Benedictus XVI

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
God houdt van dit artikel

Hij die Hemel en Aarde geschapen heeft, liet Zijn Alziend Oog op deze pagina vallen. En Hij zag dat het goed was, en zegende deze Pagina.
Creation of the Sun and Moon face detail.jpg
Volgend jaar deze tijd ben ik meester over de wereld!
~ Vladimir Benny ratzinger
BennyXVI.JPG

Benedictus XVI is de meest recente, en waarschijnlijk ook laatste reïncarnatie van Vladimir Benny Ratzinger (Rome (Italië), ca. 100 vóór C.). Vladimir ("Benny" voor de vrienden, maar die heeft hij niet) heeft meer dan twee millennia gereïncarneerd om zijn oude droom, wereldheerschappij, in vervulling te zien gaan, en nu is het zover. Denkt hij toch. Ten behoeve van de naar kennis verlangende lezer hebben wij hier zijn voornaamste reïncarnaties verzameld.

Inhoud

[bewerken] 100 v.C. - 42 v.C.: Bescheiden begin

"Tu quoque, Vladimir?" Benny's eerste greep naar wereldmacht.

Benedictus XVI werd rond 100 vóór C. geboren in Rome als Vladimir Benny Ratzinger. Deze naam is vrij ongewoon voor een Romeins burger, alleen... dat wás hij niet. Hij werd geboren uit Germaanse slaven, en toonde al zeer jong een ongebreidelde ambitie. Of zoals hij het zelf graag verwoordde:

"Volgend jaar deze tijd ben ik meester over de wereld!"


Hij slaagde erin zich te laten adopteren door Julius Caesar, en meende diens plaats in te nemen na de nodige dolksteken en diens beroemde laatste woorden:

"Tu quoque, Vladimir?"


Maar hij werd verbannen naar Kreta, waar hij nog twee jaar pitta en retsina serveerde aan Germaanse toeristen, en dan mooi gebruind en totaal vergeten stierf.

[bewerken] 400 n.C. - 460 n.C.: Laat het gras maar groeien

Benny de Hun tracht vervaarlijk te kijken.

Een flink aantal inefficiënte reïncarnaties later was het weer zover, en hij was er weer vlak... naast. Hij presteerde het om ter wereld te komen als jongere broer van Attila de Hun. Hoe machtig en meedogenloos Attila ook was, Benny de Hun hing er altijd maar zielig bij, en was enkel goed voor de karweitjes die niet alleen niemand anders wou verrichten, maar bovendien ook verdacht nutteloos leken. Dat was geen toeval: Attila kon eventuele broederlijke concurrentie missen als kiespijn. Benny's karweitje bij uitstek was het opnieuw inzaaien van het gras na Attila's passage. Hij moest daarvoor altijd een week later terug naar die plekken, omdat op die manier Attila's reputatie van "Gesel Gods & Gazons" ter plaatse al waargemaakt was, en de natuur tóch haar rechten kon terugkrijgen. Want diep binnenin was Attila een groene jongen, en een dergelijke geaardheid kon een heerser in die tijd best missen. Het typeert Benny dat hij daar toen geen gebruik van heeft gemaakt om zijn broer uit het zadel te lichten: te gevaarlijk waarschijnlijk. Hij beperkte zich tot het af en toe, stilletjes, in een eenzaam hoekje, uiten van de kreet:

"Volgend jaar deze tijd ben ik meester over de wereld!"


Hij overleefde zijn broer nauwelijks, en liet weinig indruk na.

[bewerken] 1430 - 1480: Vlad de Spietser

Officieel portret van Vlad de Spietser.

Benny's reïncarnatie als Vlad III, bijgenaamd "Vlad de Spietser" of "Vlad Dracula" was al een mooie stap dichter bij het doel: geen nevenfiguur, of jonger broertje: het serieuze werk. Hij begon zijn regeerperiode met een daverende kroningstoespraak, die eindigde met:

"Volgend jaar deze tijd ben ik meester over de wereld!"


Helaas was het volk van Walachije, waarover hij vanaf 1448 verondersteld werd te heersen, zó onhandelbaar, dat hij ze alleen in de pas kon laten lopen door gruwelijke voorbeelden te stellen. Hij nam zijn toevlucht tot een in die periode in die streek zeer veel gebruikte[1] methode: spietsen. Hij kreeg echter de smaak van dit spektakel zodanig te pakken, dat hij, zelfs naar de normen van die periode en die streek, zijn boekje te buiten ging. Het spietsen werd een verslaving. Zijn bloeddorstigheid lag aan de oorsprong van een legende als zou hij mensenbloed nodig hebben om te overleven, ja zelfs om onsterfelijk te worden. Hij zou alleen des nachts kunnen buitenkomen, en dan liefst nog onder de vorm van een vleermuis. Tastbare wereldoverheersing werd toen zijn deel niet, maar in de literatuur en film bleef hij heersen, éénmaal dat zijn legende de nodige inspiratie leverde aan een XIXde-eeuws schrijver. Maar Benny had zijn doel nog altijd niet bereikt.

[bewerken] 1480 - 1518: Pantser Benny

Benny probeert de bediening van Leonardo's tank onder de knie te krijgen.

Het genie van een Leonardo da Vinci inspireerde de volgende reïncarnatie van onze Benny, vooral toen hij, als hulpje en minnaar van deze uomo universale, inzage kreeg in diens militaire ontwerpen. Vooral dat gepantserd voertuig leek hem bijzonder geschikt voor zijn ambitieuze plannen. Hij was dan ook meteen kandidaat wanneer Leonardo een testpiloot zocht voor zijn eerste prototype. Terwijl hij het vehikel startte (de aandrijving leek goed op die van een go-kart, en zou nog ettelijke generaties van Italiaanse automobielbouwers inspireren) riep hij:

"Volgend jaar deze tijd ben ik meester over de wereld!"


en kwam dan even jammerlijk als luidruchtig om het leven, omdat door een slordige coördinatie van de proefnemingen geen rekening was gehouden met de proeven die genomen waren met een andere uitvinding van Leonardo, de dag voordien: de landmijn[2]. Het verlies van zijn favoriete minnaar brak Leo's hart, en hij stierf één jaar later, niet na eerst alle sporen van deze uitvinding uitgewist te hebben. Slechts één tekening bleef over.

[bewerken] 1755 - 1794: Guillotine Benny

Maximilien Benoît de Robespierre op het toppunt van zijn macht, mét hoofd.

Anderhalve eeuw van futiele reïncarnaties hadden Benny's bloeddorst niet kunnen stillen, en met het uitbreken van de Franse Revolutie zag hij weer zijn kans schoon, zeker toen bleek dat hij als Maximilien Benoît de Robespierre in het geschikte milieu geboren was. Het koningsschap werd minder en minder populair, en het Parijse volk morde meer en meer. "Wie een volk wil horen morren, moet Parijswaarts snel gaan snorren", zegt een populair spreekwoord. De dubbele beglazing van de koninklijke vertrekken filterde echter het grootste deel van dat gemor, zodat het door het koninklijk paar ervaren werd als een aangenaam gezoem, dat zij aan de airconditioning toeschreven. Zij realiseerden zich pas dat zulks nog niet uitgevonden was toen zij hun hoofden zagen wegrollen onder het goedkeurende oog van Benny, die, u raadt het al, de leiding van het morrende volk had genomen.

"Volgend jaar deze tijd ben ik meester over de wereld!"


zou hij toen uitgeroepen hebben. Toen het morrende volk zowel het spektakel als het morren beu was, en eens wat anders wou zien dan rollende hoofden[3], kwam Benny zélf op het schavot, en rondde daarmee een belangrijke periode van de wereldgeschiedenis af. Voor zijn wereldheerschappij zou hij nog eens moeten weerkomen.

[bewerken] 1860 - 1918: Kaiser Benny

Hamburg, 10 november 1918: Benhelm II, in kamerjas, neemt het ultieme geheime wapen in ogenschouw.

Na een korte interim (1794-1860) als putjesschepper in Amsterdam, maakte Benny weer een grote stap vooruit: hij werd geboren als Pruisisch vorstenkind, en dan nog wel in de familie Hohenzollern ! Jawel, niemand minder dan Friedrich Benhelm II von Hohenzollern, zou de laatste koning van Pruisen worden en de laatste keizer van Duitsland. De Eerste Wereldoorlog was voor alle partijen een haartje te vroeg uitgebroken, zodat nóch de nieuwe Engelse kruisers, nóch de Russische superperformante kalashnikovs, nóch de Franse loeiharde stokbroden, nóch Benny's ultieme geheime wapen gereed waren. Hij had er nochtans goede hoop op want op 10 november 1918 hoorde men nog zijn stem over de Hamburgse wateren schallen:

"Volgend jaar deze tijd ben ik meester over de wereld!"


Des anderendaags werd de wapenstilstand getekend. Die avond, terwijl heel Europa feestvierde, stapte Benny aan boord van zijn ultieme geheime wapen, opende een luikje in de bodem, en liet zich naar de bodem van de Hamburgse haven zinken. Diezelfde avond nog reïncarneerde hij onder zijn oorspronkelijke naam, "Vladimir Benny Ratzinger". De cirkel was rond, zijn doel was bereikt. De wereld zou binnenkort daveren.

[bewerken] 1918 - 2013 Benedictus XVI

Benny controleert een kleine massa, om te oefenen (mei 2005).

Het Duitsland van het interbellum was geen gunstige verblijfplaats voor mensen met een voornaam als "Vladimir", dus schrapte hij die van zijn identiteitskaart, en solliciteerde voor een baan als aalmoezenier bij de pas opgerichte Sturm Abteilung. Hij had allang door dat hij de wereldheerschappij niet louter langs wereldlijke weg kon bereiken, maar dat de juiste wereldlijke connecties zeer waardevol zouden kunnen zijn. Een tiental jaar later bleek hij de verkeerde connecties te hebben, en dook onder in de pastorie van Hameln, alwaar hij zijn carrière nog eens overdeed, te beginnen als uit de kluiten gewassen misdienaar. Zó verkeerd bleken zijn wereldlijke connecties niet te zijn, want na het luwen van de heisa rond het einde van de Tweede Wereldoorlog hielpen ze hem een onopvallende maar onstuitbare carrière richting wereldheerschappij op te bouwen. Op 19 april 2005 waren zijn eerste woorden:

"Volgend jaar deze tijd ben ik... ik ben er!"


Sindsdien beefde de wereld voor deze genadeloze alleenheerser, die de geest van miljarden goedgelovigen beval, en naar believen de wereld van west naar oost, of van oost naar west kon laten draaien. Na twee millennia van vruchteloos maar gestaag reïncarneren was het zover: zwarte tijden lagen vóór ons.

[bewerken] 2013 - ??? De Witte Monnik

Op 21 december 2012 werd Benny gewaar dat die wereldheerschappij sterk overroepen was, en dat in de XXIste eeuw de echte macht elders lag. Daarom liet hij op 28 februari 2013 het pausdom voor wat het was, en trok zich terug in een nabijgelegen klooster, om zich daar voor te bereiden op zijn volgende incarnatie, hoogstwaarschijnlijk als bankier. De economische crisis is 't één en 't ander? Benny will be back! Intussen blijft hij in zuivere Poetin-stijl de wereld regeren via een plaatsvervangende stroman. Spannend!

[bewerken] Notenbalk

  1. "Populaire" is hier misschien niet het juiste woord: elke taal heeft haar grenzen.
  2. Sommige historici verkiezen hier de term slechte boekhouding, omdat zij beweren dat, indien Leonardo en Benny het aantal ingegraven mijnen beter hadden vergeleken met het aantal ontplofte mijnen, er niks zou gebeurd zijn.
  3. De adel was trouwens ver opgebruikt, en ze vreesden dat ze binnenkort zélf als guillotinevoer zouden beschouwd worden. Een executie is alleen leuk wanneer het andermans executie is.


Gebruiker
Naamruimtes

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Projecten
Hulpmiddelen
Delen
In andere talen