Hongkong

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Speciale Administratieve Regionale Staat (SARS) Hongkong, 中華人民共和國香港特別行政區
De vlag van Hongkong.
De vlag van Hongkong.
Basisgegevens
Talen Chinees en Engels
Hoofdstad Niet echt, aangezien er maar één stad is.
Regeringsvorm Gedemocratiseerd communisme (Onmogelijk)
Inwoners 7 miljoen
Staatshoofd Jackie Chan
Overige
Volkslied Mars Van De Niet-Vrijwillige Vrijwilligers
Motto "Eén land, twee systemen-waarvan-één-de-juiste-en-enige-echte-was-en-de-andere-een-afvallige-opstandige-manier-van-de-vorige-eigenaren-om-ons-te-belazeren-omdat-ze-nu-eenmaal-vuile-kapitalisten-zijn"
Munteenheid Hongkongse Hongkongese Hongkongiaanse Hongkong Dollar
Traditioneel eten Bami, loempia's en rijst
Portaal  Portaalicoon Land

Hongkong is een stuk land dat aan het vasteland van China ligt en over het algemeen gezien wordt als het Zwarte Schaap Van Het Moederland omdat het als één der zeer weinige gebieden in de dictatuur het Moederland de dictatuur is, dat een soort van vrij en half democratisch systeem heeft met een eigen grondwet.

Inhoud

[bewerken] Geschiedenis

Hongkong werd tijdens de kolonialistische periode binnengevallen in 1699 door een stel na-apers van de VOC, namelijk de Britse Oost-Indische Compagnie van het Verenigd Koninkrijk, hoewel ze Macau niet mee hebben kunnen pikken, omdat het al in 1557 geclaimd werd door Portugal. Hongkong was volgens de Britten een afnsijroute voor de handel met China, en was vanaf 1821 ook een zeer belangrijke plek voor de opslagplaatsen van allerlei vormen van drugs, zoals opium. Omdat de Chinese keizer hier niet zo blij van werd, dat er een stuk van zijn keizerrijk als drugsopslagplaats gebruikt werd, verzocht hij de Britten om te vertrekken.

 
 
Jullie van ons land pikken en gebluiken vool opiumopslag? Wij dit niet leuk vinden! Jullie nu HEUL snel weggaan!
 

 

—Legendarische woorden van de Chinese keizer Daoguang.

Omdat de Britten weigerden en niet bang waren voor de Chinezen, ondanks dat ze wel degelijk in het achterhoofd hadden dat de Chinezen een godsgruwelijk lange muur gebouwd hadden omdat "ze er even zin in hadden", verklaarde keizer Daoguang in 1842 de oorlog met de Britten, die onder de naam Eerste Opiumoorlog bekend zou gaan staan. Deze oorlog verloor hij, waardoor de keizer nogal voor schut kwam te staan voor zijn bevolking, en hij uiteindelijk moest accepteren dat de Britten het stukje Hongkong officieel in bezit namen.

De Britten hadden er weer een stuk land bij, gelegen aan nota bene het grote China, waar zoveel geld vandaan gehaald kon worden! Toch bleek Hongkong helemaal niet zoveel waard te zijn als men dacht, omdat de keizer, met alle andere opvolgers die daarna kwamen, de eerste Opiumoorlog nog lang niet vergeten waren. Zij weigerden te handelen met de Britten, hoewel de Portugezen hierdoor ook niet veel profijt van hadden, als één der weinige lichtpuntjes. Dan nog, hadden de Britten dus geen bal aan Hongkong. De Britten wilden er dus eigenlijk van af. Dit werd nog eens extra bevestigd nadat China in 1949 tot overmaat van ramp ook nog eens door ene Mao Zedong communistisch werd gemaakt. De Britten hadden officieel geen drol meer aan China, hoewel men aandrong om Hongkong toch maar te houden voor een tijd. Toen China ontstond, en de hele wereld moest kiezen tussen de Volksrepubliek China (het hoofdland), en een opstandige "afvallige provincie" genaamd Taiwan, moest het Verenigd Koninkrijk (net als meer dan 90% van de wereld) voor het Rode China kiezen, om zo de handel levende te houden (grootte is belangrijk).

Toch, terwijl de handel dood lag tussen het Verenigd Koninkrijk (vanaf nu afgekort met VK) en China, begon Hongkong wel opeens explosief te stijgen, dan wel qua inwonersaantal, omdat men daar natuurlijk niet zaten te wachten op een communistische dictatuur. Aldus, het VK kon hiervan profiteren en uiteindelijk China wel dwingen om handel te drijven, omdat China naast het inmiddels in 1950-51 veroverde Tibet ook nog Hongkong, Macau, en de afvallige opstandige vervelende provincie Taiwan terug wilde. Hongkong was (met Macau) naar mate de tijd vorderde een financieel hoofdcentrum geworden in het Verre Oosten.

Vanaf het jaar 1970 begon China in de ogen van het VK behoorlijk irritant te worden omdat China bleef vragen om Hongkong terug te geven aan China. Men kon dit echter niet meer verdragen, waardoor in het jaar 1984 de leider van Hongkong in die tijd uiteindelijk alsnog wilde onderhandelen met China. China stond te springen om Hongkong weer terug te nemen, maar zo snel liet het VK het niet gebeuren. Dit had wederzijdse irritatie van het VK en China tot gevolg. Met het idee dat Hongkong terug kwam in handen van China, had het VK inmiddels niets meer aan Hongkong, en was het afwachten. Toch vroeg men af, wat men nog kon doen om Hongkong niet gelijk aan China te geven, zodat het communistisch zou gaan worden. Toch kwam er vlak voor de teruggave een idee tevoorschijn dat China nog minder vrolijk maakte: de Britten hadden hun joker ingezet. De joker van de Britten bleek een zeer stiekeme democratisering te zijn, plus een vraag voor garantie dat Hongkong niet direct een totalitaire dictatuur zou gaan worden. De Chinezen moesten hiervan slikken, werden achterdochtig, omdat het misschien weer een complot was met de vijand, maar toch gingen zij hiermee akkoord, omdat zij toch dan hun land tenminste weer terugkregen.

Uiteindelijk, in 1997, ging de vlag van het Britse Overzeese Territorium Hongkong, samen met de Union Jack voor het laatst omlaag, en ging de vlag van China, met een apart gemaakte vlag van Hongkong[1] omhoog - Hongkong was de løl de pineut weer van China, net als Macau twee jaar later, aangezien de Portugezen ook helemaal niets meer aan Macau hadden en er zo snel mogelijk vanaf wilden.

[bewerken] Na de teruggave

Een leuk bloempje, dat schijnbaar iets met Hongkong te maken heeft, of gewoon voor de sier. Wie weet!

China had Hongkong weer, iedereen was weer blij - dacht men. Toch zat China nog met die verduivelde democratie die even snel werd ingevoerd door de Britten. China kon het niet zomaar even wegdoen, omdat het werd vastgelegd dat het minstens voor 50 jaar bestaan moest blijven. China maakte hiervoor een apart systeem: "één land, twee systemen-waarvan-één-de-juiste-en-enige-echte-was-en-de-andere-een-afvallige-opstandige-manier-van-de-vorige-eigenaren-om-ons-te-belazeren-omdat-ze-nu-eenmaal-vuile-kapitalisten-zijn". Dit ingewikkelde systeem zorgde ervoor dat de Grondwet van China de prullenbak ingesmeten werd, en Hongkong zijn eigen Grondwet in elkaar mocht timmeren, waarbij men zich aan bepaalde richtlijnen van de Chinese moest houden. Vanaf het moment dat Hongkong in handen van China viel, begon China eindelijk economisch te groeien, en China zag eindelijk in dat het kapitalisme eigenlijk niet zo heel erg slecht hoefde te zijn, een idee dat nogal tegenstrijdig was met de idealen van kameraad Mao.

[bewerken] Politiek en overheid

Vanaf het moment dat Hongkong in de klauwen van Het Moederland viel, terug bij de eigenaar, terug bij de baas en braaf, had China er grootse plannen mee, hoewel. Men zat wel met de regeling dat Hongkong nog 50 jaar democratisch zou blijven. 50 jaar is veel, héél veel. Dat realiseerde de Communistische Partij zich wel, dus kon men niets met Hongkong, dan alleen maar draaiende houden en verantwoordelijk zijn voor het verder kapot maken van China's perfecte, enig goede ideaal van communisme in de ogen van kameraad Mao.

Hongkong werd vanaf de samensmelting met China niet zomaar een provincie. Nee, Hongkong werd een Speciale Administratieve Regionale Staat (SARS). Vanaf het moment dat Hongkong deze naam kreeg, raakte men wel even in paniek. De afkorting SARS zou ook kunnen verwijzen naar de gelijknamige ziekte, die met de longen te maken had. Omdat Hongkong heel anders was dan het Moederland, was het drukker dan normaal op de wegen van Hongkong. Door dit feit werd er dan ook de verwijzing richting de uitlaatgassen gemaakt, en zo ook richting SARS, als longziekte zijnde. Men drong aan bij de Chinese overheid om de naam te veranderen richting het Noord Koreaanse concept, dat elke "provincie" Administratieve Divisies noemde. De Chinese overheid ging hier niet op in, want het was uiteindelijk de Chinese afkorting (vrij vertaald richting TBXZQ) die er uiteindelijk toe deed.

[bewerken] Bevolking

[bewerken] Taal

Aangezien Hongkong één der vele zusjes van het Verenigd Koninkrijk was, spreekt een groot deel van de mensen Engels. Hoewel er al vanaf de kleuterklas Engels wordt geleerd, komt het zo nu en dan wel eens voor dat men ook wel eens Chinees leert. Dit gaat uiteraard veel lastiger omdat het Chinese alfabet nu eenmaal 100 keer groter is dan het alfabet dat wij kennen. Wel is het zo dat de mensen achter de balies van verschillende grote bedrijven, zoals hotels, zelf geen Engels kunnen, hoewel ze wel hun best doen, aldus hun altijd eerlijke werkgevers.

[bewerken] Religie

De nationale religie van China is niks, maar Hongkong heeft er wel degelijk één, hoewel, meerdere, maar er is er overduidelijk één die er uit springt, namelijk Hello Kitty. Dit in combinaties met de kat-delicatesses die onverdoofd geslacht worden (gebaseerd op het idee van de islam), is het een religie die precies binnen de Chinese manier van leven past, omdat niemand er wat om geeft wat er op tafel komt. Naast Hello Kitty zijn er ook nog Jackie Chan en Bruce Lee.

[bewerken] Bezienswaardigheden

Een filmposter van een film in Hongkong.

In Hongkong valt een stuk minder te zien dan in China zelf, wat overigens nogal logisch is. Toch staat Hongkong bekend om zijn skyline, die uit duizenden te herkennen is. Het Britse overblijfsel is wel nog duidelijk terug te vinden, door dezelfde skyline, die kwam door economische vrijheid die daar in Hongkong rustig zijn gang kon gaan.

De grootste bezienswaardigheden van Hongkong zijn zodoende de gebouwen, de wolkenkrabbers, de torens, de grote huizen, de luchthappers en zo nu en dan een boeddhabeeldje die meestal geïmporteerd was uit Indonesië.

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Voetnoten

  1. Rode vlag met witte bloem, die tijdens het hijsen zijn bladeren verloor door een ingebouwde blazer in de vlaggenmast om de vlag zo ook in een gebouw te laten wapperen.
 
Azië

Afghanistan · Armenië · Azerbeidzjan · Assadië · Bahrein · Bangladesh · Bhutan · Brunei · Cambodja · Cyprus · Egypte · Filipijnen · Georgië · Goed-Korea · Slecht-Korea · Het "Echte" China · Het "Rode" China · Indië · Indonesië · Irak · Iran · Israël · Japan · Japan-Frankrijk · Jemen · Jordanië · Kazachstan · Kha-Boem · Kirgizië · Koeweit · Laos · Libanon · Malediven · Maleisië · Mongolië · Myanmar · Nepal · Oezbekistan · Oman · Oost-Timor · Pakistan · Palestina · Qatar · Rusland · Saoedi-Arabië · Singapore · Sri Lanka · Syrië · Tadzjikistan · Taiwan · Thailand · Turkije · Turkmenistan · Verenigde Arabische Emiraten · Vietnam · Verweggistan

Gebruiker
Naamruimtes

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Projecten
Hulpmiddelen
Delen
In andere talen