Daltons
Uit Oncyclopedia
De Daltons vormen een gerespecteerde dynastie van Amerikaanse bankiers, die na een spectaculaire fraude-affaire hun familienaam naar de achtergrond moesten verdringen. Hun naam werd immers geassociëerd met bankroverij, en dat konden ze in hun beroep missen als kiespijn. De verloedering van een eens pedagogisch zo waardevolle vertelvorm als het stripverhaal droeg in grote mate bij tot dit misverstand.
Inhoud |
[bewerken] 't Misverstand
Hoeveel mensen weten dat de Daltons sinds eeuwen een respectabele Amerikaanse familie uit de hogere sociale klassen vormen? Al meer dan honderd jaar wordt hun naam door het slijk gehaald, en wordt hun voornaamste belager als een volksheld voorgesteld. Nee, dat zetten wij even voor u recht!
[bewerken] Bankieren in XIXde-eeuws Amerika
In het Amerika van de XIXde eeuw was, in tegenstelling tot nu, de lijn tussen bankieren en oplichten niet altijd even duidelijk waar te nemen. De meest spectaculaire slachtoffers hiervan waren de heren Bob, Bill, Grat en Emmett Dalton, die in 1892 grondig opgelicht werden door een zekere Lucky Luke, een gehaaid gangster.
[bewerken] Lucky Luke slaat toe
Het meest bewonderenswaardige (wel, technisch dan toch) van Luke's operatie, was dat hij erin slaagde om de dagbladpers ervan te overtuigen dat hij een stel beruchte bankrovers gepakt had, terwijl in werkelijkheid hij het was die er met de centen vandoor was. Zijn charisma en overtuigingskracht waren zó groot, dat niemand zich scheen te herinneren dat de Dalton Bank al meer dan 25 jaar het vertrouwen genoot van de inwoners van Bonehead Gulch, in de tweede helft van de XIXde eeuw de meest vooraanstaande en gecultiveerde stad van Texas. Maar een legende was geboren, en er werden zelfs stripverhalen aan deze man gewijd, het ene al leugenachtiger dan het andere.
[bewerken] De Daltons naar de achtergrond
De vier broers ontsnapten ternauwernood aan de doodstraf, en zagen zich genoodzaakt hun namen te veranderen, wilden zij in de bankbusiness verderboeren. Dat deden zij heel subtiel: hun voornamen veranderden zij in Joe, Jack, William en Averell, en hun achternaam werd heel listig "Walton".
[bewerken] De Waltons
De Waltons verhuisden naar Fort Weakling in Virginia, en richten daar de Walton Bank op. Zij herdoopten elk hun oudste zoon met hun eigen nieuwe voornaam, en dezen gaven ook hun voornaam door aan hun oudste zoon. Dat verklaart waarom de huidige directie van de Walton Bank in handen is van Joe, Jack, William en Averell.
[bewerken] TV en stripverhalen
De voorspoed en het voorbeeldig gedrag van de gebroeders (en later neven en achterneven) Walton werkte zó inspirerend, dat er een televisiefeuilleton naar hen genoemd werd. Helaas was hun naamsverandering niet helemaal ongemerkt voorbij gegaan, want in België maakte een jong creatief duo een stripverhaal over hun onfortuinlijke voorouders. Dat was niet zo erg, want zij hadden zich bij het voortbestaan van de legende neergelegd. Maar na dat ene album gingen de onverlaten verder met het schrijven van een reeks avonturen, waarin de zogenaamde neefjes van de "oorspronkelijke" Daltons het opnamen tegen diezelfde Lucky Luke. Niet alleen zagen zij tot hun verbijstering dat deze figuren dezelfde namen droegen als de echte Daltons na hun naamsverandering, maar bovendien werden zij als oliedomme derderangsboefjes voorgesteld, die het steeds weer tegen die zogenaamde "held" moesten afleggen. Deze stripverhalen werden zeer populair, en waren op de duur ook in tekenfilmversie verkrijgbaar.
Maar de Waltons hielden zich goed. Zij hadden zich niets te verwijten.
[bewerken] Een zijlijn
Zoals eerder gezegd, veranderden de Daltons hun namen in 1892, en die van hun oudste zoons erbij. De jongste zoon van Emmett Dalton, Ezechiel, wilde van deze verandering niet weten. Nu was Ezechiel een buitenbeentje: hij schilderde namelijk. Meneer was artiest. Meneer had romantische principes.
[bewerken] Een nieuwe stijl?
Men liet hem begaan: tenslotte kon de naam Dalton doorgaan voor zijn artiestennaam. Ezechiels creaties gingen nogal onopgemerkt voorbij, en ervan leven scheen voor hem niet weggelegd. Tot er een nieuwe stijl vanuit Frankrijk kwam overgewaaid: het "Impressionisme". Niet alleen meenden de cultuurgoeroe's van Virginia dat ook Amerikaanse modern konden schilderen, zij vonden in Ezechiels schilderijen de mogelijkheid om nog vérder te gaan dan de Europeanen, en kwamen met de term "Expressionisme" op de proppen. De Dalton werken werden op hun beurt geëxporteerd naar Europa, waar men schaamteloos de term "Expressionisme" stal, en de stijl van Ezechiel reduceerde tot "Daltonisme". Dit deden zij op de meest hilarische wijze. Wat was er met Ezechiels schilderijen aan de hand?
[bewerken] Daltonisme
Wat de Amerikanen opgevat hadden als een nieuwe en gedurfde stijl, was louter te wijten aan een afwijking aan de ogen van Ezechiel Dalton. De man kon namelijk geen kleuren onderscheiden, en schilderde alles in dezelfde grijstinten. Het had erger gekund, maar omdat hij bij het kopen van zijn verftubetjes altijd goed op het nummertje lette, kocht hij altijd precies dezelfde kleur[1], en stelde experimenteren met de andere nummertjes uit tot later. Toen hij eenmaal succesvol was, hield hij zich voorzichtig[2] aan de hem vertrouwde tubetjes.
[bewerken] Notenbalk
- ↑ Eigenlijk twee, want hij had gemerkt dat hij de tinten lichter kon maken door er wit aan toe te voegen.
- ↑ "Er zat dus tóch iets van een bankier in hem", aldus de eminente Professor W. Druyff in zijn standaardwerk "Bankwezen en misdaad: een ééneiïge tweeling" (Uitgeverij "Den Dampenden Darm", Zevergem).
| Stripverhaal |
|---|
| Alpen | Daltons | Samson en Gert | Smurfen | Suske en Wiske | Urbanus |
 Complottheorieën
| |
|
De Aanslagen op de Achmeatoren - Amai - Anime -Apfelstrüdel - Batterij - Benedictus XVI | |
|
Bekijk gerust al deze complotten op je gemak. | |
