Hellewien

Uit Oncyclopedia
(Doorverwezen vanaf 31 oktober)
Ga naar: navigatie, zoeken
Hellespookje.gif
HalleWIE?
~ de Sjors over zijn nationale feestdag.

Hellewien is de omstreeks 1313 in voege geraakte feestdag die de voor alle Rooms-Katholieken verplichte intrede in de hel gedenkt. Niet meteen iets om uitbundig te vieren, zult u zeggen. Daar zit iets in, en Oncyclopedia zegt u wát.

Inhoud

[bewerken] Creatie van de hel

Niet iedereen deelt in de feestvreugde.

Vóór 13O3 was er in de Roomse wereld geen sprake van de hel. Ook de daarvan afgeleide woorden bestonden niet, kleurige afbeeldingen van een gloedvolle gastheer met overmaatse drietand nog minder. Toen vond Paus Bonifatius de Achtste dat het welletjes geweest was. Hoe kon hij dat immer groeiende schorremorrie, dat zich heersers over de aarde noemde en hem als wereldlijk heerser aan de kant wou schuiven, wat meer respect voor de geestelijkheid laten opbrengen? Hij had het natuurlijk vooral gemunt op de Franse koning, ene Philippe Le Bel, die nota bene zélf zijn bisschoppen wou aanstellen, om van zijn andere pretenties nog te zwijgen! Precies op 21 juli 1303, de eerste verjaardag van de voor deze koning zo smadelijke nederlaag in de Vlaamse velden, vaardigde hij de bul "In ampullas assidere debet" ("Wie zijn gat brandt moet op de blaren zitten") uit, en de hel was een feit. Wel, voor de brave Roomse gelovigen toch. Kort daarop overleed deze paus schielijk en in nooit opgehelderde omstandigheden. Hij was meteen de eerste notabele bezoeker van de door hem in het leven geroepen hel. Wat was er fout gegaan?

[bewerken] De hel ontspoort

Reflectie van de genadeloze Roomse wereld.

Over de precieze ligging en samenstelling van de hel kan de nieuwsgierige lezer HIER terecht. Wat hier behandeld wordt, is de vraag "Hoe komt het dat alle Rooms-Katholieken in de hel belanden, een paus voorop?".

[bewerken] Strenge gulheid

Bonifatius was zó gebrand op wraak, dat het opstellen van de eerder vermelde bul nogal slordig verliep. In plaats van even te gaan samenzitten met wat raadsheren en een stuk of wat kardinalen, en de vergadering af en toe wat op te vrolijken met de aanwezigheid van misdienaartjes, schreef Boni zijn bul helemaal in zijn eentje, in de nacht van 20 op 21 juli 1303. Gebrek aan nachtrust (zoals het een paus betaamt, was hij de pensioengerechtigde leeftijd ver voorbij), blinde wraakzucht en een overdosis chianti leidden hem ertoe zodanig streng te zijn dat hij in een gulle bui gewoon voor élke sterveling een plaatsje in de hel reserveerde. Op die manier zou de zaak van in het begin goed beklant zijn, en ook klanten trekken van buiten de Roomse kring. De eerstvolgende 31ste oktober ondervond hij aan den ziele het resultaat van zijn gejaagdheid. Maar waarom precies op die datum?

[bewerken] Eenzame administratie

Om de administratie van dit nieuw religieus departement overzichtelijk te houden, had hij bepaald dat er één keer per jaar een soort opendeurdag werd gehouden, op dewelke alle tijdens het afgelopen jaar van hun lichaam heengegane zieltjes een warm onthaal zou worden geboden. Tot dan zouden zij in een zalig en zorgeloos niemandsland vertoeven. De interesse was in 1303 matig, maar daarover maakte Boni zich niet zoveel zorgen, verbijsterd als hij was door zijn eigen aanwezigheid daar. De door hem aangestelde opperduivel, ene Satan, poogde hem nog met enige scherts op te vrolijken, zeggende dat hij toch zijn creatie moest inspecteren, maar veel haalde dat niet uit. Het volgende jaar was de toeloop weinig groter: bij navraag bleek dat zij bovendien allen brave Rooms-Katholieken waren. Geen heidenen, geen ketters, geen moordenaars, geen atheïsten, geen pastafaris... Het duurde meer dan honderd jaar eer Boni wou toegeven dat zijn hel alleen beklant werd door mensen die zijn bul (en de daarop gebaseerde sermoenen!) au sérieux genomen hadden.

[bewerken] Het Roomse volk reageert

Goede vibraties in de XXIste eeuw zijn niet uitgesloten, met of zonder magische formule!

Na tien jaar helprediking begon er bij de meer erudiete gelovigen iets te dagen. Zij lazen de bul nog eens grondig door, en nóg eens, en nóg eens, en nog eens achterstevoren... zij waren het haasje, de peer en de banaan! Indien zij niet aan hun geloof wilden verzaken, en dus braaf de pauselijke instructies volgden, zouden zij automatisch in de hel belanden, terwijl men van een godsdienstig aangelegd persoon juist het tegenovergestelde zou verwachten! Hier moest iets aan gedaan worden!

[bewerken] Pauselijk respect

Geen enkele paus, op den Benny na[1], durfde tornen aan de bul van Boni, ook al wisten zij zo hun plaatsje in de hel gereserveerd. Nog sterker, zijn eerste opvolger voegde er een clausule aan toe, die de bul terugwerkende kracht verleende! Daar trapte niet iedereen in, ondanks Dante's getuigenis van de aanwezigheid in de hel van personen uit tijden lang vóór de beruchte bul. Maar het Roomse volk begon stilaan te protesteren. Het protest was het grootst in Duitsland, wat wordt toegeschreven aan enige Germaanse na-ijver met betrekking tot het verhuizen van de pauselijke zetel naar Avignon, terwijl zij Keulen hadden voorgesteld[2].

[bewerken] Volkse creativiteit

Het Roomse volk repliceerde uiteindelijk in 1313, door op de beruchte vervaldag de hellegeesten uit te dagen en te bezweren met behulp van demonische verkleedpartijen en bijhorende maskers. Hoewel zij vanuit de hel absoluut geen respons kregen, meenden de deelnemers toch aan te voelen dat vooral de uit pompoenen gesneden duivelshoofden, van binnenin verlicht met een kaarsje, een gunstig effect hadden op de verblijfsduur van hun verwanten in de hel. Meer en meer optimistische gelovigen beweerden goede vibraties gewaar te worden. De toevoeging, door een snoepgrage Vlaamse kleuter, van de nog altijd in heel (Rooms) Europa toegepaste formule "Geef mij een karamel of ge krijgt er één!" bleek de intensiteit van de goede vibraties zodanig te verhogen, dat vooral vrouwelijke deelnemeemsters nog een week lang met een zalige glimlach bleven rondlopen. Ze waren op de goede weg! Het hoeft geen betoog dat deze frivoliteiten de niet-Roomse aardbewoners hetzij shockeerde, hetzij koud liet. Misprijzen was eigenlijk nog de meest waargenomen reactie.

[bewerken] Passende naam

Een inderhaast opgerichte commissie schreef een wedstrijd uit om een voor deze semi-religieuze feestdag een passende patroonheilige te vinden, maar geen twee inzendingen suggereerden dezelfde naam. Wel, één naam kwam min of meer twee keer voor, zij het nogal verschillend geschreven. Eén briefje vermeldde de "Heilige Wina", en een ander de "Geile Wivina". Dit jutte de radeloze commissieleden zodanig op, dat er al gauw gesproken werd over een zekere "Hellewien". Ten einde raad werd het idee van een patroonheilige losgelaten, maar de naam "Hellewien" was al uitgelekt, en... populair geworden!

Bouncywikilogo.gif
Voor de uilskuikens die de afgelopen eeuwen onder een rots hebben gelegen zonder krant of Twitter, heeft Wikipedia ook een artikel over: Hellewien.
sep - oktober - nov
<< 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31     >>

[bewerken] Religie en handel

Deze boeiende menselijke bezigheid zou halverwege de XXste eeuw teloor gegaan zijn samen met de Rooms-Katholieke overtuiging, ware het niet dat een aantal Amerikaanse handelaren er een goed excuus in zag om de commerciële kerstperiode gevoelig uit te breiden. Om problemen met het Vatikaan te omzeilen herdoopten zij het feest "Halloween", en dankzij deze ondernemende pioniers kunnen wij nu nog altijd iets opvangen van de Europese middeleeuwse feestcultuur, vooral sinds de festiviteiten vanuit Amerika weer naar onze contreien zijn overgewaaid, waar zij ooit waren ontstaan. Aangezien er nu vooral door kinderen wordt deelgenomen (deze vormen commercieel gezien een interessanter doel en een investering in de toekomst), is het aspect goede vibraties zo goed als verdwenen. De pompoenen zijn gebleven.

[bewerken] Notenbalk

  1. En diens reductie van de hel tot een hypothese werd dan nog slecht onthaald: er werd hem egoïsme verweten, omdat hij zo de eerste paus (sinds 1303) zou zijn die niet in de hel belandde.
  2. Deze na-ijver had een taai leven, en leidde achtereenvolgens tot de Slag bij Waterloo, de Frans-Duitse oorlog van 1870, de Eerste Wereldoorlog en een woelige halve finale WK voetbal in 1986.

]

Gebruiker
Naamruimtes

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Projecten
Hulpmiddelen
Delen
In andere talen