Duif
Uit Oncyclopedia
"Zet ze allemaal over de grens!"
- ~ Rita Verdonk over duiven.
De duif (Columba B5.2) is een miniatuurbommenwerper, ontworpen voor psychologische oorlogsvoering. Hun voornaamste doelwitten zijn standbeelden, bij voorkeur in brons.
Inhoud |
[bewerken] Project
Precieze data zijn tot dusver nog niet bekend, maar vast staat dat een Onbekende Mogendheid of OM deze bommenwerpers inzet tegen één specifieke uiting van cultuur, namelijk bronzen standbeelden. Vermoedelijk maken deze aanvallen deel uit van een groter plan om een volk psychologisch te verzwakken via zijn cultuur. Wanneer een volk het reinigingen van zijn park- en stadsversiering definitief opgeeft, en de standbeelden voor altijd opbergt in een loods, dan heeft de OM weer een slag thuis gehaald.
[bewerken] Doelwitten
Standbeelden zijn onlosmakelijk verbonden met de cultuur en de geschiedenis van een volk. Stadsparken en pleintjes worden ermee opgesmukt, om lelijke landschapsgaten te vullen enerzijds, en het volk aan belangrijke personen en momenten uit zijn geschiedenis te herinneren anderzijds. Hun plaatsing maakt hen echter gemakkelijk toegankelijk voor luchtaanvallen, en dat zou wel eens hun einde kunnen betekenen. Dan worden de mensen verplicht om hun gloriemomenten te gaan bezichtigen in een museum[1], en de drempelvrees is groot. Dat weet deze OM zeer goed.
[bewerken] Waarom brons?
De bombardementen zouden geen zin hebben moest het resultaat onzichtbaar zijn. Daarom zijn stenen standbeelden, die meestal uit lichtgekleurd materiaal vervaardigd zijn, geen interessant doelwit. Bronzen standbeelden daarentegen bieden de aanvaller drie grote voordelen:
- De bominslagen steken mooi af tegen het brons, zelfs wanneer dit al groen geworden is.
- De toegepaste munitie versnelt de oxidatie, en dus ook de deterioratie[2] van het monument.
- Bronzen standbeelden komen meer voor dan stenen standbeelden.
[bewerken] Constructie
De duif is, mede door haar vederlichte constructie en grote munitiecapaciteit, wellicht één der meest efficiënte bommenwerpers uit de geschiedenis van de luchtvaart.
[bewerken] Gewicht & afmetingen
Probeer maar eens luchtafweergeschut te organiseren tegen een vijand van
ACHTENTWINTIG CENTIMETER LANG EN TWEEHONDERD GRAM ZWAAR
De even geniale als onbekende constructeur van dit monster had duidelijk alles gezet op wendbaarheid en discretie. Deze bommenwerper kan zich immers gemakkelijk mengen tussen vogels van vergelijkbare grootte, en dat maak zowel luchtafweer als radar oninzetbaar. Het design is zó misleidend, dat bepaalde zogenaamde vogelkenners de duif bij de vogels indelen. Deze ornithologen menen zelfs verschillende rassen te onderscheiden, terwijl het natuurlijk over verschillende types gaat, zoals de Columba B5.2 Stealth en de Columba B5.2 Peerless.
[bewerken] Munitie
De munitie bestaat uit een witte corrosieve substantie, waarvan de kleur vooral te wijten is aan de toevoeging van kalk. De Geheime Diensten van Europa hebben al vruchteloos geprobeerd om een recipiënt te bouwen dat deze substantie kan bevatten zonder te corroderen, maar zonder succes. Ook de hoeveelheid munitie per duif is een raadsel: vermoedelijk beschikken deze bommenwerpers over een zeer ingenieus compressiesysteem dat hen toelaat grote hoeveelheden munitie op een relatief kleine plaats te bergen.
[bewerken] Brandstof
De zeldzame neergehaalde exemplaren bleken te functioneren op maïs, waarvan een kleine hoeveelheid borg stond voor een enorme actieradius. De eerste klassieke bommenwerpers gevoed door deze brandstof weigerden zelfs van de grond te komen! Nog een mysterie dus, en afdoende verdelging lijkt nog veraf.
[bewerken] Verzet
De oplossing van dit probleem zou wel eens uit een geheel onverwachte hoek kunnen komen: de standbeelden zélf!
[bewerken] Korte afstand
Er zijn getuigenissen van mensen die beweren dat ze standbeelden hebben bezig gezien met het mishandelen van duiven, met details die niet geschikt zijn voor publicatie! In ieder geval zijn standbeelden té beperkt in hun bewegingen om een eskader duiven meester te kunnen. Alleen ingrijpende verbeteringen van bronsgiettechnieken kunnen dit scenario een schijn van levensvatbaarheid bezorgen. Bovendien zouden de standbeelden alleen op korte afstand kunnen handelen, wat niet zo interessant is voor luchtafweer.
[bewerken] Lange afstand
Sommige standbeelden beschikken over vuurwapens, en er wordt wel eens geopperd dat de oplossing daar zou kunnen liggen. Al wie met een dergelijk voorstel voor de pinnen kwam werd tot nu toe altijd bestempeld als simpele duif, wat dan weer aangeeft hoezeer het probleem nog onderschat wordt. Want mits enige aanpassingen van de munitie, zouden deze kleine monsters ook tegen andere doelwitten kunnen ingezet worden! Helaas zijn de meeste gewapende standbeelden pacifistisch van aard, en helemaal niet blij met dat wapentuig dat de kunstenaar]] hen in de handen heeft gedrukt. Het bombardement te veel zou een vreedzaam standbeeld wel eens kunnen transformeren in een ware vechtmachine, en o wee als deze situatie uit de hand loopt!
[bewerken] Symbolisch verzet
Het minst geloofwaardige initiatief kwam van de Vredesbeweging, die het presteerde om van dit geheim wapen een vredessymbool te maken! Het idee was ontkiemd in een beneveld brein dat meende de beginselen van de homeopathie toe te passen op oorlogsvoering. Intussen beginnen er stemmen op te gaan om naar een ander symbool over te stappen, maar noch de koekoek noch het winterkoninkje konden op bijval rekenen.
