Adolf Hitler
Uit Oncyclopedia
| | OnNieuws heeft een nieuwsartikel over dit onderwerp: Hitler niet langer Mof |
“Een man naar mijn hart”
“Leuke kerel, voor een bockworst ”
“Adolf Hitler had een snor.”
“In Sovjet Rusland, Hitler groet JOU!!”
“In Hitler's Trainingkampen stierven veel spelers tijdens het douchen”
Adolf Hitler was de mannelijke helft van het bekende Mofse smartlopduo Adolf en Eva en eigenaar van het succesvolle platenlabel Starke Smartlappen.
Inhoud |
Jeugd en jonge jaren
Adolf Hitler werd geboren op 20 april 1889 in Brauneaugenmachensinn in Oostenrijk. Zijn vader Alois Hitler werkte als auteursrechtenambtenaar en sloeg de kleine Adolf regelmatig, als hij weer eens neuriede onder het eten. Alois had namelijk een bloedhekel aan muziek. Hisotorici verklaren dat doordat de vader van Alois, die zijn moeder nog voor de geboorte verliet, een Jodelzanger was. Ook door zijn werk kwam Alois veel in contact met muzikanten, die hij thuis steevast omschreef als "Schmutzige faule Schweinen, nur gut um karbonade aus zu schneiden.". Alleen de gedachte dat zijn zoon Adolf zou kunnen gaan zingen had Adolf al menige klap opgeleverd.Het begin en de eerste successen
Hitler begon zijn carriere als teenschilder van ansichtkaarten met bloemstukjes. De ansichtkaarten verkocht hij op straat. Aangezien Hitler niet bijster getalenteerd was waren de ansichtkaarten verre van mooi. Toch wist hij er veel van te verkopen, doordat hij tijdens het verkopen volksliedjes over bloemen zong. In 1933 zat een headhunter van het Duitse Paradice Records op een terrasje in Wenen, hoorde Hitler zingen en bood hem meteen een contract aan. Zijn eerste single "Glücklig mit nur ein Ei" werd meteen een grote hit.
Ook op het persoonlijke vlak ging het goed met Adolf, hij werd verliefd op een secretaresse bij het Paradice label, Eva von Braun, dochter van de bekende scheermachinefabrikant. Niet alleen op het romantische, maar ook op op het muzikale vlak bleken ze goed bij elkaar te passen en al traden ze alleen nog als duo op. Met behulp van het nieuwste snufje uit de fabriek van haar vader bezorgde Eva Adolf zijn karakteristieke "smalle snor"-look. Samen maakten ze succesvolle hits als "Du, ich und mein Swastika", "Totale Liebe", "Wir sind Kranke" en "Ich habe es nicht gewust"
De breuk met paradice records
Na de eerst successen namen de verkopen van het duo echter gestadig af. Volgens Adolf en Eva doordat Paradice Records hen te weinig promootte. Volgens Paradice records omdat hun muziek verouderd was en moderne Jodel- en Jazzmuziek meer in de mode was. Adolf had echter een bloedhekel aan Jodelmuziek, waarschijnlijk omdat zijn opa Jodelzanger was en de godsganze dag doorjodelde totdat iedereen in de omgeving barstende koppijn had. Door Adolfs onwil zich aan de Zeitgeist aan te passen, werden Adolf en Eva op een zijspoor gezet.
Als wraak namen Adolf en Eva een elpee op bij het concurende label "Apfel Schalplatten" onder de schuilnaam "Der schnorrebard und die Schönheid". Maar de karakteristieke stemmen van Adolf en Eva verraaden al snel wie erachter zaten. De Grote Omroep Directeur van Paradice Records sleepte het duo voor de rechter wegens contractbreuk. De twee moesten een enorme boete betalen en werden uit Paradice Records gezet.
SS: zijn eigen label
Nadat Adolf en Eva door de Grote Omroep Directeur uit Paradice Records getrapt waren, begon Adolf zijn eigen platenlabel: Starke Smartlappen (SS). Bij dit label wilde hij als eerste single "Schnappi, das kleine krokodil" uitbrengen; dit is er echter wegens drukte met zijn nevenactiviteiten nooit van gekomen, tot het ver na zijn dood op een zolderkamertje werd gevonden. In 2004 is het alsnog uitgebracht.
Adolf ergerde er zich eraan dat hij en zijn artiesten bij het touren en schnabbelen in het land zo lang onderweg waren. Dit kwam door de slechte kwaliteit van de wegen en auto's uit die tijd. Hij besloot dit probleem dan ook op te lossen met het vele geld dat hij met SS verdient had: hij liet de bekende deutsche Autobahnen aanleggen en richte de autofabriek Volkssängerwagen-fabriek op. (Pas in 1960 werd de naam verandert in Volkswagen). Ook bij deze nevenactiviteit was Adolf zeer succesvol. Misschien wel te succesvol, want zijn zakenimperium vroeg zoveel tijd dat zijn artistieke carrière eronder begon te lijden. Steeds vaker werden zijn concerten overstemd door boegeroep van ontevreden publiek. In plaats van zijn aandacht op de kwaliteit van zijn liedjes te richten, stelde hij een orde dienst in die het boegeroep hardhandig onderdrukte. Toen er vrij snel geen publiek meer naar Adolfs concerten kwam dwong deze ordedienst willekeurige voorbijgangers om Adolf concerten te bezoeken. Vanwege hun niet al te hoge intelligentie, kregen de mannen van de ordedienst al snel de bijnaam "SS-Affen", wat om onbekende oorzaken later werd omgedraaid tot "Affen-SS".
Doordat Adolf zelf geen behoorlijke liedjes meer produceerde, en ook de SS-artiesten niet meer stimuleerde, liepen de verkopen van het SS-label sterk achteruit. De jodelmuziek kreeg daardoor de kans om de harten van het muziekminnende publiek terug ter veroveren. Dit beviel Adolf natuurlijk helemaal niet, om het tij te keren liet hij de Affen-SS de concurrerende Jodelzanger ontvoeren en werden deze in heropvoedingskampen gedwongen geconcentreerd op Duitse Volksmuziek oefenen. Deze kampen, eufemistisch "concentratiekampen" genoemd, zijn nog steeds berucht onder jodelzangers.
Alhoewel hij artistiek gezien ver over zijn hoogtepunt heen was, lukte het op deze agressieve manier toch om de Duitse muziekmarkt te monopoliseren. Dat smaakte naar meer, en hij zette dezelfde taktieken in om de Poolse, Hollandse, Franse en Belgische muziekmarkten de veroveren. Dit werkte wonderwel, en binnen kein-Zeit waren de lokale platenlabels failliet. Pogingen om de Engelse, Russische en Amerikaanse muziekmarkt te veroveren mislukten echter jammerlijk. Platenlabels uit deze landen zetten zelfs de tegenaanval in en veroverden de duitse markt met Jazz, Balalaika, Rock&Roll en Britpop.
Ook de buitenlandse automerken verdrongen de ooit zo populaire Volkssängerwagen, en Adolfs zakenimperium stortte in als een kaartenhuis. Berooid van zijn geld, zijn macht en zijn artistiek aanzien pleegden Adolf en Eva gezamenlijk zelfmoord door elkaar te tongzoenen zonder adem te halen.
Hitler en smartlapocratie
Alhoewel Hitler zelf nooit politieke aspiraties heeft gehad is hij door velen in de smartlapocratische beweging als inspiratiebron ervaren. Daarbij spelen vooral zijn rücksichtlose liefde voor de smartlap en de daadkrachtige manier waarop hij zijn platenimperium heeft opgebouwd een rol. Van Marianne Weber is bekend dat ze een portret van Adolf op haar werkkamer heeft hangen.
Discografie
- 1927: Wir gehen auf meinen Kampf
- 1931: Ich liebe dich mein Johannes
- 1933: Ich möchte nur mit Frauen mit blonde Haren paren.
- 1934: Oh kleine Jodeljunge, ich wollte das du nicht hattest gesungen
- 1935: Ein nacht in langer Betten
- 1938: Kristallpracht
- 1937: Die drei Tenoren LIVE! (in samenwerking met de Italiaanse volkszanger Mussolini en de Spaanse Flamencozanger Franco (Kim Holland war auch dabei))
- 1938: Münchensonnette (met Chamberlain als gastartiest)
- 1939: Wir haben drang nach osten (remix)
- 1939: Hitler aus Moffenland
- 1940: Fall Gelb
- 1940: Adolf en Eva swingen auf Klompen
- 1942: Die Endlösung ist gekommen
- 1943: Dein Kampf, Mein Kampf (tv programma, voorganger van Jouw vrouw, Mijn vrouw)
- 1943: Stalingradblues
- 1943: Born to be aLIVE (live concert, hier te zien)
- 1944: Atlantikwallblues
- 1944: Ardennenblues
- 1945: Huilen is voor ons te laat
- 1945: Afscheid nemen bestaat niet
Zie ook
Adolf - The Beatles - Johann Sebastian Bach - Frans Bauer - Ludwig van Beethoven - Marco Borsato
BZN - Edvard Grieg - K3 - Koda Kumi - Looden Zeppelin - Metallica - Wolfgang Amadeus Mozart - Normaal - Pink Floyd - Prince - Red Hot Chili Peppers - Elvis Presley - The Rolling Stones - Frank Sinatra - Marianne Weber - Megadeth - Slipknot - Stalin - Tokio Hotel - Urbanus van Anus - The Who - Barry de Wit - YUI - Pantera
| Huis-, kunst- en kladschilders | |
|
Bosch - Bruegel - Dalí - Hitler - Magritte - Picasso - Rembrandt - Rubens - Vermeer |
