd te vullen had. Hij waagde zich aan toneel, om zodoende ook dát genre van het nodige gewicht te voorzien. Vijf jaar na zijn roman liet hij door de Lustiger Berliner Schauspieler de première brengen van "Egmont en Hoorn", een tragedie in zes bedrijven. Van de achthonderd vijftien toeschouwers die de schouwburg binnengegaan waren, kwamen er vijf en een half uur later zevenhonderd drieëntachtig[10] weer buiten, allen tussen 5 à 10 centimeter kleiner dan voordien. Ze zagen er ook behoorlijk bedrukt uit. Geen wonder, voor wie weet dat één van hen aan het oor van een bezorgde ambulancier toevertrouwde:

"Egmont en Hoorn worden onthoofd op het binnenplein van het stadhuis van Brussel."

Goethe had echter al naam gemaakt met zijn roman, en ook nú voelde iedereen zich verplicht om dit stuk ooit éénmaal bij te wonen, desnoods ten koste van de wervelkolom. Ook nú verdrongen de buitenlandse uitgevers zich voor de deur van de riante villa die de "Werther" hem opgeleverd had. Ook nú werd een lading vertalers geofferd aan de nieuwe cultuurgod. Was er dan echt geen stoppen meer aan?

[bewerken] Poëzie (1771-1789)

Goethe's veertigste verjaardagsfeestje.

Op zijn veertigste verjaardag werd voor Goethe het intussen immens populair geworden "Dein Geburtstag sei hübsch" gezongen. De in zijn eenvoud geniale tekst[11] bracht Goethe op het idee om de komende jaren zijn offensief te verleggen naar het veld der poëzie. Op achttien jaar tijd bracht hij niet minder dan vijfendertig (35!) dichtbundels op de markt, in zwaarwichtigheid variërend van het sombere "Erlkönig" (305 kg. in de goedkope uitgave op dun papier) tot het zwartgallige "Der Zauberlehrling" (ca. 400 kg. per deel, zo'n twee ton in totaal). Deze keer waren de vertalers in heel Europa op hun hoede: een ondergronds netwerk zorgde ervoor dat zelfs de jongste en meest onervaren letterkundige plots veinsde het Duits niet meester te zijn. Een knap staaltje van solidariteit onder niet-Duitse schrijvers en vertalers zorgde ervoor dat er ook niemand om den brode de vertaalopdrachten hoefde te aanvaarden[12]. De vertalingen werden dan maar door Duitsers uitgevoerd, en het resultaat was er ook naar. Insiders vermoeden dat het met deze uitgaven is geweest dat de Vlaamse voetbal- en neptelevisielegende Jean-Marie "El Simpático" Pfaff zich voorbereid heeft op zijn transfer naar Bayern München in de tweede helft van de XXste eeuw[13].

[bewerken] "Faust" (1789)

Goethe vond het rijmen best een leuke bezigheid, en aangezien hij meende dat hij de mogelijkheden van het theater nog niet helemaal had uitgebuit, besloot hij de operaliefhebbers ook hun deel te geven. Van 1786 tot 1789 werkte hij aan een operalibretto, dat, in tegenstelling tot wat het schattige Italiaanse woordje "libretto" laat vermoeden, nog de helft zwaarder was dan de "Werther" en de "Egmont"[14] samen. Echter, Goethe was geen muzikant, en voor de bijbehorende muziek was hij dus aangewezen op een componist. Tot kort vóór zijn dood bleef hij componisten uitproberen, maar ongeacht wélk deel van het libretto deze dapperen ter hand namen om aan hun taak te beginnen, geen één hield vol, en zij waren getekend voor de rest van hun leven. Het werk werd dan ook niet meer tijdens Goethe's leven uitgegeven, en het was uiteindelijk een Franse componist, een zeker Charles "Frenchie" Gounod, die de opera afwerkte. De Franse vertaling (evenals die van het dichtwerk door Duitsers uitgevoerd) was, door toedoen van het uitbreken van de Franse Revolutie, veel later verschenen dan de andere, en bovendien sterk ingekort, omwille van de aanhoudende papierschaarste die in de jonge Franse Republiek heerste. In 1860 zette de componist zich aan het werk, haalde nog eens ferm de bezem door de al ingekorte vertaling, en reduceerde het geheel tot een nog vrij verteerbare opera van minder dan drie uur[15]. Het relatieve falen van de "Faust" maakte Goethe duidelijk dat hij zijn energie nu eens buiten de literatuur moest besteden, wilde hij zich tijdens de laatste decennia van zijn leven niet stierlijk vervelen. Hij ging in de politiek.

[bewerken] Politiek (1800-1831)

Goethe's optrekje omstreeks 1800.

Zijn oorspronkelijke puberale wraakgevoelens hadden hem, onbedoeld, de Duitse volksaard grondig laten veranderen. Dit ooit zo verfijnde en zelfs enigszins oppervlakkige volk, aan luchtige scherts en lichte broodmaaltijden gewende volk was geëvolueerd tot een hardwerkende, zwaarlijvige en humorloze massa. Zijn aandeel in deze evolutie was Goethe niet ontgaan, en hij besloot verder te werken wat ooit de Duitse Romantiek zou genoemd worden.

[bewerken] Een nieuwe eeuw

Een nieuwe eeuw was begonnen, en Goethe begon een offensief dat Duitsland moest bewust maken van zijn rol in Europa. Dit was in strijd met zijn bewondering voor Napoleon, maar dergelijke tegenstrijdigheden zouden nu eenmaal kenmerkend worden voor de nog prille, eindelijk internationaal erkende Romantiek. Vanuit het paleis waarheen hij uit zijn villa verhuisd was, begon hij te intrigeren via opjuttende brieven die hij naar allerhande Europese staatshoofden schreef. Hij wou eens uittesten of zijn Heimat zijn idool de baas kon. Dit deed hij zó vernuftig, dat de meeste historici er nog steeds niet achter gekomen zijn dat Goethe het brein achter de beroemde Napoleontische Oorlogen was!

[bewerken] Scoren

Nauwlettend hield hij de score bij, en hield pas op met brieven schrijven toen de stand hem voldoening schonk. Dat was in 1815, en nooit is er in de wereldgeschiedenis evenwichtiger oorlog gevoerd dan toen Goethe aan de touwtjes trok. Een overzicht:

Slag Jaar Napoleon Coalitie
Marengo 1800 1 0
Trafalgar 1805 0 1
Austerlitz 1805 1 0
Friedland 1807 1 0
Wagram 1809 1 0
Leipzig 1813 0 1
Waterloo 1815 0 1

Totaal: Napoleon 4 - Coalitie 3, Napoleon verliest. Het kon niet mooier: Napoleon had duidelijk laten zien dat hij een betere veldheer was, maar Duitsland kwam als grote overwinnaar uit de strijd. Goethe kon zich op een ander doel richten.

[bewerken] Deutschland über alles

Nu kwam het grote werk: Duitsland werd al eeuwen door de Duitsers "Duitsland" geheten, of zoals dat met hún grappige accent klinkt, "Doitsjlant", maar werd door de rest van Europa nog altijd met het ouderwetse "Heilige Roomse Rijk™" aangeduid, terwijl driekwart van de bevolking al lang protestant was! Dat HRR™ hing dan bovendien nogal los aan elkaar, dus was er eenheid en duidelijkheid nodig. Goethe's plan was tweedelig: Duitsland uniform maken, en dan Duitsland Europa laten organiseren. Hoewel hij de oude keizer[16] van dat HRR™ (als enige) verteld had over zijn aandeel in de Napoleontische Oorlogen (zij het een beetje aangepast), en op die manier uit erkentelijkheid een diplomaatstitel toegezegd gekregen had, leidden zijn vijftien jaar van onafgebroken palaberen met prinsen, hertogen en andere hoge heren tot niets concreets. Hij stelde al zijn hoop in de enige zoon van Wolfram Titan "Panzerkopf" Deichgraf von Bismarck en Dorothea Adelaïde "Stahlhelm" Deichgräfin von Merkel, de op 1 april 1815 geboren Otto Oskar "Eisbein" Graf von Bismarck. Goethe kende het echtpaar en hun nationalistische ideeën goed, en hield zich tot het eind zijner dagen bezig met de scholing van de jongen.

[bewerken] De Tour van Europa (1831-1832)

Met zijn honderdste verjaardag in zicht, besloot Goethe zijn goed gevuld leven in schoonheid te eindigen, met een reis door het Europa dat hij toch deels mee had helpen vormen, en waarvoor hij nog grootsere politieke verwezenlijkingen voorzag. Hij zou alle landen die in zijn ogen de Oude Wereld vormden, één voor één persoonlijk bezoeken, en in elk land een aandenken achterlaten.

[bewerken] De koffer

Omdat hij vermoedde dat hij niet in alle landen even vlot zou binnengelaten worden[17], liet hij een gigantische reiskoffer maken, waarop hij de tekst

"CD - Diplomatische Koffer - Nicht Aufmachen - Hände davon!"

liet aanbrengen. De koffer was ingericht met een kleine zitruimte, een nog kleinere keuken, een piepkleine badkamer, een minuscuul wc'tje, en een ruime bibliotheek. Bij elke etappe van de rondreis ging de grijsaard als volgt te werk: hij verdeelde een ruime voorraad Baumkuchen en Wurst over de verschillende ruimtes, schreef de bestemming (meestal het adres van een luxueus hotel) op het deksel van de koffer, bracht de nodige postzegels aan, stuurde een boodschappenjongen[18] naar een koerierdienst, kroop in de koffer, deed deze aan de binnenkant op slot en wachtte af. Wanneer hij meende ter bestemming te zijn aangekomen, deed hij de koffer open en installeerde zich in zijn hotelkamer.

[bewerken] Het aandenken

Het aandenken dat hij in elk van de 12 landen zou deponeren, was een gouden vijfpuntige ster. Niet van massief goud: Goethe was rijk, maar niet gek. Een massief gouden uitvoering zou de reiskoffer te veel belasten, dus opteerde hij voor verguld blik. Dat verklaart waarom sommige sterren nog altijd een geblutst voorkomen vertonen.

[bewerken] Die Tour de Goethe

De reis van de krasse eeuweling in kaart. "1832" doelt eigenlijk op zijn thuiskomst, aangezien het grootste deel van de rondreis in 1831 werd afgelegd.

De krasse man had zijn rondreis goed uitgestippeld, en zou zijn eerste ster aan Denemarken schenken, en de laatste aan... maar dat zien we verder wel. De lente van 1831 was bijzonder mooi in heel Europa, en dus draalde Goethe niet langer. Inpakken en wegwezen!

[bewerken] Denemarken

Hij kon zijn reismethode voor het eerst testen in Kopenhagen. Alles verliep zoals voorzien, en in de lobby van het hotel stapte hij monter uit zijn koffer, nam de sleutel van zijn kamer in ontvangst, liet de koffer naar zijn kamer brengen en installeerde zich daar. Tijdens een ommetje door de oude stad liep hij de nog onbekende sprookjesschrijver Hans "Christmas" Andersen tegen het lijf, met wie hij tot een stuk in de nacht aan de zwier ging. De benevelde toestand van de anders zo nuchtere Duitser verklaart wellicht waarom hij de eerste ster aan de jonge auteur in bewaring gaf. Het duurde nog tot 1973 eer een afstammeling van Andersen de ster aan het staatshoofd afstond. Maar Goethe had vertrouwen in de jongeman, en vervolgde zijn weg. Deze zou voor het eerst overe zee gaan, en daar had hij het niet op begrepen.

[bewerken] Engeland

Gelijk had hij, die Goethe. Tijdens de hele woelige overtocht zat hij in zijn koffer, die geklemd zat tussen honderden andere koffers, in het ruim van het schip. De toestand van het interieur van de koffer, bij aankomst in Londen, tart elke verbeelding. Woorden schieten hier te kort, en plaatjes bestaan er niet van. Na zichzelf en zijn ster opgepoetst te hebben, ging hij ze aanbieden aan King George "Kraut" IV. Hoewel deze van Duitse afkomst was, werd Goethe koel onthaald, kreeg eerst een exemplaar van "Young Werther's Toils" naar het hoofd geslingerd, en werd dan in de Tower opgesloten, met ster en al. Daar maakte hij ze met een ingenieus mengsel van brood en porridge vast aan één der muren van zijn cel, om dan met behulp van de Scarlet Pimpernel te ontsnappen. Deze ontsnapping ging niet vlot, omdat de gewezen superheld al stilaan de pensioengerechtigde leeftijd begon te bereiken, maar hij was tóch in de buurt en dát waren nog eens tijden! en Franse revolutie hier en guillotine daar... Goethe was vrij, en dook weer de koffer in. Zonder de Pimpernel, die geen zin had om naar Ierland te gaan. Jammer, want Goethe had zo'n kracht best kunnen gebruiken. De ster is nog steeds ter plaatse, en wordt nu aan toeristen getoond om de Engelse houding tegenover dat zogenaamd verenigde vasteland te illustreren.

[bewerken] Ierland

Wéér een zeereis, maar gelukkig een korte. Ierland bleek inderdaad even groen en vervelend als de Pimpernel hem voorgeschilderd had, en toen Goethe, nog niet helemaal genezen van zijn obsessie voor de vier basiskleuren, op het groen uitgekeken was, liet hij de ster in de matig geïnteresseerde handen van een Dublinse herbergier, en maakte zich gereed voor een lange zeereis naar het zonnige zuiden.

[bewerken] Portugal

Zijn aankomst in Lissabon verriedt zich door een immense stijging van de temperatuur buiten (het begon inmiddels stilaan te zomeren), en helaas ook in de koffer. Goethe kon er niet snel genoeg uit zijn, en weer zág hij er niet uit! Kloddernat, stomend van het zweet, en onder de restanten van gesmolten Baumkuchen. De helft van de Wurst was gewoon ontploft, en ook dáárvan droeg hij de sporen. Gelukkig keken de Portugezen niet zo nauw, en werd hij op voorkomende wijze naar een warm bad geleid, hoewel hij eigenlijk liever een koude douche had genomen. Met zijn reisgidsje in de hand toog onze man meteen naar de Torre de Belém, waar hij onder goedkeurend toezien van een zich vervelende suppoost de ster in de westgevel van de toren aanbracht. De brave Portugees bezorgde hem zelfs een restje cementpoeder, overgebleven van de laatste restauratie, wat water, een truweel en en een trapladdertje. Toen de ster op haar plaats zat, keken beiden met voldoening hoe de stralen van de ondergaande zon via de ster de binnenvarende vissers verblindden, met heel wat maritieme herrie als gevolg, tot de diensttijd van de gedienstige aangestelde erop zat, en ze samen gingen pinten pakken. Goethe betaalde alles, want ze waren tenslotte de ...

11de mei

Weer een onderdeel van de opdracht volbracht, en tijd om weer eens over land te reizen.

[bewerken] Spanje

In Madrid, hoofdstad van het eens zo machtige maar nu tot een derderangsstaat verworden Spanje, wou hij niet lang vertoeven. Aangezien de reis van Portugal naar Spanje niet zo lang zou duren, had hij geen hotelkamer gereserveerd, maar het adres van het centrale postkantoor op de koffer gezet. Daar aangekomen, nam hij net de tijd om even de benen te strekken, zijn ster aan de kantoordirecteur af te geven, zijn sterk verminderde voorraad Wurst in de dichtsbijzijnde slagerij aan te vullen met chorizo, het adres van een leuk hotelletje in Athene op de koffer te schrijven, de koffer voldoende te frankeren en ongezien weer zijn plaats in te nemen. De kantoordirecteur vond niets beters dan de ster voor te leggen aan de commissie die zich aan de ingang van het gebouw al drie weken suf stond te peinzen over de decoratie van het nulpunt van het Spaans nationaal wegennet. De ster werd meteen ingebouwd, tegen de stoeprand vóór het postgebouw aan. Intussen bevond Goethe zich weer op zee, de Middellandse deze keer. Hij begon zowaar zeevast te worden: hij bereikte Griekenland zonder een centje misselijkheid!

[bewerken] Griekenland

Een zicht dat elke Griekenlandtoerist kent, tenminste wanneer hij op deze plek niet in de volle middagzon door een groep bustoeristen wordt gegijzeld: Goethe's ster die de laatste zonnestralen over Athene weerkaatst.

Goethe vond het een zonderling idee om in Athene het grondgebied van zowel één der oudste beschavingen van Europa, als één der allerjongste Europese staten te betreden. Alleen België was jonger, zij het maar een half jaartje. Eenmaal in zijn hotelletje aangekomen, stapte hij uit zijn koffer en in een "Jan Plezier", zoals het in grote Griekse letters op de zijkant van de boerenkar stond geschilderd. Zijn reisgidsje had hem immers diets gemaakt dat dát de enige manier was om de voornaamste monumenten van Athene op een efficiënte en overzichtelijke manier te bezichtigen. Aangekomen bij het Parthenon wist hij meteen wat gedaan met zijn ster. Bij nacht en volle maan kwam hij te voet terug naar deze plek, stapelde een indrukwekkende hoop stenen[19] tot een reusachtige trap, zette zijn ster vast in wat over was van het timpaan, door dat grotendeels te reconstrueren en zo zijn ster in te bouwen, brak de trap weer af, legde de stenen waar hij ze gevonden had, en maakte zijn laatste fles retsina leeg. En dat allemaal in één vollemaansnacht! Deutsche Grundlichkeit, geen twijfel. De Grieken waren opgetogen: hoewel alle niet-Griekse archeologen en andere historici dit altijd hebben tegengesproken, hebben zij altijd beweerd dat daar vroeger, véél vroeger, een gouden ster gezeten heeft. Goethe was voldaan, en koos weer het ruime sop.

[bewerken] Italië

Paus JPII gehypnotiseerd door Goethe's ster.

Bij zijn aankomst in Rome viel hem meteen de gespannen sfeer op waarin de statige stad verkeerde. Er hing duidelijk revolutie in de lucht, en de Romeinse pers werd grotendeels in beslag genomen door artikelen over de steeds groeiende Italiaanse behoefte aan een sterke man, die die lappendeken van kleine staatjes eindelijk eens zou onttrekken aan de almacht van de paus enerzijds, en artikelen ten gunste van deze laatste anderzijds. Omdat hij absoluut niet wist waarheen met zijn ster, en hij te veel respect had voor de oude Romeinse architectuur, wilde hij ze niet aan een monument bevestigen, zoals hij dat in Portugal en Griekenland gedaan had. Ten einde raad vertrouwde hij ze toe aan de deken van de Friezenkerk, die hem een wijs man toescheen. Deze was inderdaad de voorzichtigheid zelve, en verstopte de ster in het altaar van zijn kerk, waar ze lange tijd de relikwieën van Cecilia, Apollonia en Juttemis gezelschap zou houden. Pas in 1995 liet de toenmalige deken (het geheim werd van vader op bastaardzoon overgeleverd) zich het geheim ontglippen, en de paus in persoon kwam het heiligschennende object uit het altaar halen. Of liever, dat probeerde hij: de ster oefende een hypnotiserende kracht op hem uit, die hem tenslotte deed verzaken aan zijn initiatief. De ster bleef waar ze was, en wie de kerk bezoekt kan nog steeds tussen de kieren van het stenen luikje de zachte gloed zien van Goethe's aandenken. Maar die bleef daar niet op wachten: hij zette zijn reis verder via Frankrijk.

[bewerken] Frankrijk

Goethe's ster krijgt een ereplaats in 1925.

In Parijs sloeg Goethe een voorraad andouille in, omdat men hem verteld had dat dát de Franse tegenhanger van zijn Wurst was. Hij kon echter maar niet wennen aan de smaak: "Es schmeckte nach dem Stall!", vertrouwde hij later zijn biograaf toe. Door de afloop van de Napoleontische Oorlogen voelde hij zich als Duitser niet op zijn gemak, en wanneer hij de ster aan de regerende vorst, Louis "Le Bourgeois" Philippe wou aanbieden, bleek zijn voorgevoel waarheid te worden: deze liet hem in La Conciergerie, wellicht de gruwelijkste gevangenis van Frankrijk sinds het slopen van de Bastille, opsluiten. Daaruit werd hij de eerste nacht al bevrijd door de Scarlet Pimpernel, die het bij deze ontsnapping evenmin gemakkelijk had als bij de vorige, maar hij was tóch in de buurt en dát waren nog eens tijden! en Franse revolutie hier en guillotine daar... Goethe was weer op vrije voet, en op aanraden van de Pimpernel vertrouwde hij zijn ster toe aan Moos "Traction" Limoenman, een pas ingeweken Nederlandse fietsenmaker. Voordat deze zijn familienaam definitief (maar toch niet helemaal overtuigend) verfranste, bracht hij de ster bij wijze van uithangbord aan op de gevel van zijn atelier, ten einde toch nog een beetje naar zijn afkomst te verwijzen. Een subtiele verwijzing, dat wel, gezien het ontbreken van een punt. In de XXste eeuw verving zijn beroemdste nazaat de ster door een moderner symbool, maar gooide ze niet weg: van 1925 tot 1934 prijkte ze in de gigantische lichtreclame op de Tour Eiffel. Na de Tweede Wereldoorlog schonken zijn erfgenamen ze aan de regering.

[bewerken] Luxemburg

De Luxemburgse etappe kostte Goethe bijna het leven, omdat hij in Frankrijk zonder nadenken het adres van een hotel in Luxemburg geschreven had, zonder te preciseren of het om de stad, de provincie of het Groothertogdom ging. De koffer reisde wel twee maand aan één stuk heen en weer tussen de drie mogelijke bestemmingen, zonder dat Goethe de tijd kreeg om eens uit te stappen. Zijn voorraad Wurst was allang op, en met de andouille zou hij evenmin ver lopen. Enfin, zitten. Toen hij eindelijk tot stilstand kwam, was de herfst al een eind gevorderd. Hij talmde niet langer, en begon rond te wandelen in wat hij meende dat de hoofdstad van Luxemburg was. De omvang van het Groothertogdom was echter zo miniem [20], dat hij zich, zonder dat te beseffen, spoedig buiten de stadsgrenzen bevond, en eer hij zich daar rekenschap van gaf, in het naburig land. Toen bleek dat hij de mensen plots kon verstaan, wist hij dat er iets loos was, en keerde op zijn stappen terug. Na dit in alle vier de windrichtingen, plus de vier tussenwindrichtingen geprobeerd te hebben, begon hij zich een beeld te vormen van het stadsterritorium. De aardige man die hij tijdens dit doorkruisen telkens weer tegen het lijf liep, bleek de in stilte tegen de overheersende Nederlandse koning rebellerende Groothertog Jan Zonder Land te zijn, die dankbaar met beide handen de ster aannam, en ze veilig in zijn paleis opborg, om ze in betere tijden de haar toekomende plaats te geven. Dat mocht uiteindelijk één van zijn verre nakomelingen doen, maar zolang kon Goethe niet wachten. De koffer vertrok naar België.

[bewerken] België

MannekeAni.gif

In Brussel, hoofdstad van het nog jonge België, liet hij zijn ster achter aan de voet van Manneke Pis, uit dank voor het bijvullen van zijn drinkbus. Daar werd ze de volgende morgen gevonden door de mannen van de reinigingsdienst, die haar te mooi achtten om zomaar weg te gooien, en haar een plaats gaven te midden van het binnenplein van het stadhuis, door haar tijdens de eerstvolgende vollemaansnacht discreet tussen de kasseien in te metselen. Ze bevindt zich daar nu nóg altijd, al deed de lokale brouwerij Stella meer dan ééns een bod op dat blinkend hebbeding. Maar hoewel de hele Grote Markt ooit nog verkocht wordt indien er een Chinees voldoende geld voor biedt, Goethe's ster zal nooit verdwijnen. Met een flinke voorraad bloedworst vertrok hij naar zijn volgende bestemming.

[bewerken] Nederland

In Amsterdam vond hij spoedig de geschikte plaats voor zijn ster: het was inmiddels december geworden, en op de Dam zag hij een indrukwekkende den staan. Zijn gemoed schoot vol: de herinnering aan het oorspronkelijke Duitse volkslied en de vroegere met deze boom vergeleken slankheid zijner landgenoten werd hem even te veel. Dáár, bovenin, zou hij zijn ster plaatsen, al moest hij met zijn stramme leden tegen de boom opkruipen. Zover kwam het niet: een barmhartige Amsterdammer bood hem een laddertje aan, zodat het klimwerk beperkt bleef tot de laatste vijf meter. Na de kerstdagen werd de ster verwijderd en in het Amsterdams Historisch Museum tentoongesteld. Daar had de oude man echter geen weet van, want hij was al op weg naar huis, niet zonder wat droge worstjes meegenomen te hebben.

[bewerken] De dertiende ster

Toen de intussen honderdjarige Goethe van zijn reis thuiskwam, had hij nog een ster over. "Logisch", zult u zeggen, "da's de Duitse ster!" Nee, die lag thuis op hem te wachten, knus in een brandkastje, om na de rondreis plechtig aan de keizer uitgereikt te worden. Nee, deze ster was eigenlijk voor Israel bedoeld, omdat hij vond dat dat land, hoewel in het Middenoosten gelegen, veel gemeen had met de Europese landen waar hij net doorheen getrokken was. Er waren echter twee doorslaggevende redenen voor het niet bezoeken van dat land:

  1. Reizen in een koffer was vermoeiender gebleken dan verwacht.
  2. Israel zou pas in 1948 officieel bestaan.

Daarom stopte hij, op weg naar zijn pas opgemaakt sterfbed, de ster in een enveloppe, zette er het volgende adres op:

Regering van Israel
Knesseth 1, 66666 Jerusalem
Israel

en kleefde er voor 6.000.000 Thaler zegeltjes op, zowat de helft van zijn fortuin, wat hem in sommige milieus de bijnam "De man van zes miljoen" opleverde. Zo was hij zeker dat de kosten van alle eventuele omzwervingen zouden gedekt zijn, en dat hij enige generaties van inflatie[21] vóór zou zijn. De brief ging zowat de hele wereld rond, met lange tussenpozen in donkere ruimtes van allerhande postkantoren. Pas in de lente van 1978, na bijna anderhalve eeuw onderweg geweest te zijn, kwam de brief in Israel aan, waar hij met een typisch Israelische kreet van verrassing,

"A-ba-ni-bi! O-bo-e-bev!"
Goethe's dertiende ster bracht deze mensen geluk in 1978!

in ontvangst genomen werd. Het object bracht de lobbying voor de toelating tot het Eurovisie Songfestival in een stroomversnelling, want een betere erkenning als Europees land konden ze zich niet dromen. Goethe zelf, zeg! Hoewel de toestemming relatief snel kwam, restte er amper een halve maand om nog snel een liedje te maken. Om de zaak vooruit te laten gaan werd op een schoolplein een aftelrijmpje opgenomen, waarop men de eerder vermelde kreet plakte, en de rest aanvulde met een Hebreeuwse vertaling van de aanhef van Goethe's "Het afzien des jongen Werthers". Uit blijk van erkentelijkheid jegens Goethe, en om hun Europees zijn te illustreren, werd de ster op het voorvel van de basdrum geplakt. De strategie legde Israel geen windeieren: ze wonnen dat jaar het Songfestival met een ruime voorsprong. De truc met de ster werd het jaar daarop nog eens overgedaan, met evenveel succes. Toen werd ze ontvreemd, om pas 20 jaar later weer op te duiken. Na de derde overwinning werd ze aan het Nationaal Museum geschonken, waar ze nog steeds te pronk staat.

[bewerken] Ladies' man

Goethe was van jongsafaan een gedreven rokkenjager, maar brak elke relatie af vóór er sprake was van trouwen, en het aantal door hem verwekte bastaarden is indrukwekkend. Eén hunner had de moed om een lijst aan te leggen van Goethe's veroveringen, en wie schetst zijn verbazing toen het chronologisch ordenen van de volledige lijst hem het volgende opleverde:

Ada (1743-1746) Alicia (1766-1768) Andrea (1796-1798) Arabella (1814-1815)
Adolpha (1746-1750) Alleluja (1769-1775) Angela (1798-1800) Arianna (1815-1817)
Adriana (1750-1751) Alvina (1774-1777) Angelica (1801-1806) Ariella (1818-1820)
Aglaia (1751-1754) Amadea (1777-1779) Anita (1804-1807) Arizona (1820-1823)
Agatha (1754-1756) Amalberga (1779-1783) Antibiotica (1807-1807) Attila (1824-1825)
Alberta (1757-1758) Ambrosia (1783-1784) Antonia (1807-1809) Aurelia (1825-1826)
Alena (1758-1762) Ana (1785-1792) Anuschka (1810-1811) Autostrada (1827-1829)
Alexandra (1762-1765) Anastasia (1793-1796) Apollonia (1812-1813) Azalea (1829-1832)

De scherpzinnige waarnemer zal gemerkt hebben dat Goethe's liefdesaffaires een rode draad volgden, en ook dat sommige relaties elkaar overlapten: Goethe's affectieve behoeften waren soms wat te veel voor één vrouw, en dan stond hij toe dat meer dan één aanbidster toegang kreeg tot zijn hart. En zijn lichaam. De langste, maar slopendste relatie had hij tijdens zijn zogenaamde religieuze periode, van 1769 tot 1775, en de kortste, maar hevigste relatie tijdens de cholera-epidemie van 1807.

[bewerken] De laatste uren

Op 11 november, in de late namiddag, kroop Goethe in zijn sterfbed. Hij lag daar geduldig op Magere Hein te wachten, of, zoals hij deze schertsend placht te noemen, "Schlankes Heineken". Zijn wachten werd verzacht door de plaatselijke Blaskapelle "Arbeit macht Frei", die hem onder zijn balkon een serenade bracht. Toen het te donker werd om nog langer partituren te kunnen lezen, besloten zij de serenade af te ronden met "Ach du lieber Augustin", dat zij, zoals elke Duitser, uit het hoofd kenden. Toen Goethe het zachte "pom pom pom pom pom pom" van de introductie hoorde, en er tegelijkertijd aan zijn kamerdeur geklopt werd, schreef de sterveling spontaan deze tekst op het vóór hem liggende blad papier:

"Da wird an die Tür geklopft,
Leis' geklopft, laut geklopft.
Da wird an die Tür geklopft,
Wer soll das sein?
Du, Anastasia,
Oder Antonia?
Da wird an die Tür geklopft,
Wer soll das sein?"

Het was echter Sint-Maarten, die hem eens extra kwam toedekken met een halve mantel. De Blaskapelle walste rustig verder, want dit was hun favoriete liedje. Om één of andere reden scheen het wijsje de heilige man te hinderen: hij wierp een keer of twee een korzelige blik door het raam naar beneden, en dan nog een vermanende, om dan tenslotte afscheid te nemen van Duitslands grootste fenomeen. De goede man was nog maar nét vertrokken, of wéér werd er aan de deur geklopt, en wéér kwam in Goethe een strofe op:

"Da wird an die Tür geklopft,
Leis' geklopft, laut geklopft.
Da wird an die Tür geklopft,
Wer soll das sein?
Ist das Aurelia?
Nein, Apollonia?
Da wird an die Tür geklopft,
Wer soll das sein?"

Deze keer was het zijn biograaf, de heer Johann Peter "Reisetaube" Neckermann, die al enige jaren tussen twee wereldreizen in wat met de oude Goethe kwam babbelen. Uit deze gesprekken puurde hij trouwens zijn enige publicatie die geen reisverhaal was: "Der Alte". Hij bleef niet lang: nét lang genoeg om Goethe om meer licht te horen vragen, want dat kaarsje was niet langer voldoende om de laatste literaire vondsten op papier te zetten. De ogen van de oude man werden zienderogen zwakker. Neckermann stak wat extra kaarsen aan, en verliet de kamer, begeleid door de zachte klanken van de immer doorwalsende Blaskapelle. Het was een drukke dag, want dra werd er wéér aangeklopt. En wéér inspireerde dit Goethe tot een strofe:

"Da wird an die Tür geklopft,
Leis' geklopft, laut geklopft.
Da wird an die Tür geklopft,
Wer soll das sein?
Anna, Ambrosia?
Ist ja der Tod schon da?
Da wird an die Tür geklopft,
Wer soll das sein?"

Derde keer goede keer. Onder het zachte gepompompompompompom van Arbeit macht Frei volgde de grijsaard gewillig de verschijning waarop hij al zolang had gewacht. Pas toen zij beiden verdwenen waren, stopte de Blaskapelle met spelen, en ging een glas Glühwein drinken in de dichtsbijzijnde Weinstube. Mét een stukje Wurst erbij, want van het lange spelen hadden ze honger gekregen. Intussen was het zachtjes beginnen sneeuwen.

[bewerken] Postume erkenning

Pas in 1981, het jaar van Goethe's 250ste verjaardag, werd zijn baanbrekend werk op het vlak van kleurenleer erkend. Nadat de 150ste en de 200ste verjaardag in het teken gestaan hadden van zijn literaire werk, wou men ter gelegenheid van een kwart millennium eens wat anders dan loodzware teksten. Een nazaat van de in Goethe's kleurenleer geïnteresseerde schilder kreeg weet van deze behoefte, en bood het destijds geleende exemplaar aan de Goethecommissie aan. Dankbaar aanvaardde deze het enige overblijvende exemplaar van Goethe's jeugdwerk, en liet het in facsimile uitgeven. De 300.000 exemplaren vlogen als warme broodjes de deur uit. Wie ooit 300.000 warme broodjes een deur heeft zien uitvliegen, weet welk een postume prestatie Goethe hier neergezet heeft.

[bewerken] Statistieken

Aantal stervelingen dat deze pagina nu aan het bestuderen is:
TelPos4.gifTelPos3.gifTelPos2.gifTelPos1.gif


Pluimpatat.JPG
Auteur of geen auteur, dát is de kwestie!

Auteur · Louis Paul Boon · Herman Brusselmans · Julius Caesar · Agatha Christie · Hugo Claus · Desiderius Erasmus · Michel Foucault · Goethe · Adolf Hitler · Henrik Ibsen · Martin Luther King · Stephen King · Liefnius · Harry Mulisch · Drs. P · William Shakespeare · Carry Slee · Simon Stevin · Knellis Tamstra · Oscar Wilde · Jan Wolkers

[bewerken] Notenbalk

  1. Een betwist einde, zeggen puristen, want de aangehaalde lijn levert geen lang, maar een breed artikel op, tenzij men het scherm 90° draait. Omdat hierover lang kan geredetwist worden, en sommige Oncyclopedisten dat inderdaad ook doen, blijft er een zeker verband, en blijft de lijn haar plaats in dit artikel behouden.
  2. Laag-adellijk, maar met de ingebouwde promotie die de Duitse adel kenmerkte was dat geen probleem: elke generatie kreeg automatisch een hogere rang. Alleen de keizer (hoogste rang, te vergelijken met die van Veldmaarschalk in de Oncyclopedische Krijgsmacht]] kon deze automatische promoties tegenwerken, indien hij dat nodig achtte. Alle Duitse keizers kwamen zonder uitzondering uit een familie waarvan de stamvader de rang van Rockschosstrager ("Slippendrager") had.
  3. De Goethes waren voorlopig nog van lage adel, maar niet onbemiddeld: voor het equivalent van zijn wekelijks zakgeld moest een ongeschoolde arbeider een jaar werken. De sociale geëngageerdheid van zijn werken leed daar zwaar onder.
  4. Het is vermoedelijk dit ene exemplaar geweest dat aan de basis lag van de eerste pogingen tot vierkleurendruk omstreeks 1900. Niemand legde toen echter enig verband tussen de Goethe van de kleurenleer en de Goethe van het zwaardere literaire werk.
  5. De omgelegde versie zonder takken, wel te verstaan.
  6. Voor de afwerking, wordt regionaal wel eens vervangen door glazuur. Het doel heiligt immers de middelen.
  7. Chronologisch gezien het tweede exemplaar: de kruimels die overbleven na het proeven van het eerste exemplaar vond hij niet tentoonstelbaar.
  8. Deze postume reinigingsbeurt kan het diertje alleen maar gewaardeerd hebben: varkens zijn erg gesteld op hygiëne, maar die wordt hen door de doorsnee mens zelden of nooit gegund.
  9. Er is tot op heden nog steeds geen vertaler gevonden die de Litouwse versie wil vervolledigen.
  10. De tweeëndertig anderen werden levenloos in hun zetel gevonden. De wetsdokter, die vooral hun gelaatsuitdrukking bestudeerd had, omdat de wetenschap in de achttiende eeuw nog niet ver genoeg gevorderd was om een echte lijkschouwing mogelijk te maken, concludeerde dat ze "van verveling" gestorven waren.
  11. "Dein Geburtstag sei hübsch, Dein Geburtstag sei hübsch, Dein Geburtstag, Herr Goethe, Dein Geburtstag sei hübsch!"
  12. Het bestaan van dit netwerk werd pas zeer onlangs aan het licht gebracht, en wordt door moderne historici beschouwd als de oudste vorm van socialisme.
  13. Zo zou Prometheus in het gelijknamig gedicht aan disgenoten van zijn Stammtisch op schilderachtige wijze uitleggen hoe hij "een strafschoss heeft gestoft".
  14. Zo gaat dat in de Duitse literatuurwereld: een geaccepteerd werk wordt benoemd zoals men dat met een buurman doet: zij spreken dan van "der Werther", "der Egmont", "der Faust", "der Alte", "der Rick"... Met de schrijvers zélf lukte dat niet: niemand heeft het ooit gewaagd om, althans in zijn bijzijn, over "der Goethe" te spreken.
  15. Mits de dirigent een fooi te geven om het vooruit te laten gaan.
  16. Deze regeerde alleen nog in naam, de gloriedagen van de echte Romeinse keizers waren lang vervlogen.
  17. Waarschijnlijk had één of andere spion tóch lucht gekregen van zijn briefgeschrijf gebriefschrijf geschrijfbrief correspondentie, en zou hem dat in sommige landen kunnen parten spelen.
  18. Hij had liever getelefoneerd, maar Edison liet op zich wachten, en hij kon toch niet alles zelf doen!
  19. Die lagen daar voor het oprapen sinds een Italiaanse artilleriegeneraal dit Turkse kruitmagazijn als doelwit koos. Sindsdien zit er een kiezelsteentje in elke pitta die aan een Italiaan geserveerd wordt. Twee als hij uit Venetië afkomstig is.
  20. Deze omvang is dat nog steeds, al spreek je een echte Lëtzebuerger daar beter niet over aan. Lëtzebuergers spreek je in 't algemeen best niet aan, want áls ze al antwoorden, klinkt hun antwoord als een korzelige mededeling in een mengsel van Duits, Limburgs, Nederlands en Russisch, met een licht Antwerpse tongval.
  21. Meer hierover vindt u in het standaardwerk "De Duitse muntontwaarding van Otto de Grote tot Gerhard Schröder" door Professor W. Druyff (Uitgeverij Den Dampenden Darm, Zevergem, 2005).

N.B.: voor het geval dat u Goethe zat bent en weer verder wenst te lezen met de daadwerkelijke inhoud van "Lang artikel", bent u hier op het juiste adres. Leest U verder van nu af aan...

[bewerken] Nog meer lange artikelen

Zozo, die zijn lang.
~ Jij over de onderstaande artikelen

Op de Oncyclopedia zijn natuurlijk nog veel meer lange artikelen dan deze te vinden. Anders zou het ook zo saai zijn en zouden jullie opgelucht kunnen ademhalen omdat het dan zo lang is en men dan minder hoeft te lezen. Helaas, er zijn meerdere kilometerartikelen. Neem nu de onderstaande artikelen:

# Artikelen Lengte
Nummer 1 Lang artikel 83.184 meter
Nummer 2 Pablo Picasso 59.665 meter
Nummer 3 Goethe 51.442 meter
Nummer 4 Periodiek systeem 46.890 meter
Nummer 5 Dobbelverhaal 45.097 meter
Nummer 6 AAAAAAAAA! 45.504 meter
Nummer 7 Toneel 35.881 meter
Nummer 8 Frankrijk 34.559 meter
Nummer 9 Marx Brothers 33.767 meter
Nummer 10 Mohammed 32.989 meter


Deze artikelen zijn lang, maar nog niet de langste. Zelfs dit artikel die op de eerste plaats staat is nog niet eens de langste van alles en iedereen. Deze artikelen hebben we even op een lijstje gezet om te laten zien dat deze artikelen gemeden dienen te worden voor mensen die niet tegen extreem lange artikelen kunnen. Of gewoonweg niet kunnen lezen, maar dan zou je dit artikel ook niet kunnen lezen, dus dat zijn smoesjes.

[bewerken] Lange artikelen bij scholen

Ew, kijk naar die agressieve blik in zijn ogen. Deze bejaarde leraar zit hier nou al zo lang, dat hij wel weet hoe hij met leerlingen om moet gaan...denken we.

Die scholen, je weet wel, met die duivelse leraren die je dwingen om allerlei opdrachten uit te voeren eisen en vragen tegenwoordig steeds meer van de leerling waar sommige leerlingen gewoon niet tegen kunnen. Neem nou een proefwerk die over een uur af moet zijn. Als er heel veel in gevraagd wordt, zou de standaard Oncyclopedist gillend en in paniek de klas uit rennen. Maar dan verraadt de Oncyclopedist zichzelf, want onthoud goed: als een leraar eenmaal weet dat er een Oncyclopedist (of meerdere) in de klas zit, wil de leraar wraak nemen op de Oncyclopedist om het nog veel langer te maken. Het is zo dat bijvoorbeeld tijdens een werkstuk over bijvoorbeeld Nederland, als deze opgegeven wordt, dat het werkstuk heel erg lang is, zeker rond de tijd van nu. Leraren vragen (staat hierboven ook al) steeds meer om de leerling gewoon te testen, op en nogal duivelse manier. Sommigen geven een week ervoor, een halve maand, maar anderen geven een aantal dagen ervoor. Op de Oncycloversiteit zouden de leraren al blij zijn met een logische tekst, zoals: Nederland is een laag land met Amsterdam als Hoofdstad.. Toch zou: Nederland is een land dat tijdens de Hamsterweken van voormalig heerser Albert Heijn is platgestampt. Vooral in Amsterdam (voor de hamsters: Hamsterdam) en daardoor is de stad aan het zakken. nog veel beter zijn. Kort en krachtig, en men krijgt alle tijd. Natuurlijk geen jaar, maar toch wel lang.

Bij een gymnastiekles is het wel eens zo, dat als men bijvoorbeeld atletiek heeft, dat er de 10000 meter gelopen moet worden. Een leraar vraagt dan van je het uiterste. Dat jij die 10000 meter zo snel moet gaan rennen zodat je het wereldrecord zowat moet verbreken. 10000 meter is voor de Oncyclopedist een veel te lange afstand om te rennen en Oncyclopedisten nemen toch liever de vraag letterlijk: "10000 hardlopen". Lopen dus. Hard weglaten, want op de Oncyclopedia schrijven de Oncyclopedisten al keihard grappige artikelen, dus daar doen we niet moeilijk over. Op de Oncycloversiteit is er een fietsparcours van 1 kilometer om naar de gymzaal te komen of naar het sportveld die er in de buurt ligt. Hier mag je gerust 2 uur over doen. 1 kilometer lopen is toch gemiddeld een uur lopen.

Bij een proefwerk van een willekeurig vak zoals Duits, krijgen de leerlingen tegenwoordig hele dikke pillen een hele hoop blaadjes bijvoorbeeld 10 blaadjes met vragen en andere teksten die bij vragen horen. Als een leerling hoort dat deze binnen een uur af moeten zijn zou een gemiddelde Oncyclopedist in paniek raken en zo de nagels helemaal kapotbijten (als een Oncyclopedist die nog heeft, tenminste) en zo gillen voor zijn/haar leven. Als dat proefwerk nog langer zou zijn dan dit artikel, zouden er beslist eens doden bij kunnen vallen. Op de Oncycloversiteit mag er rustig aan gedaan worden, en logische antwoorden zoals de welbekende "het juiste antwoord" worden ook goed gerekend. Ook is het zo dat het niet in 1 keer wordt opgegeven, maar dat het in delen wordt opgegeven. Anders zou het te lang worden en dan zou er chaos ontstaan in de klas.

[bewerken] Nog langer?

Pfff... nog langer??
~ Iemand over deze paragraaf.

Om een lang artikel nog langer te maken, moet een lang artikel nog langer ja! Veel langer! Op ten duur gaat dit vervelen en zal dit artikel nooit lang worden. Onthoud wel dat dit slechts een beginnetje is en nog niet eens het einde! Dus nu gaan we gewoon door met het uitbreiden van dit al lang wordende artikel. Om dit artikel nóg langer te maken, heb je inspiratie, plaatjes en zin nodig. Schrijver dezes heeft vandaag heel veel zin en gaat ook vol goede moet en zonder stress aan de gang. Zo'n instelling zou iedereen moeten hebben! Maar goed, iedereen verschilt en niet iedereen kan elke dag blij en vrolijk zijn, dat is zelfs schrijver dezes nog niet gelukt. Hieronder nog wat informatie en opvulstukjes om het een beetje langer te maken. Pas wel op, hier kan alliteratie in voorkomen.

[bewerken] Leuke linkjes linken leuke linkjes

Ik zei toch dat je na lang kijken een konijn zou zien?

Lange linkjes kunnen lange artikelen ook weer verlengen. Dit is bijvoorbeeld de langste link die hier te vinden is. Doe maar je best, want je vindt toch geen andere die langer is dan deze. Geloof je me niet? Jou probleem. Hoe dan ook, linkjes verwijzen in dit artikel niet alleen naar een andere pagina, maar hier in deze paregraaf fleurt deze link de tekst hier zelfs een beetje op! Dit zorgt er weer voor dat er mensen gelokt worden die blauw een mooie kleur vinden. Voor de mensen die rood een mooiere kleur vinden, die zullen toch even ietwat verder moeten lezen. Blauwe links zeggen dus dat er een pagina is waar op geklikt kan worden, en die de niets vermoedende persoon achter het beeldscherm gelijk doorverwijst naar het artikel naar wat de link ook aangeeft. Eerlijk gezegd is deze link wel heel erg lang, maar er bestaan natuurlijk nog langere links! Als dit artikel uit alleen maar 1 hele grote, lange link zou bestaan, zou de pagina hernoemd moeten worden naar "Lange link" of zou er een redirect naar moeten komen. Lange linkjes kunnen ook vervelend zijn omdat je dan nergens anders meer naar verwezen wordt, behalve die ene link waar die hele link uit bestaat, nietwaar? Maar hoe dan ook, alleen maar blauwe linkjes wordt ook wel wee saai en trekt geen nieuwe schrijvers aan, dus hiernaast na de eerstvolgende dubbele punt, komt er een rood linkje aan. En wel:NU! Ja, je ziet nu dus dat de link rood is geworden! De mensen die meer van rood houden hebben mazzel. Rode linkjes bestaan niet. Dus deze tekst eigenlijk ook niet. Maar aangezien je nu deze tekst toch aan het lezen bent, bestaat de link dus wel, maar de doorverwijzing niet. Dat is nogal wiedes bij rode links. Rode links zijn communistisch, denk daarom. Want rode links beweren: In Sovjet Rusland, link maakt JOU blauw!! En aangezien de smurfen al blauw zijn en wij niet, maakt dat geen kans. Eigenlijk moet een vrijwillige schrijver (met hulp van vele meerderen natuurlijk) eens alle rode linkjes eens blauw maken. Deze link moet rood blijven omdat dan het hele verhaal dan niet meer klopt en dan zou het werk helemaal voor niets zijn geweest. Toch zou dan de verwijzing veranderd kunnen worden naar een een of andere vage naam, maar dat zou letterlijk troep zijn, net als het geram op het toetsenbord van bovenaan de pagina en dan iets naar beneden in zo'n vak. Toch is een tekst met alleen maar een grote, lange rode link nooit goed voor dit artikel, want anders zou dit artikel hernoemd moeten worden naar "Lange rode link" of zou er een redirect naar moeten komen. Hoe dan ook, we schakelen na de dubbele punt weer over naar het oude vertrouwde zwart! Wanneer? Wel:NU! Eigenlijk lijkt dit een beetje op een 3D tekst...alleen is dat blauw alleen ietsje donkerder.

[bewerken] Alliteratie acht altijd aandacht

Microsoft maakt Microsoftgebruikers moordlustig. Irritante internetters irriteren internationale idioten, inderdaad.

Als alle artikelen alliteratie aanschouwen, achtten alle alliteratieliefhebbers alliteratieartikelen als alliteratie artikelen! Als alliteratieartikelen aanzienlijk aandachtig alliteratiefouten aanschouwen, achten alle alliteratieliefhebbers alle alliteratieschrijfers aan alliteratiefouten. Allez. Bijna buitengewone blurartikelen buiten bijzondere badeenden, bieden bijna biljoen brulshirten boven bij Blokker! Brul! Badmeesters badderen bijna bakkend, bij bijzondere bevriezende badwatertemperaturen. Circa centiljoen centimeter caravans crashen cremerend. Dat deed de deur dicht daar. Dat deze deskundige denkt dat deze dodo's dood denken, doet die domme deskundige drastisch druipend dood. Eerst even een eitje eten. Eitjes evenaren emoe-eieren evengroot. Emo's eren Emoes extreem en eervol.

Kunnen klappende kijkers klassiekers kijken? Kijk:

Wie wil w's weg wieberen? W's willen weten waarom Winkelse wethouders w's weg willen. Winkel was wederom weer wraakzuchtig. W's waren wezenloos. Wie weet wel, waarom Winkel "Winkel" weest? (wow, wacht. Weest, wordt weinig weggemoffeld waar wetenschappers wachten). Yellende Yoghurt Yankees yahtzeeën yogaënd ying yang. Likkend, likken Libanezen lekkere lolly's lebberend. Lenend laat Lenie Leen lenen. Laat lenen later lastig lijken. Maar mensen meten meestal maten. Misschien meten monsters mensen meteen moordend. Moordende maten maken mooie meetmaterialen met mensen, maar mensen mollen makkelijk meetmaterialen met moordwapens. Kunnen kakkende kakkers kak krakend kakken? Onbeleefd Oncyclopedisch onderdeeltje...OMG. Of ondermaats onderwijs op onze Oncycloversiteit? O, onze Oncycloversiteit oogt onzin-onderdelen. Onzin. Rare raadseltjes raken rare rovers rakelings richtend. Razende Roemeense rovers raden raadseltjes redelijk. Rode Roemeense Rovers rijden rondjes rond Roemeense rovershuizen. Razende Roemeense rovers rammen rode Roemeense Rovers radiaal. Stotterende startmotoren starten stug, straks starten stotterende startmotoren straffend stuk. Veel vliegen vliegen vliegend ver. Vliegen vliegen vliegend vliegende vliegen vliegend ver? Troep. Testende troepslepers testen touwtrekmachines trekkend.

[bewerken] Lang kortblijvende informatie

Ik ben nou al heel lang bezig om het uit te breiden.
~ Jij over dit artikel.

Dit artikel blijft lang kort. Dat is hoe jammer het ook is, een feit. Het is een beginnetje. Iemand moet het langer maken. Maar onthoud ook: als dit artikel is verlengd, kan het altijd nog wat langer. Het zal dan ook voor eeuwig een beginnetje blijven. Eigenlijk is dit artikel al lang genoeg. Klaar, overbodig en nutteloos. Toch heeft dit artikel geen einde. Zal dit artikel nooit krijgen ook omdat het simpelweg een lang artikel is. Dit artikel is nog lang niet zo lang als de engelse versie hiervan, "long article". Die is nog veel langer, maar is ook verlengd door troep er doorheen te gooien zodat het één grote lange bende wordt met waarschijnlijk ook het langste woord ter wereld ertussen, namelijk:

Methionylglutaminylarginytyrosylglutamylserylleucylphenylalanylalanylglutaminylleucyllysylglutamylarginyllysylglutamylglycy-
lalanylphenylalanyvalylprolylphenylalanylvalythreonylleucylglycylaspartylprolyglycylisoleucylglutamylglutaminylserylleucy-
llysylisoleucylaspartylthreonylleucylisoleucylglutamylalanylglycylalanylaspartylalanylleucylglutamylleucylglycylglycylisoleu-
cylprolylphenylalanylserylaspartylprolylleucelalanylaspartyglycylprolythreonylisoleucylglutamiylasparaginylalanylthreony-   
lleucylarginylalanylphenylalanylalanylglycylvalyltheonylprolylalanylglutaminylcysteinylphenylalanygllutamylmethionylleucy- 
alanylleucylisoleucylarginylglutaminyllysylhistidylprolylthreonylisoleucylpriIylisoleucylglycylleucylleucylmethionyltyrosy-  
lalanylasparaginylleucylvalyphenylalanylasparaginyllysylgyycylisoleucylaspartylglutamylphenylalanyltyrosylalanylgutaminyllcy-  
steinylglutamyllysylvalylglycylavlylaspartylserylvalylleucylvalylalanylaspartylvalyprolylvalylglutaminylglutamyllserylal- 
anyprolyphenylalanylarginylglutaminylalanylalanylleucylarginylhistidylasparaginylvaylalanylprolylisoleucylphenylalanyliso-  
leucylcysteinylprolylprolylaspartylalanylaspartylaspartylaspartylleucylleucylarginyglutaminylisoleucylalanyylseryltyrosylgly-  
cylarginylglycyltyrosylthreonyltyrosylleucylleucylserylarginylalanylglycylvalythreonylglycylalanylglutamylasparaginylarginy-  
lanylalanylleucylprolylleucylaspaaginylhistidylleucylvaylalanyllysylleucyllysylglutamyltyrosylasaraginylglycylphenylalanyl-   
glycylisoleucylalanylprolylaspartylglutaminylvalyllysylalanylalanylisoleucylaspartylalanylalanyglycylalanylalanyglycylalany-
lisoleucylserylglycyserylalanylisoleucylbalyllsylisoleucylisoleucylglutamyyylglutaminylhistidylasparaginylisoleucylglutamyl- 
prolyglutamyllysylmethionylleucylalanylalanylleucyllysylvalylphenylalabylvalylglutaminlylprolylmethionyllysylalanylalanyl-  
threonylarginylserine. 

Dit woord heeft 1909 letters heeft en is een verwijzing is naar een deeltje in het DNA...nog meer feiten. En feiten, zijn saai. Deze naam is zelfs zo lang, dat het het langste woord ter wereld is. O wacht dat had ik al eerder gezegd! Maar goed, het woord is lang, niemand kan het uitspreken en zeker jij niet weet waar het voor staat als je het woord hoort.

[bewerken] Lustige leesinfo

Lezend merk je nu dat dit artikel inmiddels onleesbaar is geworden. Het is te lang, de schrijver heeft hier teveel moeite voor gedaan en zijn handen zijn nu aan het zweten. Wellicht zal iemand het grondig aanpassen, maar het artikel is er sompelweg gewoon te lang voor. Dit artikel zal zeer waarschijnlijk aan de almachtige prullenbak worden gevoerd, of in zee gegooid waar de haaien ook weer van kunnen snacken. Lange artikelen zijn altijd al irritant geweest, maar de mensen die dit artikel uit weten te lezen zonder ook maar een woordje over te slaan en pauze te nemen, zijn knap. Schrijver dezes vindt zich waarschijnlijk ook heel erg knap omdat dit artikel erg lang is geworden met inhoud. Dit artikel is lang, maar niet lang genoeg. Het smeekt daarom ook om uitbreiding. Misschien om...meer ideeën toe te voegen? Altijd handig en het is ook nog goed voor dit artikel. En onthoud dat de kostenteller gewoon doortikt. Dus als jij nog langer treuzelt, komt het je flink duur te staan!

TelPos4.gifTelPos3.gifTelPos2.gifTelPos1.gif

[bewerken] Lang artikel in de schijnwerpers

Een lang artikel staat eigenlijk altijd in de schijnwerpers, maar vooral als deze in het volle gezicht van iedereen komt. Mensen zijn meestal na de eerste blik naar de Table Of Contents, de inhoud en de schuifbalk al verkocht. Dit lange artikel heeft zelfs op de voorpagina gestaan omdat het zo opviel, omwille van de waarschijnlijke taal en spellingsfouten. Hieronder staat een sjabloontje dat het bewijs is dat het langste artikel op de Oncyclopedia op die datum ook de langste was en nu nog steeds trouwens, maar ook de beste voor een halve week.

Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
8 juni 2009
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.


Lange artikelen hebben een reputatie dat de spellingscontroles meestal onmogelijk worden gemaakt vanwege de lengte van zo'n lang artikel. Hier is het ook zo dat een lang artikel zo lang is, omdat het een lang artikel is. Niet de langste van de hele wereld maar wel van deze Oncyclopedia. Dat dit lange artikel op de hoofdpagina heeft gestaan is al heel bijzonder omdat iedereen dan al had kunnen zien hoe verdomd slecht dit lange korte artikel is dat nergens op slaat hoe lang dit is en hoeveel moeite schrijver dezes niet wel niet gedaan heeft om dit allemaal te verwezelijken. Toch is dit lange artikel nog kort ten opzichte van andere lange artikelen, dus wie gaat dit lange artikel langer maken?

[bewerken] Lange dagen

De tijd gaat de ene keer snel, de andere keer langzaam. In langzaam zit lang in. Logisch, als je al een beetje kan lezen tenminste. Als je niet eens kan lezen, lees je dit lange artikel ook niet eens. Nogal wiedes, lijkt me. Als je je vermaakt, vliegt de tijd letterlijk en figuurlijk. Als de dodelijke verveling weer eens toeslaat, of dat men moet wachten, duurt het zo ontzettend langzaam totdat het weer tijd is voor wat leukers, zoals eten. Niet dat eten zo hilarisch is zodat iedereen van zijn of haar stoel afvalt van het lachen en zo ook weer afvalt qua gewicht omdat er weer eens wat minder gegeten wordt door het lachen en door het ongelukje tijdens het lachen, je weet wel. Dagen duren 24 uur. Een jaar 365/366 duurt dagen (met schrikkeljaar), net zoveel als een heel jaar dat ook geheel toevallig 365/366 dagen (met schrikkeljaar) heeft. Toch is het ook niet meer dan logisch dat de aarde er ook zo lang over doet om een keer om de zon te draaien binnen een jaar. Toch kan een jaar kort duren, maar net zoals dagen ook weer lang. Het lezen van dit lange artikelen duurt al lang, en waarom zou je er dan kort over doen om dit lange artikel te lezen? Schrijver dezes heeft meer dan 5 lange dagen over dit aritkel gedaan, hoewel elke dag even lang duurt, tot ieders grote verbazing. Hier is overduidelijk te maken met illusie en nepperij. Dat het nep is en raar dat een dag even lang duurt terwijl men soms denkt dat het langer of korter duurt is een trucje van nostalgische mensen om hun sneller van iets leuks af te helpen en zo ook nog eens om langer aan iets saais en stoms te zitten. Die nostalgische mensen willen laten zien en laten voelen hoe het vroeger was en hoe vervelend en irritant het toen ook was om in die tijd te leven. Lange evenlange dagen maken om geld te verdienen. Toch leven wij in nu, en misschien ook een financieel betere tijd dan toen. En lange artikelen worden met de lang langer en langer, hoewel deze af en toe langer wordt, niet dagelijks.

[bewerken] En het wordt maar langer...

Het is oneindig!!
NOG LANGER?! Jøss! Die schrijver schrijft ook voor zijn leven! 't Lijkt me niet dat díe nog een leven heeft!
~ Een stoer type over schrijver dezes.

Ja, schrijver dezes is verdoemd om door te blijven schrijven, dus, om het nog langer te maken. Er is geen langst, er is geen eind, het is doodleuk één zielig en lang verhaal zonder eind! Het is in feite niet zielig, maar het is zo lang, dat het leuk is! Lang is goed! Nog langer is beter! Langst is onmogelijk! Hoe geweldig is dat? Je blijft ook gewoon doorlezen he? Heb jij soms niet wat beters te doen dan aan het beeldscherm gekluisterd te zitten en in spanning af te zitten wachten tot wanneer er een eind aan komt, of heb jij óók al geen leven? Wel, hier komt never nooit een eind aan! Het is je eigen schuld! Het is altijd hetzelfde oneindige liedje!

[bewerken] ...en langer...

Juist...langer. Bij mij werkt het echter niet met die viagrapillen!
~ Iemand over het langer worden van dingen.

Ja, dit artikel wordt langer! Veel langer dan u waarschijnlijk binnen een uur aankan om voor te gaan lezen! Als u dat kan, bent u bijna een god omdat u namelijk geen curus "Hoe:word je een god?" gevolgd heb, als u deze nog niet hebt gevolgd.

De lange man mag natuurlijk niet ontbreken in een lang artikel

[bewerken] Tot slot

Aan een lang artikel hoort natuurlijk ook een lang slotwoord. Vandaar dat ik op me genomen heb om aan dit lange artikel mijn beknopt lange bespiegelingen toe te voegen. Enerzijds is dit lange artikel best al aardig lang, anderzijds had het wat mij betreft nog wel wat langer gemogen. Uiteraard dient zo'n lang artikel dan niet uit balans te vallen, doordat er vele korte citaten in staan. Ik hoop door dit slotwoord een kleine bijdrage te hebben gedaan aan de lengte van dit artikel, maar uiteraard kunt U daar anders over denken. gelullig leven wij in een vrij land, waarin vrij lange artikelen willekeurig lang genoemd kunnen worden. Mijns inziens is door deze woorden de balans in dit artikel in elk geval weer een klein beetje recht getrokken, zodat men kan spreken van een goed lang artikel. Uiteraard mag men mij citeren, mits men mijn woorden alhier niet te beknopt citeert. Bovendien ontbrak een lang citaat nog op dit lange artikel, dus ook aan die eis van lengte is inmiddels een beetje voldaan. Ik merk op dat verder een afbeelding van de lange man niet mag ontbreken, weke ik dan ook met plezier kortgeleden uit mijn laatje met lange afbeeldingen heb getrokken. Ik wens u verder een genoeglijke avond, of morgen of middag of nacht, alnaar gelang het tijdstip van deze lange dag.
~ Lang Lang over dit wel redelijk lange artikel met nu dus ook eindelijk een behoorlijk lang te noemen slotcitaat, waarin maar weer eens blijkt dat zelfs zo'n lang citaat een goede rol kan hebben in de totstandkoming van een werkelijk waardevol lang artikel als het onderhavige, waarbij opgemerkt dient te worden dat de auteur weliswaar een korte naam heeft, en verdienstelijk pianospeelt, maar zijn naamlengte tenminste wist te verdubbelen, omdat zoals hierboven te lezen viel ook door herhaling de lengte aardig kan toenemen.

[bewerken] Slot?

Dacht u nu echt dat er een einde kwam aan dit lange artikel? Dit artikel kent geen einde! Het zal blijven groeien! Het is een beginnetje en het heeft nog niet eens een tienduizendste bereikt qua zijn lengte! Kun je nagaan!

[bewerken] Ontkenning

Volgens verschillende bronnen is er een ontkenning op het oneindig zijn van een lang artikel omdat het lange artikel ook een einde heeft, omdat men op een gegeven moment niet meer verder kan scrollen. Dit is zeer vervelend voor velen, waardoor het verhaal dat het oneindig zijn van dit artikel onzin blijkt. Professoren hebben hier een jarenlang onderzoek aan gewijd, maar zijn tot de conclusie gekomen dat het artikel tóch oneindig is omdat men hier altijd aan kan bewerken om inhoud toe te voegen, zoals schrijver dezes op het moment wanneer hij deze tekst neerzette op het invulgedeelte door middel van het toetsenbord, qwerty-formaat welteverstaan en blind. Het beginnetjesjabloon hieronder bevestigd dit ook, waardoor er schadeclaims van rond de honderdduizenden knurften hier onterecht zijn, omdat hiermee het algemene voorbehoud geschonden wordt, omdat hier toch iets staat dat niet waar blijkt te zijn terwijl dit wel het geval zou moeten zijn, aldus de lettertjes in het algemene voorbehoud. Toch, als dit een daadwerkelijke schending zou zijn, zou het niet strafbaar zijn, omdat er in administratieve kringen niet gesproken wordt over vaste onderwerpen die iedereen verplicht moet nakomen, maar over richtlijnen die volgens sommigen zelfs ook in het beleid vermeldt staat, alhoewel dit onduidelijk is en nooit bevestigd doch onderzocht is.

[bewerken] Verdere strafzaken lopend tegen dit artikel

Deze kop is volledig onverwacht, maar het is nodig en noodzakelijk om te laten vermelden, want dit artikel is vaker beschuldigd van onjuistheden binnen het beleid en de ideegeving van verschillende lezers van dit artikel.

  • Het artikel schijnt onjuist te zijn in het gedeelte dat dit artikel oneindig is. Dit gaan wij niet nogmaals herhalen, hoewel het volgens de delen alvorens deze kopjes hierboven sterk aangeraden is voor een lang artikel.
  • Onleesbare artikelen zijn ook lange artikelen, en lange artikelen zijn onleesbaar, tenzij er een lange saaie winteravond aan zit te komen en men geen bal te doen heeft dan dit allemaal en volledig te lezen, inclusief achterstevoren en ondersteboven. Dit staat niet in het artikel over onleesbare artikelen, hoewel dit er wel zou moeten staan. Niemand kan aansprakelijk worden gesteld, behalve de klager, want deze weigert hiermee zelf dat erbij aan te vullen.
  • Het beginnetjessjabloon is hier onterecht geplaatst. Het artikel schijnt namelijk lang genoeg te zijn voor een beginnetje. Echter is dit artikel een beginnetje omdat er artikelen zijn die langer zijn dan dit artikel. 50 keer zelfs.
  • Dit artikel is niet grappig. Het grappige hiervan is dat het wel grappig is omdat het zo hilarisch lang is ten opzichte van alle andere artikelen op de Oncyclopedia.
  • Schrijver dezes schreef dit artikel onder invloed van hasj. Het is onduidelijk waarom dit gemeld werd, aangezien alle schrijvers dit wel in een neutrale en gezonde nuchtere gemoedstoestand moeten schrijven omdat anders de spel- grammatica- en denkfouten massaal over het hoofd worden gezien. Tevens is hasj in Oncyclopolis legaal, dus is er niets illegaals aan.
  • Oncyclopolis dient in de volledige naam worden geschreven: Democratische Volksstadstaat Oncyclopolis. Echter, is dit Oncyclopedia, en is dit niet internationaal grondgebied vanaf het oogpunt van de SOAP, de Sophiaans-Oncyclopedische Arbeiderspartij. Zie dit deel van het artikel over Oncyclopolis voor meer informatie.
  • Dit zijn teveel opsommingen. Sinds wanneer eigenlijk?
  • Dit artikel is zeer dobbelig. Ook is het niet spelfoutloos en herhaalt het veel te veel elementen. Dit is in strijd met het beleid en zou het artikel echter verwijderd moeten worden. Helaas zijn de administratoren weer eens mild gestemd en hebben zij het laten staan onder de voorwaarde dat de Oncyclopedia een lang artikel nodig heeft, net als een kort artikel.
  • Het volgende element wordt te vaak herhaald:

[bewerken] Herhalen

Volstrekt willekeurige maar toch leuke plaatjes helpen altijd goed als je plaatjes wilt gebruiken in een artikel om het zo nog wat leuker te maken.

Ook een leuke en goede manier is om dingen te herhalen. Het klinkt stom maar het werkt! Voorbeeldje nodig? Komt 'ie dan: Het leven van Gordon bestaat uit een aantal belangrijke aspecten: seks met Gerard Joling, stemverhogingsmiddel, krachtpillen, seks met Gerard Joling, over de vloer komen, barhangen in Café de Wereld en seks met Gerard Joling. Maar let wel op. Het kan grappig zijn, maar soms wordt een grap of een lang artikel er niet beter op. Dus kijk heel goed uit, wees voorzichtig en let op als je deze techniek gaat toepassen. En let natuurlijk goed op. Dat mag niet ontbreken uiteraard. Maar natuurlijk zijn er nog veel meer manieren om een lang artikel nog langer te maken. Door het neerkwakken van plaatjes kun je de tekst een beetje 'verkorten'. Want als je een plaatje ergens links of rechts neerzet, lijkt het net of je meer tekst neerzet dan dat je een lang artikel schrijft zonder plaatjes. Plaatjes moeten er ook sowieso komen, want anders wordt zo'n artikel weer saai en wordt het artikel meestal, hoe lang 'ie ook is, afgekeurd. Dus hiernaast maar weer even een plaatje, naast de lijst die ook als plaatje dient en die hier al stond vanaf de tweede paragraaf, of was het de eerste...hoe dan ook, het is een plaatje en hiernaast komt nog een plaatje om de tekst ietwat langer te doen overkomen. Dit is overigens een zeer goede techniek om net alsof te doen of je veel meer geschreven hebt dan dan je in werkelijkheid hebt gedaan...wacht eens, volgens mij had ik dit al eerder opgeschreven...nou ja, het is altijd nuttige informatie en je kan ervan leren. En van herhaling leer je het beste. Over herhaling gesproken, herhaling is een leuke en goede manier om een lang artikel nog wat leuker en langer te maken. Het klinkt nogal stom, maar het werkt! Voorbeeldje nodig? Komt 'ie dan: De extra service van NS bestaat uit: Het veroorzaken van vertragingen, het jaarlijks verhogen van het tarief, het aanbieden van te weinig zitplaatsen, het veroorzaken van vertragingen en ontsporingen. Maar let wel op. Het kan grappig zijn, maar soms wordt een grap er niet beter op. Dus kijk goed uit, wees voorzichtig en let op als je deze techniek gaat toepassen. En let natuurlijk goed op.

Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhaling is leuk! <error> Herhlaing is luek! <error> Herh... o wacht, dat was niet hetzelfde! <error>
~ Harry de robot over herhaling.

Zie hierboven een wat minder geslaagde manier om dingen te herhalen. Deze manier wordt daarom ook streng afgeraden door de gebruikers op de Oncyclopedia zelf omdat het gewoon minder/niet grappig is. Lange pagina's zijn overigens meestal vaak niet grappig. Toch heeft schrijver dezes toch zijn best gedaan om er enigszins wat grappigs van te maken. Daar mag je best een applausje voor geven hoor! Kan schrijver dezes ook even pauze nemen terwijl jullie zitten te applaudisseren.

Het voorgaande ontkent dat het verboden is, dus is er niets te vrezen.
  • Padam, padam, padam padam padampadampadam. Dit sloeg nergens op, en is strafbaar. De schrijver hangt een taakstraf van 24 uur boven het hoofd en het schrijven van vijf artikelen onder dwang. Echter is er niet één vaste schrijver, maar meerdere, dus is er niemand aansprakelijk. Wiki's zijn moeilijk, we weten het.
  • De letter A wordt te vaak genoemd. Bij AAAAAAAAA! wordt dit gedoogd, maar hier in feite ook omdat het op één plek gebeurd.
  • Er bevinden in dit artikel zich teveel rode links. Dit is op zich niet illegaal, maar u, lezer dezes, bent hiermee wél illegaal bezig omdat u lui bent en niet even al die rode links bestaanbaar maakt.
  • 這篇文章是一個明顯的例子,一個長的文章這是說了很多)。長文章很長,太長的文章是壞的精神健康,這是作為一個正式提出 濫用法 警察和 你。本文是一個很長的文章,所以如果你開始閱讀,直到它會在2012年年底之前,即可大功告成。因此,這篇文章是非常適合兒童閱讀 熟悉睡前故事。孩子們將坐在氣喘吁籲地聽取他們的父親或母親或其他人誰也湊了這個故事的勇氣,讀給他們的子女(或子女),也浪費自己的時間。請注意閱讀本頁面,您可以打發時間,很快將會有沒有時間閱讀這麼長的文章。長期閱讀文章是一種理想的鍛煉對於那些可憐的頸部疼痛的到來。對於 閱讀障礙這也是一個很好的鍛煉,逐步成為更容易學習閱讀。對於人與一個 作家塊也有用寫完這篇文章,因為它比較短。 Kortom, er bevinden zich maanrunen. Echter kan dit vertaald worden dus is er niets aan de hand. Het schijnt zelfs dat dit stuk Chinees zelfs verkeerd vertaald is waardoor de originele tekst onjuist is ten opzichte met deze Zhangzong.
  • Dit artikel bevat geram op het toetsenbord. Is niet erg, het werd gedaan als voorbeeld.
  • WAARSCHUWING: Deze pagina is 69 kilobyte groot; sommige browsers hebben problemen met het bewerken van pagina's die groter zijn dan 32 kilobyte. Wellicht kan deze pagina gesplitst worden in kleinere delen. Dit is echter logisch met een lang artikel, hoewel het deel van het opsplitsen in kleinere delen natuurlijk absurd is.

[bewerken] Andere opvattingen

Een artikel hoeft natuurlijk niet per se een bericht op een site of in een krant te zijn. Het kan ook een product zijn in de supermarkt, dat noemen we ook een artikel. Dus als dat nu bijvoorbeeld een meetlint van 20 meter is, is dat ook zeker een heel lang artikel.

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Notenbalk

Een lang artikel zonder een lange lijst met voetnoten is zoals een café zonder bier. Ook daarin wil dit artikel niet te kort schieten.

Kolère, zo'n kort artikel is er nog niet eerder geweest! Misschien kan jij dit artikel nog wat uitbreiden met ongeveer 3 heel veel centimeter!
Gebruiker
Naamruimtes

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Projecten
Hulpmiddelen
Delen
In andere talen