Baard

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
      Oeps! Bedoelde je soms sik? Waarschijnlijk niet...


Inhoud

[bewerken] Gedrag

Huidige voorzitter van de Neederlandsche Baerdenklup

In tegenstelling tot de volksgewoonte om baarden allerlei eigenschappen toe te kennen die ze niet hebben (zoals: groeien, hangen, etc.), doen baarden maar één ding: ze staan. Van geboorte tot dood staan ze. Men kan ze

  • laten staan, dan wel
  • niet laten staan,

maar als men ze niet laat staan houdt het op. Een baard die niet kan staan, zal proberen te liggen, en aangezien dit onmogelijk is, leidt het tot onlogische situaties. Alleen aan het begin van zijn leven, in de puberteit van zijn gastheer, "groeit" een baard, en wel in de keel. Pas als hij verhuist naar de bovenkant van de onderlip gaat een baard staan. De baard in de keel wordt daarom volgens officiële richtlijnen van de Baardenclub (zie aldaar) niet als legale baard beschouwd, hoogstens als een embryonale baard oftewel voorlopig toelatingsbewijs.

[bewerken] De baard in de westerse samenleving

In de westerse samenleving wordt de baard bij een man gezien als kenmerk van kennis, oudheid, wijsheid en lid van de Baardenclub en/of de Hells Angels. Men vergeet hierbij dat 83,4675% van de bebaarden te arm is om zich te laten scheren en de rest geen geld heeft voor donuts. Hierdoor geniet de baard in de westerse samenleving een groot respect. Tegenwoordig komen dan ook alleen bebaarden nog in aanmerking voor een Nobelprijs voor de Bebaardheid.

Een baard bij een vrouw is echter ongewenst. Een baard bij een vrouw wordt gezien als teken van kutheid, homoseksualiteit en onhygiëne.

[bewerken] De baard in de Islam

De baard geniet bij de Islam, net als in de westerse samenleving, veel respect, bij mannen tenminste. Bij de Islam hebben nagenoeg alle mannen baarden. Dit is een verplichting die is toegewezen door de profeet Mohammed. Als islamieten deze verplichting niet opvolgen dan dienen ze een bijdrage te leveren aan de moskee en krijgen ze verder geen 25% korting bij de plaatselijke halalslager.

[bewerken] Soorten Baarden

Er zijn een vele soorten baarden. De meest voorkomende twee zijn de

  • harige baard en de
  • baardige baard.

De meest natuurlijke baard is

  • de vliegende baard. Deze baard vliegt rond zonder persoon aan zich vast. Vliegende baarden zijn heel sociaal en makkelijk in omgang. Toch worden de meeste baarden heel erg boos als men niet tegen hen praat als hij/zij langsloopt.

Begin dus ALTIJD een gesprek. Het openen is makkelijk: Hallo. Stap daarna over op het weer en de politieke omstandigheden waarin het land waarin u en de baard zich bevinden verkeert. Hierdoor zal de baard het gevoel hebben dat u hem accepteert zoals hij is, en zal hij op verzoek zeker enkele lichte taken van u overnemen. Behandel hem verder goed en u heeft een dienaar voor het leven.

[bewerken] Bekende bebaarden

[bewerken] Roodbaarden

Een zeldzame, desalniettemin belangrijke, baard is de Roodbaard (in Frankrijk ook wel bekend als de barberousse). Deze baard, hoe eigenaardig en zeldzaam hij of zij ook moge zijn, is rood.... en behaard (soms bebaard). Roodbaarden vallen over het algemeen onder de harige baarden; befaamd om hun roodharigheid (actieve form: roodharigheden). Roodbaarden hebben een groot elan en zijn overigens ook ijdele doch vriendelijke 'attachments' die het gezicht van roodharigheid voorzien. De roodbaard moet goed verzorgd worden om ontbaardingsverschijnselen tegen te gaan enerzijds, of om een overvloed aan roodharigheid te voorkomen, anderzijds. Als de roodbaard voor een lange periode (meestal tussen de 3 weken en 3 maanden) niet goed verzorgd is, kan de roodbaard transformeren: van roodharige baard naar roodbaardige baard. De roodbaardige baard vereist minder aandacht, maar heeft ook een eigen wil en kan grote consequenties baarden voor zijn/haar baasje (zie ook het aankomende artikel over roodhaat).

Hoewel de meeste wetenschappers het eens zijn over de basiseigenschappen van de roobaard (rood, frivool en dikwijls ondankbaar), bestaat er grote onzekerheid over de motieven van de roodbaard. Met name de combinatie van frivoliteit en ondankbaarheid heeft befaamde (soms ook bebaarde) wetenschappers voor een groot raadsel gezet. Daarnaast bestaat er grote onduidelijkheid over de exacte mate van roodheid met welke deze baarden bebaard zijn. Het is met name 'de constante van rossigheid' die de wetenschappers voor het blok heeft gezet aangezien deze te variabel is gebleken om constant te zijn. Wetenschappers denken dit echter te kunnen verklaren door een 5-dimensionaal principe van roodbaardigheid waar naast de verticale radius, de horizontale radius, diepte en constante van rossigheid ook de baardius wordt meegerekend. Echter dit principe is tot heden nog niet geaccepteerd door het comité van roodbaarden, dat enkel een vierdimensionale rekenmethode wil hanteren.

De precieze afkomst van de roodbaarden is onbekend, al schijnt een groot deel van de roodbaarden afkomstig te zijn van de grijze roodbaarden die rond 300 na Christus vanuit het oosten van Noord-Ierland naar het continent overgevlogen zijn. Deze historische migratie van de roodbaarden schijnt te zijn geschiedt met behulp van de vliegende baarden die op dat moment onder druk stonden van de baardige baarden in het zuiden van Ierland. Andere data wijst uit dat de roodbaard afkomstig is uit het Midden-oosten waar de roodbaarden een lange tijd een adellijke status genoten (zij het op basis van het sluiten van enkele baarderijen, om dominantie te voorkomen). Na het sluiten van de laatste baarderij hebben de roodbaarden zich verspreid over de globe.

Tegenwoordig wordt het aantal roodbaarden geschat op 115% van de 20% van de bebaarde bevolking. 60% van deze baarden zijn harig, 30% zijn hariger, en de overige 10% zijn baardig. Het overgrote deel van de roodbaarden woont in West-Europa, aangezien een groot deel van de roodbaarden uit het oosten (ook wel Roostbaarden genoemd) omstreek 1567 25 Juni om 03:24 verbannen zijn uit China (te samen met de andere baarden, behalve de Chinese baard). In West-Europa genieten de roodbaarden een bijzondere status. Alhowel de roodbaarden geen baarderijen meer bezitten, is er wel sprake van baardenteelt, zij het op kleine schaal. Deze teelt vindt vooral plaats in perifere gebieden en onder toezicht van roodbaarden met enige erbaarding.

[bewerken] Zie ook

Gebruiker
Naamruimtes

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Projecten
Hulpmiddelen
Delen
In andere talen