Charles Darwin

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Darwin001.GIF
De evolutieleer is een Darwin-winsituatie.
~ Oscar Wilde

Charles "Linkie" Darwin (Downstairs, 12 februari 1809 – Upstairs, 19 april 1882) was de telg uit een millennia oude dynastie van mensapen, die zich voor het eerst aan de mensheid vertoonde sinds deze zich uit één zijner voorooms[1] had ontwikkeld.

Inhoud

[bewerken] Uit de kast

De reden waarom Darwin uit de kast kwam, waarin al zijn voorouders zich sinds 54 vóór C. schuil hielden, was de pertinente weigering van de grote meerderheid der wereldbevolking[2] om aan te nemen dat zij met de apen een voorouder gemeenschappelijk hadden. De Eeuw der Verlichting, die toch de finale duw had gegeven aan het ontwikkelen door Edison van de gloeilamp, had niet de door de familie Darwin verhoopte doorbraak opgeleverd, vooral omdat de weinige wetenschappers die zich tóch in deze richting uitten, telkens weer met een massief argument tegen de muur gezet werden: de zogenaamde ontbrekende schakel, of zoals de Nederlandsonkundige landgenoten van Darwin dat zeiden: de missing link. Op wat weinig overtuigende beenderfragmenten na was er nooit een spoor gevonden van wat de aapverwantschapgenegen wetenschappers al euforisch de "Australopithecus"[3] hadden genoemd, en bleven de tegenstanders erop hameren dat er nu wel apen en mensen op de aarde rondliepen, maar geen exemplaren van een echte tussensoort.

[bewerken] Een besloten bestaan

Toen Charles zich openbaarde, kreeg hij door twee enthousiaste studenten (één van Oxford, en één van Cambridge) meteen een wetenschappelijke naam opgespeld: hij vertegenwoordigde niets minder dan de Australopithecus Darwiniensis Quasi Sapiens. Darwin was niet zo blij met dat "Quasi", en terecht: millennia lang hadden zijn voorouders ervoor gezorgd dat de familie klein genoeg bleef om onopgemerkt door de even vijandige als talrijke afvalligen te blijven overleven, en groot genoeg om zich te kunnen voortplanten zonder inteeltverschijnselen. Toen Godfried van Bouillon Jeruzalem binnentrok had de familie Darwin, gesterkt door de duizenden jaren lang doorgegeven ervaringen en bepeinzingen, al een theorie ontwikkeld waarin zij vooropstelden dat levende wezens, zoals de mens, slechts overlevingsmechanismen waren, gebouwd en geprogrammeerd door een stelletje genen op zoek naar de interessantste manier om zich te kunnen blijven vermenigvuldigen. Deze theorie hielden zij angstvallig voor zich, want ondanks hun ondergedoken levenswijze hadden zij best wel weet van brandstapels, vierscharen en andere beschavingsfenomenen. Zij volgden alle culturele ontwikkelingen op de voet, en besloten op 6 januari van het jaar 98 vóór onze jaartelling naar het toen nog niet zo oude Rome te vertrekken. Bij nacht, welteverstaan, want zij mochten niet gezien worden. Het woelige Rome viel bitter tegen, en in 54 vóór C. wisten zij als verstekelingen met Julius Caesar mee te varen naar Engeland, waar zij hun oog lieten vallen op een stevige kleerkast. Inderdaad, de kast waaruit Charles in 1825 tevoorschijn kwam.[4]

[bewerken] Eerste boek: "De Ontbrekende Schakel"

Een snapshot van Darwin tijdens de persvoorstelling van zijn eerste boek.

De Darwins volgden niet alleen de culturele ontwikkelingen van hun omgeving, ze konden ook al lezen en schrijven vanaf het invoeren van het spijkerschrift. Darwin had dan ook geen spookschrijver nodig voor het boek dat hij in 1831 publiceerde: "De Ontbrekende Schakel", met de initialen der woorden netjes in hoofdletters, zoals dat ook toen al in Engeland een eerste vereiste was om kans te maken op literair succes. Hij zette er de millennialang oraal overgeleverde geschiedenis van zijn familie in uiteen, van de allereerste familieruzie die nonkel Urgh ertoe aanzette om zoals hij dat verwoordde, '...die apenstreken eens en voor altijd opzij te zetten, nee maar, stelletje primitieven!" en zijn eigen weg te gaan, met geheven hoofd en geschoren gelaat, tot de steeds moeilijker wordende leefomstandigheden van de Darwins die aan de traditie vasthielden, en sinds de ontdekking, door de afstammelingen van nonkel Urgh nota bene, van het timmerambacht, zich nog uitsluitend in kasten ophielden, en alleen voedsel verzamelden wanneer de afvalligen (toch zo'n dik miljard talrijk toen het boek verscheen) even niet keken.

[bewerken] Tweede boek: "De Oorsprong Der Soorten"

Meegesleurd door het succes van zijn eersteling, begon Charles aan een verdere uitbreiding van wat hijzelf de "evolutieleer" noemde, en had het in zijn tweede boek, dat verscheen in 1839, niet alleen over de menselijke evolutie, maar over de evolutie van het leven in zijn breedste betekenis. Opmerkelijk is dat hij er de familiale genentheorie niet in verwerkte, een uitgangspunt dat nochtans veel witte vlekken had kunnen inkleuren. Maar hij vreesde dat hij met zoiets radicaals tóch nog op een brandstapel zou terechtkomen, en moffelde de notities dienaangaande onder de kast, waar de Engelse professor Richard Dawkins ze in 1968 vond. Deze man werkte de theorie verder uit, en zag een schitterende carrière zich voor hem ontvouwen. Dankuwie?

[bewerken] Derde boek: "In De Ban Van De Ring"

Nu was Darwin een internationale beroemdheid geworden, en hij toerde intensief met lezingen en signeersessies. Hij had daarvoor van zijn uitgever een compleet schip, met bemanning en al, ter beschikking gekregen, de "Beagle". Deze uitputtende reizen waren des te slopender omdat de kapitein een aanhanger van het zogenaamde "Intelligent Ontwerp" was. Darwin slaagde er maar niet in om de zeebonk aan het verstand te brengen dat een kapitein die de windstreken van het kompas door elkaar haalde en bakboord met stuurboord verwisselde, en aldus het verblijf van de schrijver op zee beduidend langer maakte dan voor zijn gezondheid goed was, toch nooit het resultaat kon zijn van een intelligent ontwerp. Zijn derde boek, dat een allesomvattende reconstructie van de voorbijbelse wereld zou bevatten, en niet alleen de evolutie van het leven op deze planeet, maar ook van de verschillende talen zou verklaren, raakte door al het gereis niet voorbij het stadium van "pakkende titel die het zeker in de etalages zou doen", en werd halverwege de XXste eeuw uitgewerkt door J.R.R. Tolkien, die op zijn beurt tot bijna een halve eeuw na zijn dood moest wachten tot het werk toegankelijk werd gemaakt voor analfabeten, door middel van een zeer verzorgde, doch door dichterlijke vrijheid geplaagde verfilming.

[bewerken] De kruisvaart van Phelps

Darwin en zijn voornaamste tegenstander, de Eerwaarde Phred Barnum Phelps Sr., tijdens één der vele debatten.

De eerste tegenstander van belang kreeg Darwin in de persoon van Eerwaarde Phred Barnum Phelps, een predikant uit Westboro (Missouri, Verenigde Staten). Deze meende in Darwin de lang verwachte vleeswording van de antichrist te herkennen, en liet geen gelegenheid voorbijgaan om te trachten hem onschadelijk te maken. Daarin slaagde hij niet, en zijn nakomelingen evenmin.

[bewerken] Vade Retro Satanas

Phelps verliet zijn vaderland om Darwin persoonlijk te komen uitdrijven, maar stuitte eerst op geamuseerde op Amerikanen neerkijkende Engelsen, en dan op een schare wetenschappers en studenten, die meteen als lijfwachten van Darwin begonnen te fungeren. Toen zijn gescheld en gepreek absoluut geen effect bleek te hebben, trachtte hij Darwin met behulp van allerlei projectielen[5] te treffen, waarop de lijfwachten repliceerden met het uittesten van de nieuwste Oosterse gevechtstechnieken op de persoon van Phelps. De interesse voor het Verre Oosten was erg groot toen, en het scala aan vechtwijzen in verhouding. Op de duur begonnen beide kampen valstrikken uit te zetten, blanke wapenen te gebruiken, en dan ook vuurwapens in te zetten.

[bewerken] Het jaarlijkse Ontstaansdebat

Om het gepruts met wolfijzers en schietgeweren, zoals men in het Victoriaanse Engeland het escalerende wapenarsenaal van beide partijen noemde, een halt toe te roepen, en het gekrakeel op een hoger intellectueel niveau te brengen, besloot Queen Victoria in 1848 om een jaarlijks openbaar debat te organiseren, waar beide partijen uitsluitend verbaal hun argumenten mochten te berde brengen. Dit debat heeft sindsdien elk jaar plaatsgevonden, tot in xxxxx het Britse Ministerie van Binnenlandse zaken het steeds baldadiger optreden van het Phelpsgevolg beu was, en Phred Waldron Phelps VI en zijn gevolg de toegang tot het territorium ontzegde. Dit verbod werd door de predikantenfamilie beschouwd als een teken van onmacht en ongelijk tegenover hun argumenten, en ze gaan er sindsdien prat op de evolutieleer definitief de das omgedaan te hebben.

[bewerken] Kruising met Homo Sapiens: het einde van een ras

Kevin Darwin, de huidige laatste afstammeling van de Darwindynastie. Het effect van het kruisen met afstammelingen van de homo sapiens is al zeer goed zichtbaar in de vermenselijking van het aangezicht.

Charles Darwin was de eerste van zijn lijn, die een relatie begon met een exemplaar van de Homo Sapiens[6]. De jonge vrouw die op hem verliefd werd de dag dat hij zich voor het eerst geschoren had (ter gelegenheid van de inontvangstname van zijn ridderorde uit de handen van de Queen), een zekere Emma Wedgwood, baarde de eerste exemplaren van een kruising van de Australopithecus Darwiniensis Quasi Sapiens met de Homo Sapiens.

[bewerken] Verdunning

Darwins uit de kast komen en aansluitende literaire en wetenschappelijke activiteit riepen een halt toe aan het zo lang volgehouden systeem van instandhouding, en Darwins kinderen, zelf al een kruising, zetten bij gebrek aan Australopithecus Darwiniensis Quasi Sapiens partners de vermenging met de Homo Sapiens verder. Aangezien Charles enig kind was, en zijn neven en nichten[7] bezweken waren aan de Londense cholera-epidemie van 1832 vooraleer ze kinderen hadden, betekende dit het definitieve einde van zijn ras. Een sterk ras, want in de huidige afstammelingen, zoals Kevin Darwin, de harige jongeling die regelmatig zijn beharing laat bewonderen door de wereldpers, is er nog redelijk veel te zien van wat ooit tussen u, lezer, en de aap stond.

[bewerken] De dood van een overgangsfiguur

Rond Darwins doodsbed stond nog vóór hij goed en wel overleden was, een groep wetenschappers te bekvechten met elkaar en met de kinderen en kleinkinderen van de grote man, omdat zowel Oxford als Cambridge het lichaam opeisten om het te laten opzetten en in hun respectieve inkomhallen tentoon te zetten. De familie Darwin kegelde uiteindelijk met de van hun voorouders geërfde oerkracht het legertje professoren het huis uit, en organiseerde een heel klassieke begrafenis, die als enige in de geschiedenis van zowel apendom als mensheid door een immense horde van beide soorten werd bijgewoond. Alle dierentuinen hadden hun apen op transport naar Engeland gezet, en er werd ook een grote delegatie wilde apen gespot. Toen dit laatste in de pers kwam, en een dag later aan het licht kwam dat het om een gezantschap van Afrikaanse stamhoofden ging, ging er een golf van verontwaardiging door het Afrikaanse continent. Vele historici menen in dit diplomatiek incident het aansteken te herkennen van de lont die uiteindelijk het Oostenrijks-Hongaarse kruitvat in 1914 zou doen ontploffen. De lengte van de lont (Kaapstad-Sarajevo is een heel eind) verklaart ruimschoots de tijdsspanne tussen beide gebeurtenissen.

[bewerken] Darwin 200

Darwins schedel, sinds 2009 te bewonderen in Oxbridge.

In 2009 wilden zowel Oxford als Cambridge de tweehonderdste verjaardag van deze merkwaardige mensachtige op waardige wijze vieren. Ook nu stonden beiden gereed om elkaar in de haren te vliegen, maar ook nu kwam de familie Darwin tussenbeide: zij stelden de schedel van hun roemrijke voorvader ter beschikking aan beide universiteiten, op voorwaarde dat deze om beurten het eerbiedwaardige object zouden tentoonstellen. Zo geschiedde: sinds 12 februari 2009 wordt de schedel wekelijks, op zondagavond om negen uur stipt, verhuisd van Oxford naar Cambridge of omgekeerd. Wie de relikwie wil bezichtigen dient dus goed na te gaan waar de schedel zich bevindt op het moment van zijn bezoek.

Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
10 oktober 2010
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.


[bewerken] Notenbalk

  1. Inderdaad, geen voorvader, maar een broer daarvan. Logisch, maar voor sommige oppervlakkige lezers moest het toch nog eens aangestipt worden, te meer daar ons aller Vandaal van Dale het woord links laat liggen.
  2. 76,3% volgens het Nationaal Instituut voor Statistiek, dat volgens 76,3% van de conservatieve christenen voor 76,3% uit atheïsten bestaat, die niet willen toegeven dat het 100% moet zijn. Maar aangezien met 76,3 % van de statistieken wordt geknoeid (althans volgens het N.I.S.), moet deze bewering met voorzichtigheid behandeld worden.
  3. Versimpeld keukenlatijn voor "In het verre zuiden gevonden bewijs dat er een soort aap bestaan heeft die niet genoeg aap was om als apensoort te overleven, en niet genoeg mens om als mensenras tot ons te komen."
  4. De kast wordt momenteel grondig gerestaureerd, en men hoopt nog interessante vondsten te doen in het antieke meubel. Voor dit meubel, een struise kleerkast in pure Cassivelaunus-stijl, werden al bijzonder hoge sommen geboden, maar de Darwinstichting houdt het been stijf en de kast in haar bezit.
  5. Een miniatuur Eifeltoren, een levensgroot kruisbeeld, om er maar een paar te noemen.
  6. Een vrouwelijk exemplaar, ter verduidelijking voor diegenen die zich laten misleiden door de term "Homo Sapiens".
  7. Ver in verwantschap, want ze deelden dezelfde kast. Het was een fors uitgevallen kast.

Gebruiker
Naamruimtes

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Projecten
Hulpmiddelen
Delen
In andere talen