Harp

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Harpollo.JPG
Ik hou niet van de harp, want niets rijmt goed op -arp!
~ Drs. P over de harp.

De harp wordt door fijnbesnaarde enthousiastelingen wel eens een "goddelijk" instrument genoemd, en daarmee duiden zij op de goddelijke herkomst van dit sierlijke instrument. Dat het in feite om goddelijk afval gaat, is belangrijke informatie die deze liefhebbers bij hun lofbetuigingen doorgaans achterhouden. De stiekemerds.

Inhoud

[bewerken] Goddelijk afval

De god Apollo was zijn harp moegespeeld, vond het bovendien een te omslachtig én te vrouwelijk instrument. Toen hij van zijn eveneens goddelijke broer Hermes een lier kreeg, en deze veel compacter, handelbaarder én mannelijker vond, flikkerde hij zijn harp naar beneden, de prille wereldbol op.

[bewerken] Mens vindt harp

Daar werd zij gevonden door een jonge mens, de aap pas ontgroeid, die het instrument eerst als snelvuurboog probeerde in te zetten. Bezorgd geworden na een indrukwekkende accidentele overlijdens binnen zijn stam, wou de jonge schutter het ding weggooien. Logisch ingesteld als een mens ook toen al was, probeerde hij verscheidene retours naar afzender, met als gevolg dat hij het voorwerp uiteindelijk op zijn hoofd kreeg. Wie al eens een harp van dichtbij gezien heeft, en ondanks het bordje "Niet aankomen!" tóch even geprobeerd heeft om ze op te tillen, kan zich de hersenschuddingen van deze oermens levendig voorstellen. Dat bewijst meteen dat onze verre voorouders tenminste iets hadden om te schudden, wat van veel van hun nakomelingen niet meer kan gezegd worden. Wat Darwin ook moge gehoopt hebben, evolutie betekent niet automatisch vooruitgang.

[bewerken] Harp vindt muzikant(e)

Het meest vrouwelijke instrument, geen twijfel aan!

Toen een vrouwelijk stamlid, op zoek naar bessen die zouden passen bij wildbraad[1], de bewusteloze stamgenoot en het vreemde object zag liggen, nam zij geheel intuïtief de harp ter hand, en betokkelde de snaren met haar handen. Met haar voeten bediende zij, even intuïtief, de pedalen, die de onfortuinlijke jongeman zo in de weg gezeten hadden bij zijn schietoefeningen. Het was duidelijk dat dit een godsgeschenk aan de vrouw was. Het stond meteen ook vast dat een man uit dit sierlijk instrument nooit enig esthetisch verantwoord geluid zou krijgen, en de mannen werd dan ook de toegang tot dit instrument ontzegd. Een verbod waaraan zij zich toch af en toe zouden trachten te mannelijk harpspel onttrekken.

[bewerken] Orkestrale manoeuvres in het donker

De primitieve doch relatief muzikale vrouw trachtte eerst met de harp zichzelf te begeleiden, maar zij zong zó vals, dat de harp spontaan ontstemde. Het duurde enige generaties, eer een achterkleindochter van deze pionierster haar plaatsje vond in een rondreizend orkest, dat op zoek was naar zowel een blikvanger als een surveillant. De harpiste[2] had meteen de baan van haar leven.

[bewerken] Twoïnnnng

Het blikvangende gedeelte van haar nieuwe functie was haar meteen duidelijk. Het gedeelte toezicht kostte haar enig nadenken, totdat haar de erbarmelijke schietoefeningen van de jonge stamgenoot te binnen schoten. Zij zou voortaan, vanaf haar plaats achterin het orkest, stompe pijlen afvuren naar eender welk orkestlid of luisteraar die zijn of haar gedachten niet bij de uitvoering hield. Dat is sindsdien altijd de voornaamste taak geweest van de harpiste. Occasioneel speelt zij ook wel wat muziek, maar aangezien het stemmen van al die snaren zo'n gigantisch werk is, zeker als er veel pijlen verschoten zijn, komt er van musiceren relatief weinig in huis.

Plaats van de harp in het standaardorkest.

[bewerken] Duistere praktijken

Een harpeuse studeert haar partij in.

Het feit dat de harpiste de enige vrouw is in het standaardorkest, wordt door moraalridders wel eens aangehaald wanneer er weer wilde geruchten de ronde doen over wat leden van rondreizende orkesten uitrichten in het donker. De koppeling van het begrip "praktijk", doorgaans gebruikt om het oefenen van een muzikant aan te duiden, aan het begrip "duister", in normale omstandigheden toegepast als synoniem voor "donker", resulteerde dan ook al vroeg in de uitdrukking "duistere praktijken". Echter, deze kritikasters verliezen uit het oog dat het bestaan van een orkestmuzikant hard en ondankbaar is, en deze mannen dan ook recht hebben op een verzetje enerzijds, en dat de kweek van goede harpistes niet vanzelf gaat anderzijds. Wanneer een harpiste een jongen op de wereld zet, wordt deze immers onverwijld te vinden[3] gelegd. Productiviteit is dus van node: harpistes opleiden is één zaak, goede harpistes selecteren een andere.

[bewerken] Romantiek

Even romantische als onjuiste voorstelling van de oerharp.

Van alle instrumenten heeft de harp wellicht het meest geleden onder de historische vervormingen die de periode van de Romantiek in het collectief geheugen heeft teweeggebracht. Zo vindt men nu nóg altijd afbeeldingen van primitieve mensen die op primitieve harpachtige instrumenten spelen, terwijl dit instrument, dat niet voor niets een godsgeschenk was[4], in even volmaakt als complex tot de mensen gekomen is. Sommige musea deinzen er niet voor terug om, behalve een door een mens bereden dinosaurus, ook een zogenaamde primitieve harp tentoon te stellen. Een verwittigd bezoeker weet echter dat beiden nep zijn. Een geïnspireerd bezoeker noemde een dergelijke "harp" ooit een "flaterfoon", en werd meteen de toegang tot het museum ontzegd. Gelukkig is er nog het Instrumentenmuseum te Brussel, waar men de allereerste harp, mét bespeelster (opgezet door haar stamgenoten), vakkundig koestert, en bij goed weer eens in de achtertuin zet. Immers, de frisse buitenlucht was de natuurlijke habitat van deze vrouw.

De eerste harpiste, opgezet door haar stamgenoten, hier te zien in de achtertuin van het Brusselse Instrumentenmuseum. De kledij werd, om zedelijke redenen, toegevoegd in de XVIIIde eeuw.

[bewerken] Machismo

Dit krijgt men wanneer men een man achter een harp zet...

Het is voor niemand een geheim dat veruit de meeste culturen op deze planeet uitgesproken patriarchaal zijn, alle acties van feministische verenigingen ten spijt. Een aantal terreinen zijn de man altijd ontzegd gebleven, met name het baren van kinderen en het bespelen van de harp. Maar zelfs tot deze twee heiligdommen hebben mannen geprobeerd om zich een toegang te verschaffen. Met ronduit belachelijke resultaten als gevolg.

[bewerken] Mannelijke zwangerschap

Het bewijs dat niet alle mensen leren uit hun fouten (en die van hun voorgangers), werd halverwege de XXste eeuw nog geleverd door ene George Bush Sr., die als jonge snaak gewillig meedeed aan een experiment omtrent mannelijke zwangerschap. Over de weg die de door hem gedragen boreling heeft afgelegd op het ogenblik van de bevalling zullen we hier niet uitweiden, maar het was allerminst een frisse bedoening. De levensloop van de aldus ter wereld gekomen jongeman moge echter een duidelijke waarschuwing zijn aan het adres aan alle mannen die menen zich te kunnen laten gelden op één van deze twee terreinen.

[bewerken] Mannelijk harpspel

Ook wat het harpspel betreft schijnt de mens niet uit zijn fouten te kunnen leren: dat werd nog maar eens bewezen in de eerste helft van de XXste eeuw, toen een mannelijke muzikant een carrière als harpist trachtte op te bouwen, en willens nillens populair werd ... als komiek. Zijn succes als komisch acteur werd zó groot, dat de associatie harp-man alleen nog in komische context gemaakt wordt. Dit zegt genoeg, waarde lezer: laat de oorsprong van het leven en het bespelen van de harp aan de vrouw. Zij is ertoe voorbestemd. Handen af!

[bewerken] Sportief spel

In sportmiddens is algemeen bekend dat tennis en badminton veel te danken hebben aan de harp. Toen een XVIIde)eeuwse terrorist tijdens een optreden voor Lodewijk XIV een bom ter grootte van een voetbal naar het podium gooide, was het de harpiste die met haar instrument de bal terugkaatste, met het onmiddellijk overlijden van de terrorist als resultaat.

[bewerken] Antiterrorisme

De stap naar de constructie van een miniharp met comfortabele steel was gauw gezet, en alle koninklijke veiligheidsdiensten werden ermee uitgerust. Men stelle zich het vreedzaam tafereel voor van pauzerende wachten die een barok deuntje op hun nieuw wapen spelen in afwachting van de volgende aanslag. Het getuigt van typisch Franse courtoisie dat de terroristen hun artefacten eveneens miniaturiseerden, zodat men de meningsverschillen op sportieve manier kon regelen. Ondanks de afkeer van al wat Engels was, hoorde men vaak de uitdrukking "fair play" gebruiken aan het Hof en daarbuiten. Deze mode zette een werkeloze ontwerper, ene Monsieur Roland Garros, aan het denken over een vreedzame toepassing van het toestel.

[bewerken] Een nieuwe sport

Om niet van plagiaat beschuldigd te worden, voegde hij aan de miniharp een stel dwarse snaren toe, wat de muzikale kwaliteiten sterk reduceerde, maar de slagkracht verhoogde. Vervolgens liet hij twee proefkonijnen een veerkrachtig balletje naar elkaar over en weer kaatsen, over een scheidingsnet heen, tot één van beide de bal missloeg, en hem in het net, of buiten het terrein deed belanden. Monsieur Garros zette nog gauw een reglement in elkaar, en het tennis was geboren! Voor minder gespierde sportievelingen verving hij het tamelijk zware balletje door een kleiner balletje, versierd met wat pluimpjes. Het badminton was geboren.



[bewerken] Notenbalk

  1. Wat ons laat vermoeden dat het lokale kerstfeest ophanden was.
  2. In streng kerkelijke middens verkiest men de term "harpeuse", zonder dat de bevoegde religieuze overheden daar ooit enige verantwoording over afgelegd hebben. De musicologen tasten in het duister, en leggen aldus wel eens ongevraagd de hand op een harpiste.
  3. Sommige auteurs verkiezen de uitdrukking "te vondeling leggen", omdat zij absoluut het schattige woord "vondeling" in hun zin willen plaatsen.
  4. Niet alle goden leveren half werk wanneer zij creëren of doneren. Wie een god kiest, moet verstandig winkelen.
Gebruiker
Naamruimtes

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Projecten
Hulpmiddelen
Delen
In andere talen